کد خبر: ۳۵۴۵۰۳۲

تاریخ: ۲۱ آبان ۱۳۹۵ - ۱۳:۳۶

ابوالقاسمی مطرح کرد:

آواها؛ اصلی‌ترین مبحث تلاوت قرآن + عکس

گروه جلسات و محافل: قاری بین‌المللی کشورمان شب گذشته در دومین نشست تخصصی تلاوت قرآن کریم اردوی آموزشی مشهد مقدس فرهنگسرای قرآن با اشاره به مبحث آواها اظهار کرد: شخصیت آواهای تلاوت، باید برای یک نفر باشد، یعنی «فتحه، کسره، ضمه‌ها» باید یکسان باشد.

به گزارش خبرنگار اعزامی خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) به مشهد مقدس، دومین نشست تخصصی تلاوت قرآن کریم اردوی آموزشی مشهد مقدس فرهنگسرای قرآن، شب گذشته 20 آبان‌ماه از ساعت 23 تا 2 بامداد در یکی از اتاق‌های محل اسکان این کاروان، برگزار شد.

در این نشست صمیمی، قاریان شهرستانی کاروان، دقایقی به تلاوت آیاتی از کلام الله مجید پرداختند و احمد ابوالقاسمی، نکات تخصصی صوت و لحنی آنها را متذکر شد. در این نشست، قاریان شهرستانی به‎دلیل عدم دسترسی به اساتید، برای تلاوت قرآن کریم، در اولویت بودند.

ابوالقاسمی در تحلیل تلاوت یکی از قاریان شهرستانی، با اشاره به اینکه انتخاب پرده صوتی مناسب می‌تواند، چهره خوبی را به مستمع نشان دهد، گفت: بعضی اکتاوی خواندن‌ها، یک پرده بالاتر از صدای خود قاری تلاوت می‌شود، به‌دلیل آنکه قابلیت استفاده از بم را ندارند که سبب می‌شود تا کل تلاوت، داد و فریاد شود و تصویر خوبی در ذهن مستمع شکل نمی‌گیرد.

همچنین، ابوالقاسمی به شخصیت آواها اشاره کرد و گفت: شخصیت آواهای تلاوت، باید برای یک نفر باشد. یعنی «فتحه، کسره، ضمه‌ها» باید یکسان باشد.

این قاری بین‌المللی با اشاره به اینکه مردم، با توجه به حسی که در صدای قاری ایجاد می‌شود، از قاری تعریف درست می‌کنند، تصریح کرد: معیار خوب خواندن یا بد خواندن قاری، تشویق مستمعین نیست، چون برخی تلاوت‌ها اصلا تشویق آور نیست، مثلا در تلاوت‌های عبدالعزیز حصان، مستمع در بهت فرو می‌رود. بعضی تلاوت‌ها، انسان را تا 2-3 روز مات و مبهوت می‌کند. این هیجان سکوت، بالاتر از هیجانی است که در تشویق قاری خارج می‌شود.

در ادامه ابوالقاسمی درباره باز کردن دهان در تلاوت قرآن توضیح داد و گفت: زیاد باز کردن دهان، احتمال خطا در تلاوت و متغیر شدن فتحه‌ها را زیاد می‌کند. در تلاوت قرآن کریم، دهان، هرچه بسته‌تر باشد، احتمال خطا کمتر است. تلاوت استادانه از همین رعایت نکات اصلی است که مستمع اعتماد می‌کند و جذب تلاوت قرآن می‌شود.

قاری بین المللی کشورمان ادامه داد: یکی از نشانه‌های تسلط بر صوت، یکسان بودن است. یک استاد خطاطی، وقتی 50 تا «ن» می‌نویسد، تمام آن‌ها شبیه هم است و یکی است. کنترل صوت در پرده‌های بالا، به‌علت فشار صدا و فشار هوا بسیار سخت است. تمام هنر شیخ محمدعمران اینست که در بالاترین پرده‌اش، فتحه‌اش یکسان است و کنترل صوتش بسیار بالاست.

ابوالقاسمی دقایقی به توضیحات درباره سبک تلاوت شحات انور و پسرانش و تحلیل تلاوت های انها پرداخت و گفت: مرحوم شحات انور، حرکات لحنی زیادی نداشت و از صوت خوبی دارا بود و با همان صدا، فضا را پر می‌کرد. مرحوم شحات انور، هرچه پیرتر شده است، زنگ صدایش بیشتر شده است و آهنگ‌هایش کمتر شده است.

در پایان، ابوالقاسمی، تصریح کرد: تا به‌حال به کسی سفارش نکرده‌ام که عبدالفتاح بخوانند. توصیه کرده‌ام، عبدالفتاح گوش کنید تا چارچوب تلاوت‌ها را به‌دست بیاورید و زودتر پیشرفت کند.

وی در پایان خاطرنشان کرد: لازم نیست تلاوت‌های عبدالفتاح را تقلید کنید فقط گوش کنید. انتقال‌ها در تلاوت قرآن، به مستمع، هیجان می‌دهد.