کد خبر: ۳۴۹۶۴۳۲

تاریخ: ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۵ - ۱۶:۴۴

برگزاری پیش اجلاسیه کرسی «نقد انسجام‌گروی کیث لرر در توجیه معرفت»

گروه دانشگاه: پیش اجلاسیه کرسی «نقد انسجام‌گروی کیث لرر در توجیه معرفت» به همت معاونت پژوهشی موسسه حکمت و فلسفه ایران و دبیرخانه هیأت حمایت از کرسی‌های نظریه‌پردازی برگزار می‌شود.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا)، به نقل از روابط عمومی دبیرخانه هیأت حمایت از کرسی‌های نظریه‌پردازی، نقد و مناظره، پیش اجلاسیه کرسی «نقد انسجام گروی کیث لرر در توجیه معرفت» به همت معاونت پژوهشی موسسه حکمت و فلسفه ایران و دبیرخانه هیأت حمایت از کرسی‌های نظریه‌پردازی برگزار می‌شود.

مهدی عبدالهی که ارائه دهنده و سخنران این طرحنامه علمی است در شرح مختصر نقد خود آورده: بنا بر تعریف رایج معرفت در سنت فلسفه غرب، معرفت عبارت است از باور صادق موجه. بر این اساس، موجه‌سازی مهم‌ترین مؤلفه معرفت به‌ شمار می‌آید.

وی افزود: در طول تاریخ اندیشه فلسفی مبناگروی نظریه رایج و کلاسیک در موجه‌سازی معرفت بشری بوده است، اما در دهه ۱۹۳۰م برخی از پوزیتویست‌های منطقی به‌خصوص اتو نویراث و کارل همپل در واکنش به دیدگاه‌های مبناگرایانه موریتس شلیک از انسجام‌گروی حمایت کردند. بدین ترتیب انسجام‌گروی در توجیه در آغاز قرن بیستم مطرح شد و در اواسط قرن بیستم، برخی از معروف‌ترین معرفت‌شناسان اصلی انسجام‌گرا بودند. نلسون گودمن، ویلارد ون اُرمان کواین، هانس رایشنباخ، و ویلفرد سلرز دیدگاه‌هایی انسجام‌گروانه داشتند. مسئله گتیه و به‌دنبال آن ظهور دیدگاه‌های برون‌گرا در معرفت‌شناسی، از سویی و ظهور صورت‌های معتدل مبناگروی توسط ویلیام آلستون و مارک پاستین از سوی دیگر، موجب افول انسجام‌گروی در دهه ۱۹۷۰م شدند.

این استاد دانشگاه همچنین در ادامه توضیحات خود بیان کرد: اما در خلال بیست و پنج سال پایانی قرن بیستم انسجام‌گروی معرفتی گسترش فراوانی یافت. در سال ۱۹۸۵م، لورنس بنجور با انتشار کتاب مهم ساختار معرفت تجربی از انسجام‌گروی دفاع کرد. گیلبرت هارمَن در کتاب‌های اندیشه (۱۹۷۳) و تغییر نگرش (۱۹۸۶) و سپس ویلیام لایکن در کتاب حکم و توجیه (۱۹۸۸) از انسجام‌گروی تبیینی دفاع کردند. از دیگر مدافعان انسجام‌گروی باید پل تاگارد با اثر برجسته انسجام در اندیشه و عمل (۲۰۰۰) را نام برد. بدین ترتیب، انسجام‌گروی پس از کسوف کامل در اوان قرن بیستم، در خلال دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بار دیگر شکوفا شد، و به‌گفته پلنتینگا، طرفدارانی بی‌باک پیدا کرد.

وی ادامه داد: کیث لرر (م- ۱۹۳۶) معرفت‌شناس سنت فلسفه تحلیلی، استاد بازنشسته فلسفه دانشگاه آریزونا، استاد پژوهش‌گر فلسفه در دانشگاه میامی است. وی رئیس پیشین بخش اقیانوسیه انجمن فلسفی امریکا (APA) و سال‌ها مدیرعامل آن بوده است. او در حوزه‌های فلسفی چون معرفت‌شناسی، زیبایی‌شناسی و اراده آزاد به پژوهش پرداخته، دارای هفت کتاب و بیش از ۱۷۰ مقاله است.

ارائه دهنده این طرحنامه بیان کرد: لرر نیز از طرف‌داران سر‌شناس انسجام‌گروی در توجیه معرفت است. به‌گفته جان بندر در کتاب وضعیت کنونی انسجام‌گروی، معرفت‌شناسان بر این باورند که بی‌تردید کیث لرر و لورنس بنجور سرشناس‌ترین مدافعان انسجام‌گروی در دهه‌های اخیر هستند، اما بنجور سرانجام با انسجام‌گروی وداع گفته، در زمره مبناگرایان درآمد. بدین ترتیب، با خروج بنجور از جرگه انسجام‌گرایان، لرر در حال حاضر مهم‌ترین نظریه‌پرداز انسجام‌گروی در توجیه معرفت به‌شمار می‌آید.

این استاد دانشگاه افزود: دیگر معرفت‌شناسان سر‌شناس غربی نیز بر جایگاه برجسته وی تأکید کرده‌اند. جان پالک و جوزف کراز، نظریه لرر را تنها نظریه انسجام‌گروی کل‌گرایانه ایجابی می‌دانند که همه جوانب آن به‌دقت سنجیده شده است. ریچارد فیومرتن که یک مبناگرا و از منتقدان انسجام‌گروی است، تفسیر لرر از انسجام‌گروی در کتاب معرفت را «یک دیدگاه انسجام بسیار موشکافانه» می‌خواند. لوئیس پویمن نیز، کتاب معرفت‌شناسی او را «درخشان، جامع و در عین حال پیچیده» معرفی می‌کند و درست به جهت اهمیت دیدگاه وی است که برخی نویسندگان آثار عام معرفت‌شناسی، دیدگاه او را به‌طور جداگانه در نوشتار خویش مورد بحث قرار داده‌اند.

در این نشست علمی آقایان حسن عبدی، ابراهیم دادجو و عبداله محمدی به عنوان ناقد و آقایان محمد محمدرضایی، غلامرضا فیاضی و محمد حسین‌زاده به عنوان شورای داوران طرحنامه در این پیش اجلاسیه حضور خواهند داشت.

علاقه‌مندان جهت شرکت در این نشست علمی می‌توانند روز چهارشنبه ۲۲ اردیبهشت ماه ۱۳۹۴ از ساعت ۱۶ به موسسه حکمت و فلسفه ایران مراجعه کنند.