کد خبر: ۳۵۰۸۶۷۶

تاریخ: ۳۱ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۰:۱۷

شریف لکزایی:

«لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى»؛ الگوی قرآن برای حفظ روحیه انقلابی

گروه سیاسی: عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی با اشاره به ضرورت حفظ روحیه انقلابی برای رسیدن سعادت فرد و جامعه گفت: حفظ این روحیه با تلاش صورت می‌گیرد همانطور که در قرآن تأکید شده «لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى».

شریف لکزایی، عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، با اشاره به تأکیدات اخیر رهبر معظم انقلاب در مورد «انقلابی‌ماندن»، «انقلابی فکر کردن» و «انقلابی عمل کردن» اظهار کرد: اگر انقلاب را به معنای دگرگونی بگیریم، یک فرد انقلابی باید در درون خود دائم دگرگونی ایجاد کند؛ باید خود را بسازد و به درونیات خود از قبیل اخلاق، رفتار، کردار و تعامل با دیگران توجه داشته باشد و خود و جامعه را به سمت مطلوب تغییر دهد.

وی افزود: تعبیر دیگر انقلابی بودن کار جهادی است که پیش از این نیز رهبر معظم انقلاب بارها در رابطه با آن تأکیداتی داشته‌اند؛ با چنین تعریفی یک فرد انقلابی در هر فضایی که حضور دارد آنچنان که بایسته و شایسته است کارش را به درستی، محکم و قوی پیش می‌برد.

لکزایی گفت: بر این اساس یک فرد انقلابی آلودگی‌هایی که در خود و جامعه می‌بیند را با روحیه جهادی و کار و تلاش از بین می‌برد؛ با داشتن روحیه جهادی و انقلابی فرد دائماً تلاش می‌کند همانطور که در قرآن تأکید شده «لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى»؛ با چنین رویکردی فرد در زندگی خود و در عرصه‌های مختلف اجتماعی، سیاسی و اقتصادی همواره در حال تلاش است.
وی با بیان اینکه روحیه انقلابی یک مفهوم وسیعی دارد که شامل جزئیات و کلیاتی می‌شود، خاطرنشان کرد: انقلابی‌بودن از خود فرد شروع شده و شامل عرصه‌های عینی اجتماعی و سیاسی می‌شود؛ در این صورت یک فرد انقلابی و یک جامعه انقلابی شکل می‌گیرد و انقلابی می‌ماند.
عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی در مورد جامعه انقلابی گفت: جامعه انقلابی جامعه‌ای است که به سمت مطلوب خود را بازسازی می‌کند و برای رسیدن به سعادت تلاش مستمر می‌کند؛ بنابراین پشت هر انقلابی سعی و کوششی نهفته است و با چنین تلاشی به نقطه درست و صحیحی رهنمون می‌شود.

لکزایی تصریح کرد: اگر انقلابی‌گری را ساختن و تلاش برای ایجاد انسجام، یک‌پارچکی و همبستگی تلقی کنیم، در این صورت فضای صحیحی در اختیار فرد و جامعه قرار می‌گیرد بنابراین نمی‌توان اموری همچون تخریب را وارد فرهنگ انقلابی‌گری کرد؛ اگر جایی هم تخریبی صورت می‌گیرد برای این است که سازه جدیدی را به درستی شکل بدهیم.

عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی ادامه داد: اگر انقلاب 57 اتفاق افتاد برای این بود که چاره‌ای نماند جز اینکه ساختار حاکم برای ایجاد ساختار سیاسی مطلوبی که ما را به سعادت می‌رساند، تخریب شود.

لکزایی گفت: بعضی مواقع احساس می‌شود از روحیه انقلابی‌گری فاصله گرفتیم و لازم است این یادآوری صورت گیرد تا برای رسیدن به نقطه مطلوب از تلاش دست نکشیم؛ اگر جایی نقصان و نارسایی‌هایی هم به چشم می‌خورد باید در آن اصلاح صورت گیرد.