کد خبر: ۳۵۱۰۱۹۷

تاریخ: ۰۵ تير ۱۳۹۵ - ۱۴:۲۲

هدفمند نبودن بخش هنری نمایشگاه قرآن

گروه هنر: اینکه نمایشگاه قرآن با چه هدف و نیتی بخش هنری را برگزار می‌کند جای سؤال است؛ چرا که چند سالی است این بخش کوچکترین دستاوردی در زمینه هنر قرآنی و تعالی و پیشرفت جایگاه آن نداشته است.

علی هاشمی شهرکی، هنرمند تصویرگر در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) ضمن ابراز بی‌اطلاعی از نمایش آثار خود در قسمتی با عنوان «دیوار تصویرگران» در بخش کودک و نوجوان بیست و چهارمین نمایشگاه بین‌المللی قرآن کریم گفت: نمایش آثار تصویرگران در این بخش از نمایشگاه قرآن بدون اطلاع خالقان آثار، دون شأن ماهیت نمایشگاه یعنی پرداختن به هنر قدسی و قرآنی است.

وی ادامه داد: هر چند که به این واسطه حقوق تصویرگرانی که آثارشان در این نمایشگاه ارائه شده، تضییع شده است، اما حداقل این توقع را می‌توان داشت که مسئولان برگزاری نمایشگاه در قالب ارتباطی که با انجمن فرهنگی تصویرگران به عنوان یک انجمن صنفی و مرجع برقرار می‌کردند، از آنها می‌خواستند که بهترین آثار تصویرگری کتاب‌های دینی و قرآنی کودک و نوجوان خود را برای عرضه در نمایشگاه ارائه کنند.

مدیرعامل سابق انجمن فرهنگی تصویرگران تصریح کرد: نمی‌دانم نمایشگاه قرآن با چه هدف و نیتی بخش هنری را برگزار می‌کند؛ در حالی که چند سالی است این بخش کوچکترین دستاوردی در زمینه هنر قرآنی و تعالی و پیشرفت جایگاه آن نداشته و همچنان در مبحث تصویرگری دینی و قرآنی، ابهام‌های بسیاری وجود دارد که دست هنرمند تصویرگر را در خلق آثار بدیع بسته است.

هاشمی شهرکی در ادامه گفت: نمایشگاه قرآن این اواخر بدون مشورت و تشریک مساعی با نهادهای فرهنگی و هنری در تدارک و طراحی بخش‌های هنری خود که پویایی و نشاط قرآنی را به دنبال داشته باشد و به هدف مشخص و متعالی منجر شده و خروجی مناسبی در رشد و تعالی هنر قرآنی داشته باشد، صرفاً رویکرد برگزاری را سرلوحه کار خود قرار داده است.

وی عنوان کرد: دیوار فضاهای نگارخانه‌ای بخش‌های گوناگون هنری تنها با انبوهی از آثار هنری آویخته شده پُر می‌شود بدون آنکه توضیحی مناسب در مورد آنها داده شده و یا با برپایی کارگاه‌های آموزشی فرایند تولید یک محصول هنری در برابر ذهن کنجکاو مخاطبان عرضه شود.

هاشمی شهرکی در پایان گفت: تصور من این است که نمایشگاه قرآن و به ویژه بخش هنری آن با دوران اوج و شکوفایی خود فاصله زیادی گرفته است و گویا فقط شاهد برگزاری آن هستیم که تنها توجیهی بر ظرفیت فرهنگی و هنری است که سال‌ها در ایام ماه رمضان پدید آمده، البته بدون آنکه میزان رضایتمندی و توقع جامعه هنری را مورد نظر داشته باشد.

امیرسجاد دبیریان