کد خبر: ۳۵۰۸۳۲۶

تاریخ: ۳۰ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۰:۵۰

روز سیزدهم ماه رمضان و تقاضای پاکی ایمان

گروه اندیشه:‌ ما در این روز از ماه رمضان از خداوند می‌خواهیم که ما را پاک کند. این پاکی باید در ارتباط با حیات و زندگی ایمانی قلمداد شود.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، در دعای روز سیزدهم ماه رمضان می‌خوانیم «اللَّهُمَّ طَهِّرْنِي فِيهِ مِنَ الدَّنَسِ وَالْأَقْذَارِ وَ صَبِّرْنِي فِيهِ عَلَى كَائِنَاتِ الْأَقْدَارِ وَ وَفِّقْنِي فِيهِ لِلتُّقَى وَصُحْبَةِ الْأَبْرَارِ بِعَوْنِكَ يا قُرَّةَ عَينِ الْمَسَاكِين: اى خدا در اين روز مرا از پليدى‌ها پاك ساز و بر حوادث خير و شر قضا و قدرت صبر و تحمل عطا كن و بر تقوى و پرهيزكارى و مصاحبت نيكوكاران موفق دار، به يارى خود اى مايه شادى و اطمينان خاطر مسكينان.»
حیات ایمانی با عمل ایمانی معنا می‌یابد و تنها داشتن اعتقادات دینی و یا ظاهر دینی کافی نیست. یک دیندار از پاکی ایمانی بهره‌مند است و امروز ما از خداوند پاکی را می‌طلبیم.
روز سیزدهم و تقاضای پاکی ایمانی
پاکی واژه‌ای پر بسامد در قرآن است. خداوند توصیه کرده است که با افرادی پاک ازدواج کنیم(نساء، 4)، خود را پاک کنیم (مائده، 6). همچنین خداوند پاک و منزه خوانده شده است(اسراء، 1).
اما آنچه با پاکی ایمانی در ارتباط است، پاکی از گناه و تقاضا برای رسیدن به چنین وضعیتی از سوی مومنان است. در آیه 26 سوره ابراهیم می‌خوانیم «وَإِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَاهِيمَ مَكَانَ الْبَيْتِ أَنْ لَا تُشْرِكْ بِي شَيْئًا وَطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْقَائِمِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ: به خاطر بياور زماني را كه محل خانه كعبه را براي ابراهيم آماده ساختيم (تا اقدام به بناي خانه كند و به او گفتيم) چيزي را شريك من قرار مده، و خانه‏‌ام را براي طواف كنندگان و قيام كنندگان و ركوع كنندگان و سجودكنندگان (از آلودگي بت‌ها و از هر گونه آلودگي) پاك گردان». همچنین در آیه «جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَذَلِكَ جَزَاءُ مَنْ تَزَكَّى: باغ‌هاي جاويدان بهشت كه نهرها از زير درختانش جاري است هميشه در آن خواهند بود و اين است پاداش كسي كه خود را پاك كند». (طه، 76)
آیت‌الله مجتهدی نیز در تفسیر این فراز از دعای امروز می‌گوید: در این دعا از خدا می‌خواهیم ما را از کثافات پاک کند. منظور از «کثافات»، چرک گناه و معصیت است. انسان اگر اهل معصیت باشد، بوی بدی به خود می‌گیرد و اگر مؤمن باشد، خوش‌بو خواهد بود.