کد خبر: ۳۵۳۷۹۶۲

تاریخ: ۲۵ مهر ۱۳۹۵ - ۰۸:۳۷

پنجره/ آزمون خط قرمز برای انتخاب همسر

گروه اجتماعی: برای تشخیص این مسئله که دختر یا پسر خواستگار؛ فرد عصبی است یا خیر، می‌توانیم آزمونی را برگزار کنیم که لایه‌های پنهان شخصیتی ایشان را بهتر بشناسیم، این آزمون را آزمون «خط قرمز» می‌نامیم.

آرامش و نرمی از جمله صفاتی است که اسباب یک زندگی لطیف را فراهم می‌کند؛ لذا برای رسیدن به چنین زندگی‌ای باید یک صفت در لباسی که برای طول عمر خود بر می‌گزینیم وجود داشته باشد و آن، صفت فروبردن خشم است؛ خشم و عصبیت یکی از عمده اسباب اختلافات در زندگی است و برای همین است که در معارف دینی بسیار سفارش به فرو بردن خشم شده است.
عصبیت در مدت زمانی کمی صورت می‌پذیرد و انسان بعد از دقایقی آرام می‌شود، اما شکافی که بین روابط ایجاد می‌کند بسیار عمیق و مستمر است و تأثیرات آن همچون ویروسی بر جایگاه‌های مختلف زندگی نشسته و در زمان مقرر فعالیت خود را شروع می‌کند؛ از این رو توجه دختر و پسر به اینکه طرف مقابلشان فردی عصبی و خشمناک نباشد بسیار حایز اهمیت است.

دلیل این اهمیت در آن است که خشم و عصبیت تأثیر بسیار زیادی در فساد ایمان دارد ـ پیشتر درباره مومن بودن و اثرات آن در زندگی سخن گفتیم ـ حال باید مراقبت کنیم که ابزارهای تهاجمی؛ چون خشم باعث فساد این ایمان نشود. از طرف دیگر خشم آتش است، ذات آتش نیز سوزاندن است و اگر کسی را به عنوان لباس خود برگزینیم که این آتش در او شعله‌ور باشد قاعدتا چیزی جز سوختن نصیب‌مان نخواهد شد.

در طرف مقابل، فردی که قابلیت فرو بردن خشم خود را دارد اثر وضعی این کار ازدیاد ایمان است و چون ازدیاد ایمان در فرد صورت پذیرد قاعدتا آثار وضعی مثبت ایمان در او اثر کرده و از لطافت بیشتری برخوردار می‌شود و هرچه انسان، لطیف‌تر باشد، آرامش و نرمی بیشتری را برای خود و همنشینش در طول زندگی فراهم خواهد کرد. این آرامش ثمرات فراوانی دارد و بیشترین ثمره آن اتخاذ تصمیمات درست و سنجیده در همه جوانب زندگی است؛ چرا که در یک محیط آرام است که افراد قدرت تفکر بالا داشته و نسبت به مسائل، احاطه می‌یابند.

حال تشخیص اینکه دختر یا پسری که ما به دنبال سنجش میزان عصبیت و خشم وی هستیم، چگونه است؟ ممکن است طی موارد پیشین که مطرح شد، طرف آن لایه از شخصیت خود را رو ننماید و بعد در طول زندگی و عبور از مراحل داغ و غالبا احساسی نامزدی چهره واقعی خود را نمایان کند. ما برای فهم این مسئله چکار کنیم؟

معمولا هر فردی نسبت به برخی از مسائل، حساسیت دارد و به اصطلاح خط قرمز او حساب می‌شود و اگر کسی از خطوط قرمز او فراتر رود مسلما برخورد قاطع و شدیدی با کسی که مرتکب آن شده است، می‌کند، اصل داشتن خط قرمز اشکالی ندارد بلکه انسان مؤمن باید خطوط قرمز داشته باشد، اگر نداشته باشد جای سؤال است، اما اینجا دو نکته را باید مورد توجه قرار دهیم تا عیار شخصیت مقابل خود را بسنجیم؛ نکته اول توجه به جنس خطوط قرمز دختر یا پسر است و مسئله بعدی سنجش واکنش دختر یا پسر هنگام زیر پا رفتن خطوط قرمز ایشان است.

در نکته اول با طرح این سؤال برای دختر یا پسر که چه مواردی برای شما بسیار حایز اهمیت است که عدم رعایت آن مسئله سبب ناراحتی شما خواهد شد؟ جنس خطوط قرمز ایشان را مشخص می کنیم. مثلا یکی پاسخ می‌دهد عدم احترام به خانواده‌ام، دیگری می‌گوید تجملات، دختری می‌گوید عدم توجه به خواسته‌های مادی‌ام، پسری می‌گوید عدم آرایش و زیبایی همسرم در اجتماع چون من دوست دارم وقتی همسرم در جامعه با من هست خوش چهره و خوش تیپ باشد، دیگری می‌گوید عدم توجه به دستورات الهی و پاسخ‌های متعدد دیگر.

با پاسخی که دختر یا پسر به این پرسش می‌دهند جنس خط قرمز خود را مشخص می کنند؛ یکی مادی‌نگر است یکی نگاه دینی دارد، دیگری در سطح مادیات و تجملات فردی و داخل منزل است و یکی هم این مادیات را در سطح اجتماعی ظهور و بروز می دهد؛ هرکدام از این نگاه‌ها ابواب مختلفی را از شخصیت دختر یا پسر برای ما باز می‌کند.

حال با توجه به نکته دوم؛ یعنی سنجش واکنش دختر یا پسر؛ دو مسئله برای ما هویدا خواهد شد؛ مسئله اول اینکه چقدر پاسخی که به سؤال ما داده به واقعیت نزدیک است؛ زیرا ممکن است دختر یا پسر به دلیل ویژگی شخصیتی خود پاسخ صحیح را نگفته باشد که در این مرحله مشخص خواهد شد و مسئله دوم اینکه واکنش دختر یا پسر هنگام خروج از خطوط قرمزش، چیست؟

برای رسیدن به این مرحله پس از شنیدن پاسخ دختر یا پسر، در ایام نامزدی باید شرایطی را فراهم کنیم که طرف مقابل احساس کند از خطوط قرمزش عبور کرده‌ایم و این آزمون را در چند نوبت تکرار کنیم؛ توجه و تحلیل ما به نوع برخورد طرف مقابل با این مسئله بسیار حایز اهمیت است.

آزمون خروج از خطوط قرمز علاوه بر دختر یا پسر توسط پدر یا مادر نیز می‌تواند انجام شود، اما باید دقت لازم را داشته باشیم که با ظرافت این آزمون را اجرا کنیم و پس از آنکه پاسخ خود را از آزمون گرفتیم با لطایفی به طرف مقابلمان بفهمانیم که قصد ما سنجش وی بود نه عبور از خطوط قرمزش.

ادامه دارد...

حمیدرضا یونسی