کد خبر: ۳۵۲۸۶۹۵

تاریخ: ۱۷ شهريور ۱۳۹۵ - ۱۶:۰۰

آیت‌الله اعرافی مطرح کرد:

مصادیق «نعیم» در سوره تکاثر تمامی نعمت‌های الهی است

گروه حوزه‌های علمیه: رئیس جامعه المصطفی(ص) با اشاره به آیه پایانی سوره مبارکه تکاثر مبنی بر«ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ»(8 تکاثر) گفت: اگرچه برخی مصداق اتم نعیم را نعمت رسالت و امامت بیان کرده‌اند ولی دایره شمول آن همه نعمت‌هایی است که خدا به انسان داده است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) آیت‌الله علیرضا اعرافی، رئیس جامعه المصطفی(ص) امروز 17 شهریور در مراسم آغاز سال تحصیلی جامعه المصطفی(ص) گفت: انسان در قرآن به عنوان مسئول شناخته شده و مشمول این قانون عام است که از «نعیم» براساس آیه پایانی سوره تکاثر«ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ»(8 تکاثر) باید جوابگوی مسئولیت خود باشد و این قانون به نحوی مورد قبول همه مکاتب فلسفی و اخلاقی است.
وی افزود: یک کمال انسانی وجود دارد و انسان برای رسیدن به آن کمال دارای وظایفی است که باید در آن مسیر جلو برود و از همین مسئولیت‌مندی و مسئولیت‌داری نیز از او سؤال خواهد شد و لازمه این تکلیف نیر ترسیم افقی فراروی انسان است.
مدیر حوزه‌های علمیه بیان کرد: مکاتب فلسفی و اخلاقی الگوی واحدی برای کمال مطلوب انسان ندارند به همین دلیل تفاوت در اینکه راه ما برای رسیدن به آن کمال چیست؟ و چه کسی مسئول است و چه کسی سؤال کننده و از چه چیزی سؤال می‌شود نیز وجود دارد که این چند مورد عناصر تشکیل‌دهنده مسئولیت‌مندی بشر است.
اعرافی عنوان کرد: در منطق قرآن در عالم یک سؤال‌کننده مطلقی وجود دارد که بر همه عالم احاطه دارد؛ این ناظر سیستم آموزشی و سنجش و دستگاه‌های نظارتی و وجدان اخلاقی هم نیست.
وی افزود: ممکن است ما از تور نهادهای نظارتی و بیرونی و حتی وجدان درونی گریز بزنیم و فرار کنیم ولی هیچکس از تور خداوند بیرون نخواهد توانست برود یعنی سؤال‌کنندگان چند سطح دارد اما در بالاترین سطح، دستگاه هوشمند الهی است و به تعبیر امام(ره) عالم محضر خداست.
رئیس جامعه المصطفی(ص) تصریح کرد: در منطق اسلام مورد سؤال نیز بسیار مهم است و تابعی از شمول فقه و اخلاق و دامنه تکالیف الهی است، یعنی هر چه خدا داده است مورد سؤال و محل مسئولیت ما خواهد بود.
وی با اشاره به آیه «لتسئلن یومئذ» تصریح کرد: در برخی روایات برای مبالغه و بیان اهمیت نعیم از آن تعبیر به رسالت و امامت شده ولی همه داده‎های الهی اعم از نعم کوچک و بزرگ مشمول این تعبیر «نعیم» هستند.
اعرافی ادامه داد: جوانی و نشاط و امکانات و درس و بحث و تحصیل و ... همه نعمت‌های خدایی هستند که در اخیتر ما حوزویان قرار دارد لذا سعه مسئولیت بشر همه آن چیزی است که خداوند به انسان داده است که این سعه در اسلام با بسیاری از مکاتب متفاوت است.
مسئولیت سنگین روحانیت در برابر نعمت دین
وی اظهار کرد: کسانی که به المصطفی آمده و پا در جای پای بزرگان حوزه و دین گذاشته‌اند بدانند که اینجا، جایی است که مسئولیتشان در اوج است زیرا هیچ ارزشی بالاتر از علم الهی و قرآن در عالم نیست و چون بالاترین نعمت است بالاترین مسئولیت را هم دارد.
مدیر حوزه‌های علمیه خطاب به طلاب غیرایرانی با بیان اینکه از شما توقع می‌رود پرچم نورانی اسلام را در همه عالم به اهتزار درآورید لذا مسئولیت شدیدی دارید بیان کرد: شما از سراسر عالم برگزیده شده‌اید تا معارف قرآن و اسلام را بیاموزید و آن را نشر دهید و پهنه نقش آفرینی شما همه عالم و فتح میادین جدید و غلبه بر موانع سنگین است لذا عیار شما به عنوان طلبه المصطفی در پیچ تاریخی اسلام بالاتر از عیار دیگران است.
وی افزود: به خاطر حساسیت‌هایی که در دنیا وجود دارد و دستگاه‌های استکباری درصدد این هستند که گفتمان ناب انقلاب را محصور کنند شما رسالت سنگین‌تری برای انتقال این پیام دارید. عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی اظهار کرد: امروز این دستگاه استکباری، مزدوران خود مانند آل سعود را به کار گرفته است و اینان «صد عن سبیل» کردند تا پیام انقلاب اسلامی منتشر نشود همچنین با رشوه دادن در صدد خریدن گروه‌های مختلف هستند تا جلوی نشر معارف الهی و اهل‌بیت(ع) را بگیرند و این سپاه شیطان است که با به کارگیری همه تکنیک‌ها در آوردگاه مکتبی و معرفتی جنگ‌افروزی می‌کند.
وی افزود: قدرت‌ها و انسان‌های مرعوب غرب و جریانات شیطانی در این آوردگاه یا کم می‌آورند و یا تسلیم و مزدور و اجیر آنان می‎شوند و این مسئولیت دشوار در مقابله با این جریان شیطانی امروز بر دوش ماست و مهمترین کار برای تبلیغ این رسالت و مسئولیت علم و درس خواندن است.
وی تاکید کرد: با درس خواندن خوب طلاب است که فضای المصطفی عاقلانه، عالمانه و سنجیده و مبتنی بر گفتمان انقلاب اسلامی باقی می ماند زیرا المصطفی امروز با همه وجود در برابر سپاه شیاطین ایستاده و ما در این مسیر، پیام‌آور نجات و سعادت بشر هستیم.