کد خبر: ۳۴۸۵۸۱۳

تاریخ: ۱۶ فروردين ۱۳۹۵ - ۱۴:۵۷

«قصه زینب و علمدار عشق» منتشر شد؛

«کُشتۀِ از عشق خدا می‌رسد/ عطرِ عزیزِ شهدا می‌رسد»

گروه جهاد و حماسه: منصور نظری، شاعر جوان کشورمان شعری به مناسبت شهادت دو مدافع حرم حضرت زینب(س) سرود و به آنها تقدیم کرد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)،‌ روز گذشته خبر شهادت سعید مسافر و جمال رضی که از مدافعان حرم حضرت زینب(س) بودند، در حین عملیات مستشاری در سوریه منتشر شد. منصور نظری به همین مناسبت شعری با عنوان «قصه زینب و علمدارِ عشق» را به این شهدای سرافزار تقدیم کرده است.

این شعر در ادامه از نظر می‌گذرد؛

«عطر خوش کرب و بلا در بهار/باز خبر می‌دهد از داغ یار

فاطمه را قوم شهادت‌طلب/قاصدک آورده خبر از حلب

قاصدک از دشت شقایق به ناز/عطرِ خوشِ عاشقی آورده باز

قاصدک آورده خبر از دمشق/قصه زینب و علمدارِ عشق

با خودش آورده خبر قاصدک/داغِ دلِ یاسِ کبودِ فدک

از حلب آورده خبر داغ و درد/غصه جانبازیِ مردان مرد

خون به رگ شیعۀِ حیدر به جوش/از سر نِی بانگِ اذانی به گوش

از حلب آری خبری می‌رسد/غرقه‌به‌خون بال و پری می‌رسد

زینبِ غم‌دیده دَوان می‌رسد/فاطمه قد گشته کمان می‌رسد

یاسِ کبودی نگران می‌رسد/خونِ دل از دیده روان می‌رسد

از طرفِ شهرِ شهیدان، دمشق/غافله‌ای می‌رسد از راهِ عشق

بسته به محمل سَحَر اِعجاز را/فاش گرِ کرب و بلا راز را

کُشتۀِ از عشق خدا می‌رسد/عطرِ عزیزِ شهدا می‌رسد

غرقه‌به‌خون لاله تنی می‌رسد/کُشتۀِ دور از وطنی می‌رسد

زیج بلا کرده قمر را رَصَد/عاشق زینب شده‌ای می‌رسد

عاشق جانبازیِ بر فاطمه/داده شهادت به غمش خاتمه

قبلۀِ گم‌گشتۀ او در حجاز/سینۀِ او مجمر سوز و گداز

در پی عباس، جمال و سعید/باز علمدار حرم شد شهید

رخ ز قمر غرقه‌به‌خون آمده/از سر زین ماه نگون آمده

گشته به جانبازی زینب پسند/قوم قمر غرقه‌به‌خون می‌رسند

در گذر کوچۀِ تنگِ هراس/باز بهاری شده چشمانِ یاس

لاله بر او عرض ادب می‌کند/جان به فدایش به حلب میکند

عاشقی از عشق به زینب هلاک/لاله به خون غرقه در آغوش خاک

دشت حلب بوی بلا می‌دهد/بوی غریب شهدا می‌دهد

ماتم زهرا دل عاشق گرفت/دشت حلب رنگ شقایق گرفت

خون‌جگر فاطمۀِ مصطفی/گَشته مدافع به حرم از وفا

حلقه‌به‌گوشان امیر نجف/گِردِ حرم حلقه‌زده صف به‌صف

قوم قمر، شهره به عباس‌ها/بهر دفاعِ حرمِ  یاس‌ها

تیغ دو دم کشته برون از غلاف/بر حرم آل علی در طواف

تا نبرد ره به حرم ناکَسی/تا نکند فاطمه دلواپسی

تا که مگردد دل زینب پریش/قوم قمر راه بلا را به‌پیش

دیدۀ ِناموس علی در دمشق/مانده به ره بهرِ علمدارِ عشق

آه اگر زینبِ زهرا دَمی/خیره بر او دیدۀِ نامحرمی

جان به تن شیعه نباشد مگر/چشم حرامی و حرم را نظر

پای حرامی بنهد در حرم؟!/از کف عباس بیفتد علم؟!

خیمۀ زینب شود آتشکده؟!/شمس وقمر بر سرِ نی سرزده؟!

داعشیان فتح حرم را هوس؟!/زنده نباشد مگر از شیعه کَس

می‌برد این آل سُعود شَرور/آرزویِ فتحِ حرم را به گور

زینب اگر لب ز لبش واکند/شیعه به پا محشرِ کبری کند

لشکرِ عباس، علم‌ها به دوش/عاشق و شوریده و حیدر خروش

آخته تیغ دو دَمِ ذولفقار/یارِ سلیمانیِ حیدر وقار

فاتح بر شام و یمن تا حجاز/در سَحرِ مکه بخواند نماز

پیر خراسانی ما میر عشق/فتح حجاز آورد و هم دمشق

تا که به پایان رسد این راه دور/رهبریِ ما کند او تا ظهور

ای به حرم میر و علمدارها/فاطمه را قوم وفادارها

های شهیدان دیارِ حلب/ای همه عشاق شهادت‌طلب

قوم مدافع به حرم در دمشق/نام شما تا به ابد ثبت عشق

ای شده بر جلوۀِ حق شاهدان/تا به ابد یاد شما جاودان

مستِ میِ عشق، جمالِ رضی/کرده تنِ خونیِ تو مُعجزی

معجزه‌ای تا به ابد مُنجلی/معجزۀِ عشقِ به آلِ علی

در سفر کرب و بلایِ دمشق/گشته سعیدِ اِی تو مسافر به عشق

فاطمه را کرده اداء عهد و دین/نوش تو را بادۀِ وصل حسین

وه چه سعید است و خوش این خاتمه/نوشِ شهادت ز خُمِ فاطمه

غرقه‌به‌خونانِ سپاهِ ظهور/باد مبارک به شما این سُرور»