کد خبر: ۳۵۱۱۱۸۹

تاریخ: ۰۸ تير ۱۳۹۵ - ۲۱:۲۸

آیت‌الله هادوی تهرانی:

انکار وحی، کفر واضح است/ مسئولان مراقب حق‌الناس باشند

گروه حوزه‌های علمیه: نویسنده و استاد حوزه علمیه گفت: کسانی که در مصادر قدرت هستند باید روی حق‌الناس خیلی دقت کنند زیرا کسی که حق میلیون‌ها انسان را ضایع می‌کند نمی‌تواند آن را جبران کند و نباید دلش را به نماز خواندن خوش کند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، آیت‌الله مهدی هادوی تهرانی امروز هشتم تیرماه در ادامه تفسیر سوره حج در مدرسه آیت الله گلپایگانی با اشاره به تکذیب پیامبر(ص) از سوی مردم گفت: خداوند به پیامبر دلداری می‌دهد که ای پیامبر ناراحت مباش اگر دشمنان، تو را تکذیب می‌کنند قبل از تو نیز نوح و صالح و لوط و ابراهیم و موسی را نیز تکذیب و آزار و اذیت کردند.
وی افزود: داستان تکذیب داستان مکرر انبیاء بوده است و نوح را گاهی آنقدر کتک می‌زدند که رو به مرگ می‌شد و وقتی به هوش می‎آمد دوباره تبلیغ را شروع می‌کرد.
هادوی تهرانی بیان کرد: من بارها به دوستان طلبه می‌گویم اگر جایی برای تبلیغ رفتید و شما را مسخره کردند و گفتند حاج آقا این حرف‌ها برای قدیمی‌هاست و آخوندها از خودشان در آورده‌اند ناراحت نشوید زیرا درباره پیامبر نیز می‌گفتند این حرف‌ها، اساطیرالاولین است و قرآن مکررا به پیامبر(ص) فرمود که قبل از تو نیز پیامبران گذشته تکذیب می‌شدند.
وی افزود: کفر دارای مراتبی است گاهی کسی اصل دین را قبول ندارد کافر رسمی است؛ کسی که اسما مسلمان است ولی نماز نمی‌خواند و روزه نمی‌گیرد مراتبی از کفر است البته نه کفری که از اسلام خارج شود و ایمان نیز دارای مراتب است.
این استاد حوزه تصریح کرد: وقتی خداوند حکم دینی را تشریع کرد و آن حکم را در یک قالب و شکل خاصی بیان کرد باید در همان قالب انجام شود  و اینکه برخی می‌گویند ما به یاد خدا هستیم و صلوات می‌فرستیم ولی این صلوات جای نماز واجب را نمی‌گیرد زیرا واجب را نمی‌توان با مستحبات برابر دانست.
وی افزود: نماز شب و مستحبات جای واجب را نمی‌گیرد و اگر فردی می‌داند که نماز شب بخواند نماز صبحش قضا می شود حق ندارد این کار را بکند یا برخی فکر می‌کنند وقتی مستطیع هستند و می‌توانند حج بروند می‌گویند ما مالمان را در جای دیگری خرج کنیم در صورتی که این کار خلاف قرآن است.
نویسنده و محقق حوزه علمیه با اشاره به مهلت خداوند به کفار بیان کرد: اینهایی که ما به آنان مهلت دادیم تصور نکنند ما با آنان کاری نداریم و هر طور که می‌خواهند رفتار کنند بدانند خداوند علیم است و لبالمرصاد است البته این مهلت هم رحمت خداست تا جبران کرده و تغییر یابند.
وی ادامه داد: انسان در یک مهلت کوتاه زندگی دنیا قرار است یک آخرت ابدی و همیشگی را ایجاد کند. در روایت است عمر نوح که فقط 950 سال نبوت ایشان بود به اندازه رفتن از آفتاب به سایه طول کشید بنابراین عمرهای کوتاه ما واقعا طرفة عینی بیشتر نیست بنابراین به تعبیر قرآن، کفار مهلت داده می‌شوند و وقتی این مهلت تمام شد عذاب بر آنان قطعی است.
هادوی تهرانی عنوان کرد: در ادامه فرمود آیا در زمین سیر نمی‌کنید ببینید عاقبت گذشتگان چه بوده است؛ در روایت است که وقتی مرگ سراغ انسان آمد می‌گوید چرا به ما خبر ندادی و عزرائیل می‌گوید من بارها مهلت دادم مگر مرگ عزیزان و اطرافیان خود را ندیدی با مرگ هر فردی، به تو هم هشدار داده می‌شد که بدانی روزی تو هم رفتنی هستی.
این استاد حوزه عنوان کرد: علامه فرموده است که نسبت دادن امور به قلب و سینه، تعبیر کنایه است یعنی مراد از شرح صدر، سینه جسمی فیزیکی مقصود نیست بلکه باید تعابیر قرآن را در متن آن و با توجه به فرهنگ قرآن بفهمیم از این رو برخی به ظاهر مسلمان با برداشت ظاهری از این آیات، آن را خلاف علم و اشتباهات علمی قرآن می‌دانند در حالی که این مسلمانی چه ادعایی است.
وی افزود: این سخنان کفر واضح است؛ پیامبر عقل کل است و خداوند عالم به همه امور است؛ آیات قرآن عین حق بر قلب پیامبر نازل شده و ما باید قرآن را درست بفهمیم.
انکار وحی؛ مساوی کفر
هادوی تهرانی اظهار کرد: کسانی که وحی نبوی را که زلال ترین و حقیقی‌ترین ادراک است را توهم و خیال می دانند کسانی هستند که قلوبشان کور شده و حقیقت درخشان و روشن را نمی‌بینند.
این استاد حوزه تصریح کرد: در روایات لیالی قدر وارد شده که شب بیست و سوم اهمیت بیشتری نسبت به دو روز قبل دارد؛ برخی تصور می کنند چون شب 19 و 21 شب ضربت و شهادت امام است مهمتر است در حالی که احتمال شب بیست و سوم بیشتر و با اهمیت تر است.
این استاد حوزه ادامه داد: روایت دیگر است که شب 19 و 21 مراحل شب قدر است و تقدیرات اولیه در آن دو روز است و اثبات آن در شب بیست و سوم است و امشب را فرصت داریم با توبه که شرط اول قدم است تقدیر خوبی رقم بزنیم.
وی افزود: کسانی که در مصادر قدرت هستند و موقعیت اجتماعی و سر و کار با مردم دارند باید روی حق الناس خیلی دقت کنند و باید کارها را جبران کنند ولی برخی حقوقی را ضایع می‌کنند که وقتی بخواهند هم نمی‌توانند جبران کنند؛ کسی که حق میلیون‌ها انسان را ضایع می‌کند چطور می‌خواهد آن را جبران کنند و  نباید دلمان به نماز خواندن خوش باشد.