کد خبر: ۳۵۱۰۹۰۶

تاریخ: ۰۸ تير ۱۳۹۵ - ۱۳:۰۸

نیکخواه عنوان کرد:

572 حمله شیمیایی به ایران در دوران دفاع مقدس

گروه جهاد و حماسه: فرمانده پدافند شیمیایی میکروبی و رادیواکتیو در دوران دفاع مقدس عنوان کرد: در طول این دوران 572 نوبت حمله شیمیایی در هفت مرحله طی ۱۵ مهر ۵۹ تا چهارم شهریور ۶۷ از سوی عراق علیه ایران انجام شد.

محمدباقر نیکخواه، فرمانده پدافند شیمیایی میکروبی و رادیواکتیو در دوران دفاع مقدس در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) به مناسبت سالروز مبارزه با سلاح‌های شیمیایی و میکروبی توضیح داد: در طول ۵۷۲ نوبت حمله شیمیایی در هفت مرحله از ۱۵ مهر ۵۹ تا چهارم شهریور ۶۷ در مجموع ۱۷ هزار و ۲۵۰ نفر شهید و ۱۲۷ هزار نفر مصدوم شدند که از این تعداد هفت هزار و ۲۵ شهید از اهالی حلبچه عراق بودند.

وی ادامه داد: ۴۶۴ حمله شیمیایی عراق با پرتاب بمب و راکت توسط هواپیما، ۱۶۵ حمله با گلوله‌هایی با قطرهای مختلف توسط توپ، ۷۹ حمله با خمپاره، ۱۴ حمله با پرتاب بمب و اسپری گازهای شیمیایی توسط بالگرد، سه حمله با کاتیوشا و یک مورد نیز با آرپی جی بوده است. ۶ استان ایران شامل خوزستان، کردستان، ایلام، آذربایجان غربی و کرمانشاه به ترتیب ۲۲۵، ۵۱، ۳۷، ۳۶ و ۳۳ بار مورد حمله شیمیایی قرار گرفتند و حتی رژیم بعثی استان‌های بصره، سلیمانیه و کرکوک، دهوک، اردبیل و العماره عراق را نیز مورد حمله شیمیایی قرار داد. عوامل شیمیایی در حملات، مختلف بودند و ۲۸۶ بار از تاول‌زاها، ۱۴۳ بار از مواد موثر بر اعصاب، ۸۱ مرتبه از سیانور و عوامل موثر بر خون، ۴۸ بار از خفه کننده، هشت بار از مواد فسفری و ناپالم و شش مرتبه نیز از v و vx استفاده شد.

نیکخواه همچنین گفت: ۴۴ محور عملیاتی مورد حمله شیمیایی قرار گرفت که بیشترین آنها (۱۴۵ بار) در بدر و منیر، ۸۰ بار در والفجر ۸، ۴۰ بار در کربلای پنج و ۳۴ مرتبه پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ بود.

وی در تشریح عمده‌ترین جنایات جنگی حکومت عراق در دوران دفاع مقدس افزود: از عمده‌ترین جنایات جنگی حکومت عراق در دوران جنگ با ایران کاربرد تسلیحات شیمیایی و در مواردی میکروبی علیه نظامیان و غیرنظامیان ایران و عراق است. این حکومت دامنه جنایات خود را از آغاز ۶۶ در مناطق غیرنظامی در بیش از ۲۰۰ روستا و اکثر شهرهای استان‌های مرزی گسترش داد و زنان و کودکان بسیاری را قربانی حملات خود کرد. این در حالی بود که حکومت عراق مفاد پروتکل ۱۹۲۵ ژنو را که در آن استفاده از سلاح‌های سمی، میکروبی و شیمیایی منع شده را در سال ۱۹۳۱ امضا کرده و بر رعایت آن متعهد شده بود. حملات شیمیایی عراق طبق ماده ۱۷ اساسنامه دادگاه بین‌المللی کیفری لاهه مشمول جنایات جنگی می‌شود.

نیکخواه تصریح کرد: حکومت عراق بر اساس مواد مختلف کنوانسیون‌های چهارگانه، ۱۲ اوت ۱۹۴۹ ژنو و پروتکل‌های دوگانه الحاقی ۸ ژوئن ۱۹۷۷ ژنو، ناقض مفاد حقوق بشردوستانه نیز بوده است. افزون بر این، حکومت صدام با نقض کنوانسیون ۱۹۴۹ سانفرانسیسکو و سایر قوانین بین‌المللی حمایت از حقوق شهروندان در قلمرو کشورها مرتکب جنایات علیه بشریت و نسل‌کشی اکراد شمال عراق شده است. مسبب اصلی این همه فجایع و جنایت در وهله نخست سازمان ملل و شورای امنیت به خصوص پنج عضو دائمی (آمریکا، انگلستان، شوروی سابق، چین و فرانسه) است، زیرا آنها بودند که نه تنها به دادخواهی ایران پاسخ مساعد ندادند، بلکه با بی‌توجهی، تجاهل و سهل‌انگاری چشم بر جنایات صدام بستند. آنها حتی با نشان دادن چراغ سبز راه را بر ادامه جنایات حکومت عراق گشودند و به رغم استفاده عراق از سلاح‌های شیمیایی و قربانی شدن نیروها و حتی شهروندان ایران به هیچ وجه حاضر به محکومیت و تنبیه متجاوز و باز داشتن این کشور از ادامه جنایات و جلوگیری از صدور مواد اولیه تولید سلاح‌های شیمیایی به آن نشدند.

وی افزود: حملات شیمیایی عراق به ایران تنها به مرزها و جبهه جنگ خلاصه نمی‌شد، بلکه در بمب‌های هوایی که به شهرهای دیگر از جمله تهران پرتاب می‌شد نیز مواد شیمیایی و رادیواکتیو اضافه می‌کرد.