کد خبر: ۳۵۳۸۵۸۸

تاریخ: ۲۶ مهر ۱۳۹۵ - ۲۲:۱۴

آیت‌الله هادوی تهرانی:

سنت‌های الهی در همه اعصار یکسان است

گروه حوزه‌های علمیه: استاد تفسیر حوزه با بیان اینکه سنت‌های الهی در همه اعصار و برای همه اقوام یکسان است گفت: خداوند بعد از ذکر عذاب برای اقوام طغیانگر می‌فرماید شما هم فکر نکنید ما با شما فامیل هستیم و تعهدات خاصی نسبت به شما داریم و شما هم اگر راه آنان را بروید، مشمول عذاب خواهید شد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) آیت‌الله مهدی هادوی تهرانی، امروز 26 مهرماه در ادامه تفسیر سوره مبارکه انبیاء گفت: در ادامه آیات فرمود ما کتابی برای شما فرستادیم که برای شما ذکر است و به تعبیر علامه طباطبایی تعبیری امتنانی است یعنی این کتاب بزرگی را که به شما دادیم باید قدر آن را بدانید زیرا به امم پیشین داده نشده است.
وی با بیان اینکه آیات هر سوره با هم مرتبط هستند افزود: خداوند انبیاء را فرستاد و البته مردم آنان را تکذیب کردند و قدر نعمت هدایت را ندانستند و نابود شدند بعد به همه ما تلنگر زده که چه مقدار قریه‌هایی بودند که قدر نعمات را ندانستند و از انبیاء تبعیت نکردند و ما آنان را له و نابود کردیم که تعبیر «قصمنا» در آیه«وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَأَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا آخَرِينَ» شدت نابودی را بیان می‌کند و بعد از آن‌ها نیز گروه دیگری را خلق کردیم.
هادوی تهرانی ادامه داد: این آیه می‌فرماید که شما هم فکر نکنید ما با شما فامیل هستیم و تعهدات خاصی نسبت به شما داریم و هر کاری خواستید بکنید بدون اینکه خطر و نگرانی شما را تهدید کند نه شما هم اگر رعایت نکنید گرفتار همین عذاب خواهید شد.
استاد حوزه علمیه عنوان کرد: خداوند می‌فرماید داستان انبیاء گذشته و تباه شدن قومشان را شنیده‌اید و بدانید اگر شاکر این نعمت‌ها نبودید شما هم از بین می‌روید همان طور که قبلی‌ها نیز از بین رفتند تا ببینیم گروهی پیدا می‌شود که قدر این نعمت ها را بداند یا نه.
وی تاکید کرد: البته همان طور که عرض شد این خطاب دائمی به همه انسان‌هاست و تنها مخصوص مسلمین صدر اسلام نیست و در ادامه نیز تاکید کرد که آیا در این مسئله و نعمت قرآن که بالاترین نعمت است تعقل نمی‌کنید؟ و به جای اینکه به آن تمسک کنید دائم مانند بچه ها بر سر و کله همدیگر می‌زنید در حالی که باید زمینه زندگی بهتر را در سایه عمل به آن برای خود فراهم کنید.
وی بیان کرد: این ظلم آنان منشا «قصم» آنان شد زیرا خداوند که ظالم نیست و مقصر خودشان هستند و آیات بعد نیز به جماعات در حال انقراض اشاره دارد.
فردوس نهایت امتنان الهی به مومنان است
این استاد حوزه همچنین در ادامه تفسیر سوره مومنون بیان کرد: خداوند بعد از ذکر چندین ویژگی برای مومنان و بیان این قاعده که تنها مومنان به هدف زندگی رسیده و سعادتمند می‌شوند و به فلاح می‌رسند به نتیجه ایمان آنان پرداخته و می‌فرماید آن ها ارث می‌برند و نتیجه کار آن ها به ارث بردن فردوسی است که در آن ابدی هستند.
وی با بیان اینکه فردوس به قسمت‌های بالا و جای خوب و اعیان نشین بهشت گفته شده است عنوان کرد: خداوند پاداش مومنان را بهترین جاهای بهشت ذکر کرده و تعبیر ارث را هم به کار برده است یعنی اگر مومنان برای رسیدن به مراتب ایمان به زحمت می‌افتند در عوض ما آنان را به جای معمولی بهشت نمی‌بریم بلکه به بهترین مراتب آن می رسند؛ علامه طباطبایی فرمود انسان‌ها ارثی در جهنم و یا بهشت ارثی دارند و اگر به آنان نرسید آن را میان بقیه تقسیم می‌کنند که البته تعبیر است زیرا ارث در بهشت با ارث اصطلاحی تفاوت دارد.
استاد فقه و اصول حوزه عنوان کرد: ارث اصطلاحی این است که انسان از پدر و مادر و یا فامیلی ارث ببرد و گرنه این طور نیست که مثلا پدر ما به بهشت رفته باشد و وقتی از آنجا بیرون رفت آن را برای ما بگذارد؛ ارث این ویژگی را دارد که یک نوع حق و ملکی است که به صورت قهری در آینده برای فردی پیدا شود البته باید شرایط آن را دارا باشد زیرا اگر پسر قاتل یا کافر و ... باشد این حق از او سلب می‌شود.
هادوی تهرانی افزود: مراد از ارث و وارث این است که خداوند فرموده این فردوس مال و حق مومنان است که البته باید شرایط آن رعایت شود و شرایطش همان است که در آیات قبلی بیان شده و یک مومن باید این ویژگی‌ها را داشته باشد یعنی به عهدشان وفادار باشند، در نمازشان خشوع  داشته باشند و حافظ فروجشان باشند که البته این ارث بردن نهایت امتنان الهی به فرد مومن است زیرا می‌فرماید این حقی است که گویا از قبل برای آنان در نظر گرفته شده و کاملا تابع اختیار انسان است.
خدا فرموده من به شما عقل دادم، انبیاء و قرآن و کتب قبلی و پیامبر(ص) را فرستادم، این شرایط هم در قرآن بیان شده و شما هستید و اراده‌ شما و اگر توانستید این ها را تحقق ببخشید به حق خود می‌رسید که فردوس است و اگر رسیدید ابدی و جاودان و نامحدود است و مانند دنیا نیست که اگر چیزی بدهند تمام شود و محدود باشد. این مال مومنان است و انتهایی ندارد و برای همیشه نیز برای مومنان است البته این مسئله دارای مراتب است و هر کسی به هر قدری که به آن وفادار و مومن باشد به آن خواهد رسید.