کد خبر: ۳۵۰۸۵۶۰

تاریخ: ۳۰ خرداد ۱۳۹۵ - ۲۰:۱۷

آیت‌الله هادوی تهرانی عنوان کرد:

آل‌سعود مصداق بارز«صد عن سبیل الله» هستند

گروه حوزه‌های علمیه: استاد حوزه علمیه گفت: آل سعود کسانی هستند که به ظاهر مسلمان‌ و مدعی شهادتین هستند ولی رعایت ما امر به النبی را نمی‌کنند و مصداق بارز «صد عن سبیل الله» هستند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، آیت‌الله مهدی هادوی تهرانی امروز، 30 خرداد در ادامه تفسیر سوره حج گفت: تعداد کمی از آیات سوره حج به موضوع حج متعلق است و آیه 25 حج، اولین آیه‌ای است که به صورت مقدمه برای این مسئله مطرح شده است.
وی افزود: در این آیات خداوند از مسئله صد سبیل الله موضوع حج را آغاز کرده است مسئله ای که در زمان پیامبر به یک شکل رخ داده و  در زمان ما نیز به شکل دیگری وجود دارد.
هادوی تهرانی بیان کرد: در آن زمان هنوز مکه فتح نشده بود و مشرکان که بر کعبه مسلط بودند مانع حج مسلمین می‌شدند و امروز نیز به بهانه‌های مختلف و با اشکال دیگری مسلمین از انجام واجب حج منع می‌شوند؛ یکبار حجاج سوریه، زمانی حجاج ایرانی و عراقی و ... منع می‌شوند و هر کدام با بهانه هایی انجام می‌شود.
وی افزود: این آیه فرموده است کسانی که کفر ورزیده و صد عن سبیل الله هستند و به سوی ظلم منحرف شوند در حالی که ما کعبه را برای زوار و ساکنان یکسان و برای همه مردم قرار دادیم به آنان عذاب الیم می‌چشانیم.
هادوی تهرانی بیان کرد: درست است که این آیه شان نزول دارد و ناظر به یک حادثه تاریخی است ولی برای هدایت ما در تمامی زمان‌ها و مکان‌ها نازل شده و حصر در این حادثه تاریخی ندارد و هر زمانی کسانی در مکه مانع اجرای حج به صورت آزادانه شوند مشمول همین آیه هستند.
این استاد حوزه تصریح کرد: کسانی که به ظاهر مسلمان‌اند ولی وابسته به قدرت‌ها هستند و امر قدرت‌ها را در زندگی خود موثر می‌بینند و در ظاهر مدعی شهادتین هستند ولی رعایت ما امر به النبی را نمی‌کنند شامل آنان نیز می‌شود.
وی ادامه داد: درست است که کعبه از نظر جغرافیایی سیاسی در یک کشور وجود دارد اما اختصاص به آن ندارد و برای همه مردم روی زمین قرار داده شده است و هیچگونه کشوری بر آن سلطه خاص نمی‌تواند داشته باشد.
هادوی تهرانی عنوان کرد: حق ندارند مانع حضور دیگران شوند و حق ندارند عقاید خودشان و افکارشان را بر سایرین تحمیل کنند و به دیگران اجبار کنند که چگونه اعمال حج را به جا بیاورند و هر کس بنا به وظیفه مذهبی خود عمل می کند و چرا باید یک مذهب باطل خودش را بر سایر مذاهب تحمیل کند و بقیه را مجبور کند تا شبیه آنان عمل کنند از این رو اقامت آل سعود هیچ امتیازی برای آنان درباره کعبه ایجاد نمی‌کند.
نویسنده و محقق حوزه علمیه تصریح کرد: یک گروه گمان می کنند چون کعبه در سرزمین آنان وجود دارد متعلق به آنهاست و یا چون عقیده خاصی دارند باید همه مسلمین بر اساس شیوه آنان عمل کنند که خود این هم نوعی گرایش به ظلم است و کسانی که مرتکب کفر آشکار و خفی شوند مشمول عذاب دردناک الهی خواهند شد و اختصاص به رفتار و زمان خاصی ندارد و هر گروهی که صاد عن مسجدالحرام باشند به این وضع خواهند رسید.
هادوی تهرانی با بیان اینکه آیات قرآن به دلیل انتساب به خداوند حجت است و می‌توان به آن استناد کرد زیرا آیات با همین هیئت و شکل بر پیامبر(ص) نازل شده و حضرت بدون هیچ تغییری قرائت کرده است اظهار کرد: این آیات الفاظ پیامبر نیست که برخی گفتند و نه آنطور که برخی کارشان به جایی رسیده که آن را گزارشی از رؤیاهای نبوی و نعوذبالله توهمات پیامبر می‌دانند.
اعتقاد به بشری بودن قرآن، خروج از دین است
وی تاکید کرد: این حرف‌ها که برخی امروز به اسم اسلام و دین می‌زنند خروج از مسیر دین و اسلام است زیرا مسئله عدم تحریف، اجماعی همه مسلمین است و سراسر قرآن وحی است و بدون کم و زیاد به ما رسیده است.
هادوی تهرانی با بیان اینکه در روایت باید با احتیاط در سند و دلالت بحث کنیم ولی در قرآن در سند هیچ بحثی وجود ندارد. قرآن فرموده که ما برای ابراهیم جای خانه کعبه را تعیین کردیم و در این مکان هیچ جایی برای هیچ نوع از مرتبه شرک نیست چه شرک خفی و چه شرک جلی باشد.
این استاد حوزه تاکید کرد: کسانی که گمان می‌کنند حیات آنان به دست ابرقدرت‌هاست و تحت پرچم و همراهی با ابرقدرت‌ها به دنبال حفظ سلطه خود هستند خدا از ابتدا فرموده به هیچ وجه به من شرک نورزید.
ما به ابراهیم دستور دادیم که مسجدالحرام باید از نمادهایی که با مفهوم توحید ناسازگار است و نماد قدرت‌های دیگر و خودپرستی است پاک و طاهر شود. جایی که خداوند آن را به خود نسبت داده است البته همه چیز طفیل وجود الهی است ولی اگر «بیتی» تعبیر کرده است زیرا خانه ارزش‌ها، توحید و همه آمال و آرزوهایی است که بشر برای آن آفریده شده است.
وی تاکید کرد: یکی از ادعیه ماه رمضان درخواست حج از خداوند در امسال و هر سال است. این را از خدا بخواهیم زیرا ما دلمان می‌خواهد برویم ولی اگر نمی‌توانیم و نگذاشتند واقعا از ثوابش بهره‌مند می‌شویم.