کد خبر: ۳۵۲۳۱۶۳

تاریخ: ۲۶ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۰:۱۹

معرفی کتاب «قدرت از نگاه قرآن و عترت»؛

کتابی برای ارتقای قدرت روح

گروه اندیشه: کتاب «قدرت از نگاه قرآن و عترت، بررسی قدرت‌های معنوی انسان» به عنوان تالیفی از بیانات آیت‌الله سیدمحمد ضیاء‌آبادی منتشر شد. ناشر در مقدمه این اثر، توجه به مفاهیم و محتوای آن را افزاینده قدرت روحی انسان دانسته است.

به گزارش خبرگزاری بین‌‎المللی قرآن (ایکنا)، کتاب «قدرت از نگاه قرآن و عترت، بررسی قدرت‌های معنوی انسان» تالیف سیدمحمد ضیاء‌آبادی، توسط انتشارات بنیاد خیریه الزهراء و در 416 صفحه به تازگی منتشر شده است. گفتنی است آیت‌الله ضیا‌ءآبادی یکی از علماء برجسته تهران است و سخنرانی‌های ایشان پیشتر در نشریات صفير هدايت، صفير ولايت و صفير سعادت منتشر شده است.
کتاب «قدرت از نگاه قرآن و عترت، بررسی قدرت‌های معنوی انسان»، در هشت بخش «قدرت شگرف خلوص نیت»، «قدرت عزت‌بخش توحید»، «قدرت اطمینان‌آور توکل»، «قدرت سعادت‌آفرین عثل و ایمان»، «قدرت آرام‌بخش تقوی و عمل صالح»، «قدرت تحول آفرین تعلیم و تربیت»،‌ »قدرت تعالی‌بخش ذکر و نماز»، «قدرت شگرف روحی انبیا الهی  علیهم السلام» سامان یافته است.
در مقدمه ناشر این اثر می‌خوانیم: کتابی که اکنون مقابل روی شماست، حاوی نکاتی است که توجه و عمل به مضمون محتوای آن، افزاینده «قدرت روحی انسان» است و او را در صحنه‌های گوناگون زندگی ضعف و زبونی و ذلت در امان نگه می‌دارد. نویسنده متورع،‌ متخلق و انسان‌پرور کتاب مزبور حضرت آیت الله ضیا آبادی در مناسبت های مختلف،‌این عوامل معنوی قدرت آفرین را لسانی شیوا و امین و بنان استوار و متین با ابتنا به آیات قرآن مبین و کلام هدایتگر معصومین به نحوی شیرین و دلنشین تبیین فرموده‌اند که حقا اگر خوانند محترم با خاطری آرام و محفوظ از دغدغه‎‌ ایام،‌ بخشی از اوقات خود را به مطالعه این کلمات اختصاص دهد، یقینا با حقایقی آشنا می‌شود که با تقویت و تحکیم حیات معنوی و قوای روحی او نقش بسزایی خواهد داشت.
نیت روح عمل است
در ذیل همین عنوان در بخش اول، آیت الله ضیاءآبادی می گوید نیت که عبارت از عزم و تصمیم قلبی نسبت به انجام هر عملی است، در واقع روح و حقیقت آن عمل محسوب می شود و به همین جهت،‌ ملاک و معیار در جزا نیز همان نیت و انبعاث قلبی انسان نسبت به اعمال می‌باشد که اگر خالص از برای خدا باشد، دارای قوت و موجب ارتقای درجات قرب می‌گردد و اگر مشوب به اغراض نفسانی و انگیزه‌های دنیوی باشد،‌ دارای ارزش انسانی نبوده، احیانا موجب انحطاط و استحقاق عقاب نیز می شود. ... علمی که سعادت‌آفرین است،‌ نصفش مربوط به اصلاح نیت است و نصف دیگرش مربوط به انجام نفس عمل. چه بسا عملی کوچک که نیت نیک آن را بزرگ کرده و ارزشمندش می‌سازد و چه بسا عملی بزرگ که نیت بد آن را کوچک کرده و از ارزش می اندازد و لذا پیشینیان صالح همان گونه که به آموزش علم و حسن انجام آن اهمیت می داده اند بیش از آن مقدار به آموزش نیت و اصلاح آن می پرداخته اند.
اول مشورت بعد تصمیم
آیت‌الله در بخش سوم چنین عنوان می‌کند:‌ ابتدا تحقیق کن و مشورت؛‌ بعد، تصمیم و توکل. این ترتیب عقلانی و قرآنی است. چه بسا در امر ازدواج که از امور مهم زندگی است، اتفاق افتاده که دو خانواده همدیگر را خوب شناخته‌اند و پسر و دختر هم به هم متمایلند و از نظر تحقیق و تصمیم،‌ مطلب تمام است. تنها به خاطر احتمالات راجع به آینده زندگی،‌ استخاره کرده‌اند و استخاره هم بد آمده است. حالا حیرت و سرگردانی شروع می‌شود که چه بکنند آیا به خاطر بد آمدن استخاره،‌ تمام کارهای مقدماتی را به هم بزنند و دو خانواده از هم تکدر خاطر پیدا کنند؟  یا این که علیرغم بد آمدن استخاره اقدام به ازدواج کنند؛ که در این صورت، همیشه دل چرکینند و پیوسته منتظر پیشامد بدی هستند و زندگی تلخی را ادامه می دهند پس وظیفه عقلانی و قرآنی ما این است که اول با عقل خداداد تحقیق کنیم و پشت و روی کار را تا آن جا که امکان دارد ببینیم و بشناسیم. سپس با اشخاص خبیر و امین در آن کار مشورت کنیم و پس از صلاحدید و تصمیم‌گیری، به احتمالات تردیدانگیز درباره آینده که به صورت «نکندها و مباداها» به ذهن ما می‌آید،‌ ترتیب اثر ندهیم و برای از بردن آن احتمالات آزاردهنده به خداوند علیم حکیم توکل جدی کرده و اقدام به عمل کنیم.