کد خبر: ۳۴۸۲۷۳۶

تاریخ: ۲۳ اسفند ۱۳۹۴ - ۰۹:۳۱

نابینایانی که با نور قرآن بینا شده‌اند

گروه فعالیت‌های قرآنی:‌ نابینایانی که با قرآن کریم مأنوس می‌شوند، آیات وحی چنان بر دل و جان آن‌ها می‌تابد که گویی با نور قرآن بینا شده‌اند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) آزمون انتخابی نماینده جمهوری اسلامی ایران در مسابقات بین‌المللی قرآن روشندلان جهان اسلام در حالی برگزار شد که نابینایانی از سراسر کشور و استان‌های مختلف در آن شرکت داشتند.
16 روشندل و نابینای حافظ قرآن کریم در برابر هیئت داوران قرار گرفته و هر یک در آزمون انتخابی شرکت کردند و چقدر زیبا بود تلاوت آیات وحی از زبان این عزیزان که گویی آیات وحی ایشان را بینا کرده است.

چنان با صلابت و قرص آیات الهی را تلاوت می‌کردند که بر جان می‌نشست و برای ما این جمله معروف که خداوند اگر نعمتی را از کسی محروم کند نعمتی دیگر به عطا خواهد کرد تداعی می‌شد و این نعمت همان استعداد سرشار است که به اشکال مختلف در این اشخاص دیده می‌شود.

آری! اگر این نابینایان از نعمت بینایی محروم شده‌اند، خداوند متعال نعمتی را به ایشان عطا کرد که بسیاری از کسانی که از نعمت سلامتی کامل برخوردارند نتوانسته‌اند از آن بهره‌مند شوند و این همان انس با قرآن از طرق مختلف همچون حفظ قرآن است.

در این آزمون نابینایانی شرکت کردند که همراهی والدین خویش را به دنبال داشتند و در این همراهی پندهای فراروان نهفته بود که این سختی راه، این دشواری زندگی و این محرومیت همه و همه با وجود پدر و مادر آسان می‌شود و چه زیبا گفت رسول گرامی اسلام(ص) که بهشت زیر پای مادران است.

یکی از ایشان از سختی‌های راه می‌‌گفت از زندگی سختی که داشت ولی همواره در تمام مدتی که سخن گفت در تمام لحظاتی که با او حرف می‌زدم این نکته را چندین بار تکرار کرد که وجود قرآن و آیات الهی آرامش‌بخش جان او بوده و تمامی این سختی‌ها را با انس با قرآن تحمل کرده است.

در تمام مدتی که در این آزمون شرکت داشتند جز صفا و محبت چیز دیگری از ایشان دیده نشد، صفا و محبتی که همواره و در همه حال حتی در برابر رقبای خویش نیز از ابراز آن ابایی نداشتند. گپ‌وگفت ایشان با رقبای یکدیگر و تلاوت قرآن کریم برای هم طوری نمود داشت که گویی سالیان سال است با هم آشنا هستند.

به هیچ وجه نمره و رتبه برای نابینایان مهم نبود

چنان باصفا و صمیمی و ساده بودند که به هیچ وجه نمره و رتبه برایشان مهم نبود و فقط و فقط سپاسگزار خداوند متعال بودند که توانسته بودند در این آزمون شرکت کنند و امیدوار بودند به آینده به آینده‌ای که روشندلان بتوانند سهم بیشتر و بیشتری در زمینه‌های مختلف از جمله مسابقات قرآنی داشته باشند.

صدای خسته یکی از حافظان اهل سنت که قبل از پرسش و پاسخ آزمون طی سخنی گفت «چه نصیبی بهتر از شهادت» دل تمامی حضار در سالن مسابقات را به لرزه درآورد و این عشق است عشق به قرآن، عشق به آیات الهی و در نهایت عشق به خالق قرآن که هر چه هست از اوست.

این‌ها همه نشان از آن دارد که برگزاری آزمون‌های قرآنی در رشته‌های مختلف برای نابینایان و این قشر از جامعه تا چه میزان در روحیه و زندگی ایشان تأثیرگذار است که امیدواریم مسئولان امر در اجرای هرچه بیشتر این برنامه‌ها اهتمام ورزند.

مجتبی افشار