کد خبر: ۳۴۸۹۴۲۵

تاریخ: ۲۹ فروردين ۱۳۹۵ - ۱۴:۴۷

یک شاعر آئینی سرود؛

«ای دل‌شدگان! علی، ولی‌الله است»

گروه ادب: یک شاعر آئینی‌سرا رباعی‌هایی به مناسبت سیزدهم رجب، میلاد امام علی(ع) سرود و برای انتشار در اختیار ایکنا قرار داد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، رضا اسماعیلی، شاعر انقلابی و آئینی‌سرای کشورمان به مناسبت فرا رسیدن سیزدهم رجب، رباعی‌هایی در وصف حضرت علی(ع) سروده و به آن حضرت تقدیم کرده است.

حضرت علی(ع) می‌فرماید: «لاتتجاوزوا بنا العبودیة ثمّ قولوا ما شئتم و لن تبلغوا و إیاکم و الغلوّ کغلوّ النّصاری فإنّى برى‏ءٌ من الغالین؛ ما را از مرز عبودیت خارج نکنید و به سر حدّ ربوبیت نرسانید، آن گاه هر چه می‌خواهید در فضیلت ما بگویید، لیکن بدانید که حق ثناگویی ما را ادا نخواهید کرد. از غلوّ کردن درباره ما بپرهیزید و همانند نصاری که درباره عیسی(ع) غلو کردند نباشید، که من از غلوّکنندگان بیزارم.» (بحارالانوار، ج ۲۵، ص ۲۷۴ )

در ادامه رباعی‌هایی تازه از رضا اسماعیلی از نظر می‌گذرد؛

«ای طالب معرفت! «ولی» را بشناس

آن جان ز عشق مُنجلی را بشناس

زیبنده او مقام «عبداللهی» ست

در مکتب بندگی، علی را بشناس

****

خوبست به معرفت اشارت دادن

دل را به حقیقت ولایت دادن

ای خوب! سعادتی از این برتر نیست :

بر بندگی علی شهادت دادن

****

مولاست علی، ولی نمی‌دانی هیچ

از مرحله غافلی، نمی‌دانی هیچ

تا مذهب و مسلکت «علی اللهی» است

پیداست که از علی، نمی‌دانی هیچ !

****

مولا! مددی که از شما بنویسم

با لهجه معرفت تو را بنویسم

می‌ترسم از این که از محبت مولا

کافر شوم و تو را خدا بنویسم !

****

با مهر علی، ز حق جدایی زشت است

با نفسِ حریص، هم‌نوایی زشت است

با ذکر علی، تو طالب عزت باش

درویش! به نام او، گدایی زشت است

****

هر چند علی خلاصه قرآن است

سرمایه جاودانه ایمان است

ای مرد! خدا مخوان علی را، شرک است

او اسوه بندگی‌ست، او انسان است

****

از فصل علی، نخوانده‌ای جز نامی

در درس علی شناسی ای دل خامی

آیینه بندگی‌ست مولا، توبه !

این آینه را چرا خدا می‌نامی؟

****

در شأن علی، کتاب حق نازل شد

میراث رسول را، علی قابل شد

یک عمر ثنای ذات یکتا را گفت

با بندگی خدا، علی کامل شد

****

عرفان علی، مرام درویشی نیست

با لهجه دین، خرافه‌اندیشی نیست

عرفان علی، حضور در میدان است

آیین و مرام انزواکیشی نیست

****

این مرد که مذهبی ندارد جز ریش

بر خویش نهاده نام پیر و درویش

در چشم و زبان او علی، الله است

فریاد از این جماعت کفراندیش !

****

هر کس که مرام او «علی اللهی» ست

تردید مکن که در صف گمراهی‌ست

ای خوب! علی، خدا نه، عبدالله است

او اسوه کامل «خدا آگاهی» ست

****

او را ز خدا، جدا نباید نامید

بی‌زمزمه ثنا، نباید نامید

او بنده‌ترینِ بندگان حق است

او را به خدا، خدا نباید نامید

****

ای دل‌شدگان! علی، ولی‌الله است

گوینده «لا اله الا الله» است

هر کس که حدیث دیگری می‌گوید

سوگند به نور، مشرک و گمراه است

****

او روح مُکرّم است، بشناسیدش

قرآن مجسّم است، بشناسیدش

او روح نماز و قبله توحید است

او وارث آدم است، بشناسیدش

****

هر چند علی سرشته از این خاک است

از گرد تعلق زمین او پاک است

با سلسله فرشته‌ها محشورست

سرمنزل جان پاک او، افلاک است

****

شعر علوی، تبسم حق‌بینی‌ست

از باغ بلوغ معرفت گل‌چینی‌ست

هر کس که به این مرام و آیین باشد

تردید مکن که شاعر آیینی‌ست»