کد خبر: ۳۴۹۱۰۹۱

تاریخ: ۰۴ ارديبهشت ۱۳۹۵ - ۱۱:۰۳

حجت‌الاسلام مبلغی:

حوزه علمیه ارایه الگو از سیره ائمه(ع) برای نسل امروز را جدی بگیرد

گروه حوزه‌های علمیه: رئیس مرکز تحقیقات اسلامی مجلس با اشاره به اینکه ائمه(ع) در زمینه‌های گوناگون، الگوی انسان‌ها و جامع بشری هستند، گفت: هر چه جوامع بشری بیشتر به پیش می‌روند، نیاز و رجوع به سیره ائمه(ع) و به ویژه امام علی(ع) و الگو گرفتن از ایشان برای زمینه‌های نو و جدیدتر، ضرورت جدی‌تری به خود می‌گیرد و رسالت حوزه در این عرصه بسیار سنگین است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا) حجت‌الاسلام والمسلمین احمد مبلغی، امروز چهارم اردیبهشت در جمع کارکنان مرکز تحقیقات اسلامی مجلس به مناسبت میلاد باسعادت حضرت علی(ع) گفت: ما امروز نیازمند مراجعه به سیره حضرت امام علی (ع) در زمینه‌های گوناگونی هستیم که در گذشته نبوده است.
وی ادامه داد: امروز پاسخ‌های شفاف، واضح، اقناع‌کننده، حیرت‌زدا، ابهام‌زدا و درمان کننده مشکلات اجتماعی و در عین حال مطابق با فطرت سلیم انسانی در سیره و میراث به جای مانده از حضرت علی(ع) موج می‌زند و باید کوشید این پاسخ‌ها را از این معدن بزرگ استخراج کرد.
مبلغی گفت: اگر این استخراج انجام نشود نمی‌توان از معدن تراث حضرت علی (ع)استفاده کرد، در حقیقت این معدن گران‌بها وجود دارد ولی تنها در صورتی قابل استفاده است که عالمان در استخراج درون نهفته‌های آن کوشش کنند.
وی با اشاره به اینکه تراث برجای مانده از امام علی تنها برای جامعه اسلامی نیست بلکه برای بشریت است، گفت: جوامع بشری می‌توانند از پیام‌ها و الگوهای این شخصیت استثنایی برای ایجاد صورت‌بندی‌های سالم و اسلامی‌تر در جامعه خود بهره ببرند.
استاد برجسته حوزه علمیه قم یادآورشد: مشکل آن است که ما نه تنها در جهت ارائه الگوهای لازم و برخواسته از سیره حضرت، عمل نکردیم بلکه حتی برای نسل های مسلمان نیز از معدن سرشار از نکته ها و الگوهای رفتاری امام علی بهره نبردیم و تلاشی نکرده‌ایم.
مبلغی با بیان اینکه شعار خوب است ولی نباید به ان اکتفا کرد، بیان کرد: هنر آن است که افزون بر شعارهای ناظر به شخصیت استثنایی آن حضرت، بکوشیم راه تطبیق فرازهای زندگی اجتماعی آن حضرت بر شرایط معاصر را فراروی نسل های جدید بگشاییم.
وی ادامه داد: وقتی می‌گوییم حضرت علی (ع) زاهد اول و عادل کامل در جامعه خود بوده است، نباید در حد شعار که واقعیت دارد، باقی بمانیم، بلکه لازم است این شعارها را در صحنه زندگانی بشر امروز به صورت ملموس احیا کرده و عینیت ببخشیم.
مبلغی یادآورشد:  وقتی می گوییم شخصیت حضرت علی(ع) جامع الاطراف بوده و عدالت ایشان تام و تمام بود بیش از هر فردی  کس دیگری به همه اقتضائات لازم و ضرورت های سلامت بخش های به یک جامعه با همه شئون و اطراف آن عمل می‌کرده است، ضرورت دارد این حقیقت اساسی را در میان نسل‌های امروز، به صورت یک جریان رفتاری پیاده و محقق کنیم.
وی ادامه داد: اینکه فقط بگوییم الگوی امام علی (ع) مناسب و کارآمد است ولی چگونگی بروز و ظهور این الگو را در جامعه و نسل امروز تئوریزه نکنیم، نتوانسته‌ایم بهره‌گیری نسل‌ها را از آن حضرت، محقق کنیم.
رسالت حوزه‌های علمیه
مبلغی اظهار داشت: حوزه‌های علمیه بحث الگوها را جدی بگیرند و قواعد و مکانیزم استخراج الگوهای زندگی از سیره امام علی(ع) را، کشف و مورد استفاده قرار بدهند. در این صورت است که می توانیم ابعاد امامت حضرت علی(ع) رادر جامعه برای نسل امروز ملموس و قابل درک کنیم.
وی تصریح کرد: امام یعنی مقتدای بشریت، این شعار، شعاری اصیل است ولی لازم است شعور، لمس و حس نسبت به آن را در جامعه احیا و زنده کنیم.
مبلغی بیان داشت: هر اندازه که پروژه حضوربخشی به امام علی (ع) به مثابه الگوی زندگی در جامعه به تاخیر بیفتد، فرصت الگوخواهی در میان بشر امروز دچار بحران خواهد شد.
وی بیان کرد: امام علی (ع) بهترین الگوهای دینی را مطرح کرده و دین مطابق با فطرت را ترسیم و تعیین کرده است. الگوی دینی یک الگوی شیرین، دلنشین، انسانی و خدایی است، مایه تاسف است که ما در کنار تراث عظیم علوی نشسته‌ایم، ولی از آن بهره چندانی نمی‌گیریم.
وی تصریح کرد: نگاه امام به جماعت مسلمین از قوی‌ترین، اساسی‌ترین و اولی‌ترین اصولی بوده که حضرت برای جامعه اسلامی ( که ان روزگاران شامل شیعه و سنی می شد)قائل بودند.
مبلغی با اشاره به اینکه حضرت علی (ع) بیشترین رعایت و پایبندی را نسبت به این اصل در زندگی خود داشته است، گفت: متاسفانه برخی از این تراث بزرگ و شفاف غافل هستند و در جهت حل مشکل تفرقه در جهان اسلام از آن بهره نمی‌گیرند.
وی ادامه داد: در شرایط کنونی توطئه‌های زیادی علیه وحدت اسلامی در منطقه و جهان وجود دارد. گروه‌هایی همچون داعش به صورت مصنوعی ایجاد می‌شود و که بدترین ضربه را به امت اسلامی وارد می‌کند.
وی تاکید کرد: فقدان تئوری چگونه زیستن اتباع مذاهب در یک جامعه بزرگ اسلامی خلاءای را ایجاد کرده است که در نتیجه این خلاء مناسبات امت به صورتی ناتعریف شده و احیانا برخوردار از حالت بدبینانه درآمده است.