کد خبر: ۳۵۰۵۰۵۹

تاریخ: ۱۹ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۰:۴۵

بیداری از خواب غفلت، از مهم‌ترین آثار روزه است

گروه اندیشه: مدیرکل اوقاف و امور خیریه سیستان و بلوچستان گفت: یکی از مهم‌ترین آثار روزه، بیداری از خواب غفلت است؛ زیرا درگیر شدن به زندگی روزمره انسان را مشغول به خواهش‌های دنیوی می‌کند و بیشتر از فلسفه آفرینش فاصله می‌گیرد؛ اما اعمالی که در ماه رمضان انجام می‌دهیم، موجب می‌شود فاصله‌ها را کم کنیم.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از سیستان و بلوچستان، حجت‌الاسلام والمسلمین اسماعیل تدینی، مدیرکل اوقاف و امور خیریه سیستان و بلوچستان روز گذشته 18 خرداد ماه در نشست تفسیر دعای روز اول ماه رمضان که در زاهدان برگزار شد، گفت: قرائت دعاهای ماثوره در ایام ماه مبارک رمضان و به‌خصوص در اوقات افطار و سحر بسیار سفارش شده است.
مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان افزود: در قسمت اول دعا می‌خوانیم «اللّهُمَّ اجعَل صیامی فیه صِیَام الصّائِمین» یعنی از خدا می‌خواهیم تا روزه ما را جزو روزه صائمین قرار دهد، روزه‌ای که تنها تحمل گرسنگی نباشد، بلکه تمام وجودمان روزه باشد.
وی بیان کرد: بنا بر روایات روزه مسلمانان به سه دسته تقسیم می‌شود: گروه اول عوام، کسانی هستند که فقط از خوردن و آشامیدن امتناع می‌کنند؛ گروه دوم خواص، کسانی هستند که علاوه بر تحمل گرسنگی و تشنگی از ارتکاب گناه دوری می‌کنند و گروه سوم خاص الخاص یا صائمین هستند که تمام کارها و وجودشان برای خدا و رضایت اوست و بالاتر از جسم را می‌بینند.
تدینی اظهار کرد: در بخش دیگر دعا می‌خوانیم «وَ نَبِّهنی فیهِ عَن نَومَةِ الغافِلین»، یعنی ما را از خواب غفلت بیدار کن و آگاه ساز؛ زیرا انسان وقتی مشغول آرزوها و تمناهای دنیوی است، در حقیقت به خوابی فرو رفته و گمان می‌کند تمام زندگی به همین ختم می‌شود.
وی افزود: در روایتی از امام علی(ع) آمده است که «برای توبه، فردا فردا نکنید و یادت باشد فقط و فقط افرادی هلاک شدند که قبل از توبه به دنبال آرزوها و به تاخیر انداختن آن بودند، تا اینکه مرگشان فرارسید و زمانی از خواب غفلت بیدار شدند که به دست خویشاوندان و فرزندان به تاریکی قبر سپرده شدند»؛ ما در این بخش از دعا از خداوند می‌خواهیم که مارا هرچه زودتر از این خواب غفلت بیدار کند.
مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان عنوان کرد: یکی از مهم‌ترین آثار روزه، همین بیداری از خواب غفلت است؛ زیرا درگیر شدن به زندگی روزمره انسان را مشغول به خواهش‌های دنیوی می‌کند و بیشتر از فلسفه آفرینش فاصله می‌گیرد؛ اما اعمالی که در ماه رمضان انجام می‌دهیم، موجب می‌شود فاصله‌ها را کم کنیم و با طلب بخشش، با ضمیری پاک و آگاه در مسیر کمال و سعادت اخروی گام برداریم.