کد خبر: ۳۵۴۳۳۸۹

تاریخ: ۱۵ آبان ۱۳۹۵ - ۱۰:۳۱

اختصاصی ایکنا/

کشوری با مسجد در کنار کلیسا + عکس

گروه بین‌الملل: کشور تایلند در جنوب شرق آسیا از گذشته‌های دور تاکنون مهد زندگی مسالمت‌آمیز بوده و مساجد در این کشور در کنار کلیسا ساخته شده است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، رایزنی فرهنگی ایران در بانکوک در گزارشی برای ایکنا درباره اماکن عبادی ادیان مختلف در تایلند و سیاست‌های دربار پادشاهی این کشور در قبال پیروان ادیان و آیین‌های مختلف آورده است: تاریخ تایلند از گذشته تاکنون، نشانگر آزادی در انتخاب دین و عمل به آن بوده است و پیروان ادیان و آیین‌های مختلف اعم از مسلمان، مسیحی و سیک‌ها در این کشور زندگی مسالمت‌آمیزی را در کنار یکدیگر تجربه کرده‌اند.
در گذشته در دهکده‌های مختلف، عبادت‌خانه‌های ادیان مختلف چه کلیسا برای مسیحیان و چه مسجد برای مسلمانان و چه معبد برای بودایی‌ها و چه انجمن‌های دینی برای پیروان آیین سیک وجود داشته و تمامی این ادیان در کنار یکدیگر به امور خود پرداخته و می‌پردازند، بدون این‌که به هم آسیبی برسانند.
هیچ دینی در تایلند رسمی نیست تا موجب اختلاف نشود
سیاست کلی تایلند بدین ترتیب است که هیچ دینی را به عنوان دین رسمی کشور اعلام نکرده تا موجب اختلاف پیروان ادیان دیگر واقع نشود.
اگر با قایق، اطراف شهر «آیوتیا» در تایلند را دور بزنیم، خواهیم دید که دهکده‌های مختلف همراه با ادیان مختلف در کنار هم زندگی می‌کنند. مسجدی را خواهیم دید که در کنار کلیساها ساخته شده است و کلیساهایی را خواهیم دید که در کنار معابد ساخته شده‌اند. همین طور در بانکوک در کنار رودخانه «چائوپرایا» در هر دو طرف رودخانه، مساجد و کلیسا و معابد زیادی در کنار هم خواهیم دید.
در شعاع اصلی رودخانه ورودی رود «بانکوک یای»، مسجد اهل سنت «تون سون» و بعد مسجد شیعیان «کودی چاران پاس» و بعد کلیساها و بعد انجمن‌های دینی سیک‌ها و معابد بودایی‌ها که هر کدام بیش از چند صد سال قدمت دارند، کنار هم و بدون اختلاف زندگی می‌کنند.
امتیاز مساوی به تمامی ادیان؛ سیاست دربار
وجود ادیان مختلف در کنار هم در یک کشور، از گذشته تا به حال همان‌طور که گفته شد از سیاست‌های کلی دربار و پادشاه تایلند بوده است که میان نژاد‌ها و فرقه‌های دینی تفاوتی قائل نشده و به تمامی آنان به طور مساوی امتیاز داده است، چه از زمانی که تمام امور اداره کشور در دست پادشاه و دربار بود و چه در زمانی که کشور به صورت دموکراسی پارلمانی همراه با رهبری عالی پادشاه اداره شده، این رویه ادامه داشته است.
اگرچه در تایلند برخی از سیاست‌ها در موارد دیگر تغییر کرده، ولی در بحث دینی هیچ تغییری ایجاد نشده و با همان سیاست قدیمی «یکسان‌بودن ادیان در جامعه» رفتار می‌شود. همچنین در دوره رامای نهم(بومیبول آدولیادج)، این بند در قانون اساسی توسط پادشاه اینگونه ثبت شد که «هر چند پادشاه مملکت پیرو آیین بوداست؛ اما تمامی مردم به هر دین و آیینی که معتقدند، مورد احترام هستند و از طرف پادشاه مورد حمایت و رسیدگی خواهند بود و مشکلات اجتماعی آن‌ها به طور یکسان، مورد توجه قرار خواهد گرفت و حل خواهد شد».
رفتار پادشاه با ادیان مختلف
1ـ اسلام و مسلمانان
«باميبول ادوليادج»، پادشاه بودایی تایلند که اخیرا درگذشت، رفتاری مناسب با پیروان همه ادیان از جمله مسلمانان داشت و با هزینه شخصی خود بودجه‌ای برای ترجمه قرآن به زبان تایی اختصاص داد. بعد از آن که کنسول عربستان قرآن نسخه چاپ انگلیس را به پادشاه هدیه داد، او دستور داد قرآن به تایی ترجمه شود تا مورد استفاده مسلمانان و غیر مسلمانان قرار گیرد.
پادشاه همچنین با هزینه شخصی خود به بسیاری از مساجد موجود در کشور برای بازسازی کمک‌هایی هدیه کرد. همچنین شهرهای مسلمان‌نشین نیز به طور مداوم مورد بازدید پادشاه قرار می‌گرفت.
2ـ مسیحیت
پادشاه به طور مداوم و همیشگی در مراسم مسیحیان شرکت و  از فعالیت‌های اجتماعی آن‌ها حمایت می‌کرد. در سال 1960 میلادی به واتیکان سفر کرد تا با پاپ وقت دیدار کند. همچنین در آن ملاقات از او دعوت کرد تا به تایلند سفر و با مسیحیان تایلند دیدار کند. او نیز در سال 1984 میلادی سفر یک روزه‌ای به تایلند داشت.
3ـ آیین سیک
پادشاه و ملکه در سال 1960 میلادی به دعوت انجمن آیین سیک‌ها برای شرکت در پانصدمین سالگرد پیدایش آئین سیک در مراسم آن‌ها شرکت و در سخنرانی خود اعلام کرد من افتخار می‌کنم که در کشورم مردمان پیرو آیین سیک به راحتی زندگی می‌کنند و بدون هیچ مشکلی به امور خود می‌پردازند.
پادشاهان تایلند از قدیم با این اعتقاد به کشورهای دیگر اجازه ورود آزادانه به تایلند را داده‌اند تا فرهنگ و آداب و رسوم یکدیگر را بیاموزند و همان‌طور که کشور تایلند فرهنگ و مذهب آن‌ها را پذیرفته است، آن‌ها هم فرهنگ و مذهب تایلند را بپذیرند و به صورت مسالمت‌آمیز در کنار یکدیگر زندگی کنند، بدون اینکه به یکدیگر آسیب برسانند و همانگونه که پادشاه به ادیان مختلف احترام می‌گذارد، مردم نیز یاد بگیرند که به یکدیگر احترام بگذارند.