کد خبر: ۳۵۴۳۷۴۸

تاریخ: ۱۸ آبان ۱۳۹۵ - ۰۸:۲۵

طریقه حمایت از قاریان و حافظان جوان/ سعید پرویزی مطرح کرد:

خروجی اندک؛‌ بزرگترین ضعف مسابقات قرآن/ سطح‌بندی عالی و ممتاز مورد توجه قرار گیرد

گروه فعالیت‌های قرآنی: سعید پرویزی، حائز رتبه عالی سی و نهمین دوره مسابقات سراسری قرآن اوقاف به بیان انتقاداتی نسبت به شیوه سیاست‌گذاری اجرایی این مسابقات پرداخت و اظهار کرد: خروجی مسابقات نباید فقط یک نفر باشد و مسئولان باید برای رفع این مشکل علاوه بر بها دادن به مسابقات قرآن ایران و مالزی به مسابقات دیگر کشورها نیز توجه ویژه داشته باشند.

سعید پرویزی، قاری و مدرس قرآن در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآنی(ایکنا) ضمن انتقاد به شیوه برگزاری مسابقات اوقاف بیان کرد: بنده امسال حائز رتبه عالی شده‌ام، اما برای من در عمل، به احتمال قوی، هیچ اتفاق مثبتی نخواهد افتاد و وقتی با نگاه و مرور سال قبل و به‌طور منطقی به ادامه کار نگاه می‌کنم، متوجه می‌شوم که کسب این رتبه، هیچ احساس شیرین موفقیتی را برایم به ارمغان نداشته است؛ چراکه با کسب این رتبه عالی، احتمالاً بنده را به یکی از مسابقات خارجی اعزام می‌کنند و به هر کشوری هم که اعزام شوم به احتمال قوی و قریب به یقین به خاطر مسائل اعتقادی و سیاسی و... اول تا سوم نخواهم شد.
مسابقات قرآن شبیه به مسابقات مار و پله
دارنده رتبه عالی مسابقات سراسری اوقاف تصریح کرد: در صورت عدم کسب رتبه هم به سرنوشت قاریانی مانند آقایان مهدی غلام‌نژاد و مهدی ساعد که هر دو چهارم شدند، دچار خواهم شد که مسئولان علی‌رغم اینکه از تضییع حق ایشان باخبر بودند ولی هیچ اقدامی انجام نداده و ارزش و بهایی برای رتبه آنها در مسابقات قائل نشدند. جالب‌تر اینکه این عزیزان دوباره مجبور به شرکت در مسابقات شدند و در نهایت توانایی و تجربه، سال جاری به فینال مسابقات سراسری اوقاف راه پیدا نکردند، بدتر از همه اینکه باید سال بعد از مرحله شهرستانی وارد مسابقات شوند و بلاتشبیه، مسابقات قرآن شبیه به مسابقات مار و پله شده که قاری تا مراحل نهایی صعود می‌کند اما در نهایت به خانه اولش سقوط می‌کند.
پرویزی در ادامه افزود: بهترین حالتی که برای دارنده رتبه عالی مسابقات اوقاف متصور است، این است که در مسابقات بین‌المللی موفق به کسب رتبه شود مانند آقای هادی موحدامین ولی ظاهراً این اتفاق نیز خیلی خوشایند نخواهد بود؛ چراکه آقای هادی موحدامین بعد از کسب رتبه اولی در مسابقات بین‌المللی قرآن کشور کرواسی با استقبال گرم و توجه ویژه‌ای روبرو نشد در حدی که هیچ تسهیلات و شرایط ویژه‌ای برای ایشان قایل نشدن و در ادامه نیز ایشان به‌دلیل این ارزش‌گذاری‌های ناعادلانه و غیرمنصفانه مجبور به شرکت در مسابقات شده و تلختر این‌که به فینال راه پیدا نکرد و برای سال بعد باید از مرحله شهرستانی مسابقات را شروع کند.
تحریب روحیه اثرات اعزام به مسابقات خارج از کشور
وی بیان کرد: نتیجه این است که اعزام به مسابقاتی غیر از ایران نه تنها نتیجه مطلوب و مورد نظر نخواهد داشت، بلکه از جهات تخریب روحیه و تحمل استرس و فشار و تحمل کردن طعم تلخ تضییع حق، بسیار آزاردهنده است.
وی در ادامه افزود: تمام حرف من این است که نباید خروجی مسابقات فقط یک نفر باشد. این همه آقایان مسئول بحث سطح‌بندی عالی و ممتاز را مطرح کردند که خروجی مسابقه یک نفر نباشد اما باز هم یک نفر است به همین دلیل حضور در اردو و حائز رتبه برتر شدن تقریباً هیچ موفقیتی محسوب نمی‌شود.
قاری ممتاز قرآن بیان کرد: برای رفع این مشکل آقایان مسئول نباید فقط به نفرات اول مسابقات بین‌المللی ایران و مالزی بها بدهند، بلکه برای مسابقات سایر کشورها نیز ارزش قائل باشند، ضمن این‌که باید مسابقات سایر کشورها را داوران ایرانی، بعد از مسابقه داوری کنند و اگر حق ایران اولی بوده، قاری مورد نظر ایرانی به‌عنوان یک خروجی موفق مسابقات، از مسابقات خارج شود نه این‌که تبدیل به مهره سوخته شوند. متأسفانه شاهد این بودیم که سال گذشته مسابقات فقط یک خروجی داشت و آن هم نفر اول مسابقات بین‌المللی ایران بود.
نخبه سوزی قراء
پرویزی بیان کرد: همه این عوامل و برنامه‌ریزی‌های اشتباه و یا ناقص باعث شده مسابقات قرائت قرآن نخبه‌سوزی کند، بسیاری از قاریان خوش‌خوان که تلاوتشان مورد توجه اساتید و مردم است وجود دارند اما به همان دلایلی که عرض شد در مسابقات شرکت نمی‌کنند تا از خیلی از مضرات و اثرات منفی در امان باشند.
وی در پایان اظهار کرد: یک خروجی داشتن در مسابقات به این معنا است که؛ با فرض اینکه اگر حدود 50 قاری خوش‌خوان در سطح کشور داشته باشیم، 50 سال طول می‌کشد تا همه قاریان حائز عنوان برتر شوند تازه اگر افراد جدیدی وراد مسابقات نشوند که قطعاً می‌شوند، نیم قرن طول می‌کشد که به‌طور متوسط می‌شود گفت ۲۵ سال حضور در مسابقه باعث کسب رتبه اولی می‌شود، خروجی یک نفر باعث استرس بیشتر می‌شود و رقابت تبدیل به یک رقابت فاقد اخلاق می‌شود و رفاقت‌ها تحت‌الشعاع قرار می‌گیرد.