کد خبر: ۳۴۶۳۱۴۷

تاریخ: ۰۷ دی ۱۳۹۴ - ۱۶:۰۶

موسوی در گفت‌وگو با ایکنا:

توجه خاص به محتوای ارزشی ویژگی اصلی شعر دینی است

گروه ادب: برگزیده سومین جشنواره شعر حوزه گفت: شعر دینی محتوایی غنی و فراتر از اشعار نازل دم‌دستی دارد و به عبارتی می‌توان گفت که توجه خاص به محتوای ارزشی،‌ ویژگی اصلی شعر دینی است.

سیدمهدی موسوی، برگزیده سومین جشنواره شعر حوزه در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)با بیان اینکه شعر دینی محتوایی غنی و فراتر از اشعار نازل دم‌دستی دارد، تصریح کرد: شعر حوزه و دینی دارای قوانین زبانی و ساختاری سایر اشعار است و شاعران حوزوی خود را ملزم به رعایت فنون فصاحت و بلاغت همچون دیگر اهل ادب می‌دانند.
موسوی با اشاره به اینکه شاعران حوزوی به اتکای تخیل و استعداد می‌توانند ناب‌ترین اشعار دینی را خلق کنند، گفت: شعر حوزوی و دینی در علت فاعلی و غایی تفاوت‌هایی با دیگر اشعار دارد.
برگزیده سومین دوره جشنواره شعر حوزه(اشراق) افزود: شاعری که با آموزه‌های دینی مواجه است از زاویه‌ای خاص به پیرامون خود می‌نگرد و دغدغه‌های متفاوتی دارد.
موسوی همچنین گفت: بیشتر شاعران حوزه از خلق اشعار نازل عاشقانه صرف که در فضای مجازی رایج شده و دم‌دستی محسوب می‌شود پرهیز می‌کنند.
وی افزود: شعر دینی تنها در قالب سنتی قابل ارائه نیست، بلکه می‌توان از ظرفیت قالب‌های جدید ادبی همچون اشعار آزاد، نو و سپید نیز استفاده کرد. به عنوان نمونه می‌توان به اشعار سپید آیینی سیدحسن حسینی و اشعار نو دینی قیصر امین پور اشاره کرد.
موسوی ادامه داد: یکی از دلایل اصلی غلبه قالب کلاسیک در خلق آثار دینی این است که بیشتر شاعران قالب‌های جدید دغدغه‌های دنیای مدرن را دارند و از سوی دیگر هنوز شعر کلاسیک می‌تواند با مخاطبان ارتباط برقرار کند و علاقه مردم به شعر کلاسیک کمرنگ نشده است.
وی از جشنواره شعر حوزه به عنوان فرصتی برای گردهمایی شاعران حوزوی یاد کرد و گفت: این اتفاق خجسته که امیدوارم همه ساله تکرار شود مشوقی برای شاعران جوان است که دورنمای کارشان را ببینند و جدی‌تر فعالیت کنند.
شعر منتخب سیدمهدی موسوی در سومین جشنواره شعر حوزه
«پل بهانه‌ای معلق است/ تا که ما به اتفاق هم از آن گذر کنیم/ راه پیش روست/ تا من و تو بیشتر سفر کنیم/ کوله پشتی من و تو در سفر/ پابرهنگی‌ست/ ریگ‌های ناله‌خیز و خارهای تند و تیز/ ردپای سرخ را به ارمغان می‌آورند/ این چنین ادامه دادنی/ خوب‌های رفتن است/ زخم‌های ساده‌ای از این قبیل/ وصله تن است/ پس ادامه می‌دهیم...»