کد خبر: ۳۵۰۰۵۲۸

تاریخ: ۰۴ خرداد ۱۳۹۵ - ۰۹:۳۹

سلب خلاقیت از هنرمندان با بی‌توجهی به تاثیرات فرهنگ رضوی

گروه هنر: وقتی بی‌توجهی به تاثیرات فرهنگ رضوی سبب سلب توفیق هنرمندان این عرصه در خلاقیت و نوآوری شده است، چگونه می‌توان به ترویج فرهنگ و سیره رضوی خوشبین بود؟

رضا حسینی، نویسنده و کارگردان تئاتر رضوی در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) گفت: جشنواره «تئاتر رضوی» در شرایطی دوره یازدهم خود را تجربه می‌کند که با تغییراتی در ساختار اجرایی آن مواجه هستیم و یکی از آنها اینکه طرح‌های نمایشی ارسالی از سوی برخی نمایشنامه‌نویسان برای تأییدیه و طی کردن روند نگارش به دبیرخانه این جشنواره ارسال می‌شوند، به این معنی که پروسه‌ای در جشنواره انجام می‌شود که طی آن نمایشنامه‌هایی با نظارت و هدایت کارشناسان توسط نمایشنامه‌نویسان به نگارش درمی‌آید.

وی گفت: چنین تصمیمی برای بخش مهمی از جشنواره معتبری همچون «تئاتر رضوی» چندان زیبنده نیست؛ چرا که گروهی از نمایشنامه‌نویسان و کارگردانان صاحب سبک در زمینه تئاتر حرفه‌ای در آن فعالیت می‌کنند و لذا در صورت واگذاری اختیار تام به آنها در زمان برگزاری این رویداد شاهد تنوع آثار نمایشی هر کدام از زاویه دیدی به موضوع رضوی خواهیم بود.

کارگردان نمایش رضوی «هفت دریا شبنمی» تصریح کرد: چنین اقدامی بیشتر از تقویت جنبه فنی و هنری آثار نمایشی جشنواره، خروجی خواهد داشت که بیشتر آثار نگارش یافته در آن جنبه سفارشی و شعاری دارند و لذا بهتر آن است که دست نویسندگان و کارگردانان در تولید یک اثر نمایشی باز نگاه داشته شود و مرحله نقد و بررسی و ارزیابی آثار را به زمانی که نمایش‌های منتخب در جشنواره ارائه شدند موکول کنند.

حسینی در ادامه گفت: قطعاً برای ترویج فرهنگ رضوی از دریچه هنر تئاتر نیاز به تضارب آراء و ارائه آثاری داریم که در آن انواع و اقسام سلیقه‌ها در پرداخت دراماتیک به موضوع دیده شود و این گونه نباشد که تنها با یک پرداخت و مواجهه تخت و تک بعدی به موضوع که نوعاً روایت تاریخی است و با بی‌توجهی به تأثیرات فرهنگ رضوی در زندگی معاصر، خلاقیت و نوآوری را از هنرمندان تئاتر رضوی سلب کنیم.

وی تأکید کرد: امسال زمزمه‌هایی مبنی بر بین‌المللی شدن جشنواره نیز به گوش می‌رسد و سال گذشته نیز ظرفیت‌های این امر در تولید مشترک یک نمایش توسط کشورهای ایران و تاجیکستان به بوته آزمایش گذاشته شد که خوشبختانه نتایج مثبتی نیز در پی داشت.

این نویسنده و کارگردان تئاتر افزود: با این همه نکته‌ای که حائز اهمیت است اینکه اساساً ما از بین‌المللی شدن جشنواره موضوعی همچون جشنواره سراسری «تئاتر رضوی» چه قصد و غرضی داریم و اگر مشارکت با کشورهای دنیا به منظور آشنایی آنها با این فرهنگ ناب و ترویج فرهنگ اهل بیت(ع) که باید گفت نه تنها در مورد تولید مشترک سال گذشته که در مورد هیچ کدام از تولیدات نمایشی این جشنواره عزمی جدی در زمینه اجرای عمومی آثار صورت نگرفته است.

وی در پایان گفت: کدامیک از آثار نمایشی ادوار گذشته جشنواره «تئاتر رضوی» به شکلی نظام‌مند برای تأمین خوراک فرهنگی مردم در سراسر کشور اجرای عمومی شدند؟ و در مورد نمایش تولید مشترک سال گذشته حتی در تاجیکستان نیز شاهد اجرای مدت‌دار این نمایش نبودیم پس چگونه می‌توان توقع داشت که جشنواره علیرغم ظرفیت‌های فراوان بین‌المللی شدن، بتواند به افق‌های روشن فرامرزی چشم بدوزد؟