کد خبر: ۳۴۷۲۵۶۲

تاریخ: ۲۸ بهمن ۱۳۹۴ - ۰۶:۵۵

شفیعی‌ها در گفت‌وگو با ایکنا:

نستعلیق ایرانی‌‌ترین خط برای کتابت قرآن است/ تلاش برای ثبت جهانی

گروه ادب: یکی از کارشناسان خطوط اسلامی و کاتب قرآن کریم گفت: نستعلیق ایرانی‌ترین خط برای کتابت قرآن محسوب می‌شود و جای تاسف است که این خط هنوز به ثبت ملی هم نرسیده است.

احمد شفیعی‌ها از کارشناسان خطوط اسلامی و کاتب قرآن کریم در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) با بیان اینکه نستعلیق ایرانی‌ترین خط برای کتابت قرآن محسوب می‌شود و جای تاسف است که هنوز ثبت ملی نشده، عنوان کرد: خوشنویسی امروز برآمده از کتابت کلام‌الله است و می‌توان آن را گل سرسبد هنرهای تجسمی دانست. بزرگترین افتخار برای ما ایرانیان این است که در دوران عباسی، ابن مقله شیرازی توانست از خط کوفی شش خط برای کتابت قرآن استخراج و نام ایرانیان را به عنوان مبدعان خطوط اسلامی ثبت کند.

شفیعی‌ها به تلاش امثال یاقوت مستعصمی، ابن بواب و نیریزی برای شکوفایی خطوط اسلامی اشاره کرد و افزود: این تلاش‌ها در پناه نورانیت قرآن و توجه به آیات و روایات اسلامی به بار رسید.

این محقق و خوشنویس تاکید کرد: خط نستعلیق که تلاش می‌شود به ثبت جهانی برسد، ایرانی‌ترین خط کتابت قرآن است که جایگزینی ندارد. این خط دارای ارزش‌ها و ظرافت‌های هنری بسیار است و به اعتبار تناسب دقیق در دور و سطح آن و نیز به لحاظ جمال‌شناسی بی‌نظیر است.

وی بر لزوم توجه هر چه بیشتر و تلاش برای ثبت ملی و جهانی خطوط ایرانی از جمله نستعلیق تاکید کرد و افزود: ایرانیان هنرمند در اعتلای خوشنویسی و کتابت قرآن نقش بسزایی داشته‌اند. به عنوان نمونه قالب چلیپا که در آن به شکل مورب یک یا دو بیت نوشته می‌شود بر اساس حاشیه‌نگاری قرآن پدید آمده است. از سوی دیگر شکل ایرانی بسیاری از خطوط اسلامی ثلث، نسخ و ریحان برجسته‌تر است و بزرگان نسخ و ثلث جهان اسلام افتخار می‌کردند که از ایرانیان مشق بگیرند.

شفیعی‌ها تاکید کرد: مدتی است انجمن خوشنویسان ایران پیگیر ثبت جهانی خط نستعلیق است، ولی به نظر می‌رسد پیش ازآن باید برای ثبت ملی این هنر اقدام شود. در حالی که در کشورهای همسایه جشنواره‌های کتابت و خوشنویسی با جوایز چندین هزار دلاری برگزار می‌شود و دولت ایران حمایت زیادی از خوشنویسان و کاتبان انجام نمی‌دهد.

وی افزود: متاسفانه امسال در جشنواره هنرهای تجسمی فجر گرافیک و خوشنویسی حذف شد که بزرگترین ظلم به این هنر اصیل و ملی بود.