کد خبر: ۳۵۰۷۸۶۷

تاریخ: ۲۹ خرداد ۱۳۹۵ - ۰۹:۴۷

آیت‌الله مصباح عنوان کرد:

سنت الهی تا خود مردم نخواهند عوض نمی‌شود/ فلسفه بلا و سختی

گروه حوزه‌های علمیه: استاد برجسته حوزه علمیه تأکید کرد: سنت الهی تا خود مردم نخواهند عوض نمی‌شود مثلا این طور نیست که تا انقلاب کردیم همه چیز درست خواهد شد حتی درباره ظهور داریم که وقتی حضرت آمد مشکلات شما شروع می‌شود و شما باید با دشمنان آن حضرت بجنگید و تصور نکنید به محض ظهور دنیا بهشت خواهد شود و همه چیز درست می‌شود.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا) آیت‌الله محمدتقی مصباح یزدی، شب گذشته 28 خرداد، در ادامه بحث تحلیل روان‌شناختی حوادث صدر اسلام در دفتر رهبر معظم انقلاب در قم گفت: یک مقایسه میان دنیا و آخرت در قرآن، از جهت مدت آن است و نوع دیگر نوع لذات است که لذات آخرت شریف‌تر، ماندگار و جذاب‌تر است و زندگی دنیا نسبت به آخرت اندک است.
آیت‌الله مصباح یزدی تصریح کرد: قرآن یکی از شیوه‌های آموزش و تربیت را مثل زدن قرار داده است تا مطلبی در سطح بسیار بالا را در سطح پایینی ارائه دهد که برای مخاطبان قابل درک باشد از این رو زندگی دنیا را به سرسبزی گیاهان و متعاقب آن زردشدن و خشک شدن تمثیل کرده و مراحل زندگی انسان نیز از تولد تا جوانی و پیری و کهولت و مرگ نیز در همین راستاست.
وی اظهارکرد: این ماهیت زندگی دنیاست ولی زندگی آخرت، خلود است و فرد اگر وارد جهنم شد و یا بهشت تا ابد در آن جاودان و خالد خواهد بود و مانند دنیا نیست که دوره جوانی و پیری و مرگ در کار باشد حتی جهنمی‌ها آرزو می‌کنند که خدایا مرگ ما را برسان ولی از مرگ خبری نیست و پوستشان می‌سوزد و خاکستر می‌شود ولی دوباره پوست می‌اندازند و دوباره می‌سوزند.
این استاد حوزه بیان کرد: حال با مقایسه این دو زندگی، آیا می‌ارزد تنها هدف انسان همین لذت‌های زودگذر باشد و یا باید فکری برای جایی کرد که تمام شدنی نیست.
رئیس موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) تصریح کرد: براساس آیات قرآن، همین مدت دنیا که قلیل هم هست قابل پیش‌بینی نیست و نمی‌توان بر آن دل بست و روی آن برنامه‌ریزی قطعی داشته باشیم.
وی با اشاره به ماجرای سوره مبارکه قلم گفت: قرآن تأکید می‌کند که خیلی بر اموالی که دارید و ثروت‌هایی که اندوخته‌اید دل نبندید و می‌فرماید آیا ایمن از این هستید که در حالی که در شب خواب هستید بیدار شوید و ببینید که خبری از نعمت‌هایی که داشتید نیست و یا در روز که مشغول بازی هستید بلایی نازل شود و ناگهان همه چیز از بین برود.
وی افزود: خداوند در اقطار زمین حوادثی مانند سیل و زلزله و ... ایجاد می‌کند که یکی از حکمت‌های آن این است که انسان‌ها بفهمند زندگی دنیا قابل اعتماد نیست و ما برای این دنیا خلق نشده‌ایم و برای آخرت خلق شده‌ایم.
این استاد حوزه بیان کرد: بخش دیگری از آیات قرآن با همین هدف علمی‌تر و کاربردی‌تر نازل شده است؛ ما همه به آخرت ایمان داریم اما سستی و تنبلی می‌کنیم و کم کم در دلمان نیز تردیدهایی ایجاد می‌شود که قرآن مثل‌هایی از این دسته نیز می‌زند تا تردید ما را از بین ببرد که نمونه آن داستان بنی‌اسرائیل است که سال‌ها از دست فرعون سختی کشیده بودند و دنبال نجات دهنده‌ای که وعده آن داده شده بود، بودند که همان موسی(ع) است ولی بعد از آمدن موسی هر روز بهانه‌ای در آوردند و وقتی برآورده می‌شد دوباره بهانه جدیدی می‌آوردند و باز هم ایمان نیاوردند زیرا آدمیزاد عجول است.
تغییر سرنوشت با خواست مردم اتفاق می‌افتد
وی اظهار کرد: سنت الهی تا خود مردم نخواهند عوض نمی‌شود مثلا این طور نیست که تا انقلاب کردیم همه چیز درست خواهد شد حتی درباره ظهور داریم که وقتی حضرت آمد مشکلات شما شروع می‌شود و شما باید با دشمنان آن حضرت بجنگید و تصور نکنید به محض ظهور دنیا بهشت خواهد شود و همه چیز درست می‌شود.
آیت‌الله مصباح یزدی عنوان کرد: از الطاف الهی درباره انسان این است که وقتی زمینه هدایت برایشان فراهم شد و پیامبری برای آنان آمد برای اینکه زمینه روانی برای رفتن به سمت خدا پیدا کنند مشکلاتی نیز سر راه آنان قرار می‌دهد به همین دلیل قرآن فرموده است که هیچ قومی نیست که پیامبری برایشان آمد و به سختی‌هایی مبتلا نشوند تا زمینه برای هدایت بیشتر آنان فراهم شود.
وی افزود: برخی وقت‌ها می‌گوییم چرا زلزله و سیل می‌آید و بچه‌های کوچک و زن و مرد از بین می‌روند و از خود می‌پرسیم چرا خدا این بلا را بر سر آدم‌های بیگناه می‌آورد و یا بیماری‌های عجیب و غریبی که سال‌ها می‌گذرد و کسی متوجه نمی‌شود منشا آن چه بوده است؟ در حالی که حکمت این مسئله آن است که زندگی دنیا یک چشم بر هم زدنی نسبت به زندگی آخرت است و خدا می‌خواهد ما آخرت را فدای زندگی گذران دنیا نکنیم زیرا صد سال در مقیاس الهی چیزی نیست.
این استاد برجسته حوزه تصریح کرد: ممکن است صد سال و هزار سال در مقیاس ما زیاد باشد ولی در مقیاس الهی هزار سال دنیا به اندازه گذران لحظه‌ای برای خداست بنابراین سختی‌های این عالم برای امتحان است و اگر امتحان نشویم این دنیا فلسفه خلقتش از بین خواهد رفت و باید سختی و خوشی پیش بیاید تا ما امتحان و ابتلاء پس بدهیم و کل این مسائل مانند یک ساعتی است که بر سر جلسه امتحان نشسته‌ایم.