کد خبر: ۳۵۴۶۲۶۸

تاریخ: ۲۸ آبان ۱۳۹۵ - ۱۰:۵۱

«هشت‌و‌نیم دقیقه» سریالی متوسط برای تماشاگران متوسط

گروه هنر: سریال «هشت‌و‌نیم دقیقه» سریالی اجتماعی است که در سطح متوسط تولید و به نمایش در آمده و تماشاگران نیز همانند خود سریال سلیقه‌ای متوسط دارند.

«هشت‌و‌نیم» سریالی اجتماعی است که در آن به موضوع ارث پرداخته می‌شود. بحثی که هم در قرآن به آن پرداخته شده هم در روایات مختلف اسلامی مدنظر قرار گرفته است. این مجموعه حرکت آغازین خود را، موفق آغاز نکرد، چون با نگاه سطحی خود به این موضوع (ارث) نتوانست در جذب مخاطب موفق باشد، اما هر اندازه که قصه پیش رفت سریال شکلی مستحکم‌تری به خود گرفت و سبب شد حداقل به لحاظ مخاطب این کار شکست تحقیرآمیزی نخورد.

داستان این سریال همانطور که در توضیح فوق به آن اشاره شده پیرامون یک کارخانه و تلاشی که برای تصاحب آن از سوی وراث صورت می‌گیرد، است، اما نشان دادن این اتفاقات در سریال شکلی کاملا کلیشه ای دارد، به نحوی که شخصیت‌پردازی کاملا قابل پیش بینی بوده و تماشاگر به ماهیت مثبت یا منفی بودن آنها واقف است.

درباره بازی‌های سریال هم نمی‌توان حرف چندانی زد، چون غیر از بازی‌های معمولی و بد چیز خاص دیگری را در سریال نمی‌بینیم، اتفاقی که نشان می‌دهد انتخاب‌ها یا بر اساس نقش‌های گذشته بازیگران بوده یا اینکه از هنرمندان موجود تنها به واسطه این‌که در آن زمان وقت‌شان آزاد بوده، برای کار دعوت به عمل آمده است، همین مسئله روی کارگردان هم تاثیر منفی گذاشته است، چون زمانی که در یک سریال نتوان انتخاب‌هایی خوبی در جلو و پشت دوربین داشت این امر استباط می‌شود که کارگردانی ضعیف عمل کرده است.

معضل دیگری که در این سریال وجود دارد به طراحی صحنه و لباس این سریال بر می‌گردد، چون در شرایطی که این روزها تمامی کشورهای جهان سعی می‌کنند به واسطه زیبایی تصویری برای خود مخاطب فراوان کسب کنند این بی‌سلیقگی در پوشش نشان می‌دهد که خوش سلیقگی در این زمینه وجود نداشته است! برای همین باید از کارگردان این مجموعه سوال کرد که با چنین تصاویری می‌خواهند به مقابل با کارهای رنگانگ ماهواره برخیزند.

اما بحث پایانی این سریال به مخاطبان این کار بر می‌گردد که معتقدم به هیچ وجه راضی کننده نیست، چون کاملا مشخص است که این فیلم تنها به این واسطه در سیما دیده می‌شود که محصولی رایگان است، و الا اگر چنین فیلمی در سینما تولید می‌شد کسی برای آن پولی نمی‌داد. برای همین تعداد تماشاگران این کار را نمی‌توان دلیل بر خوب بودن کار دانست. در انتها سریالی که بخواهد علاوه بر جذب مخاطب، تاثیرگذار نیز باشد باید جدا همانند «پرده‌نشین» تاثیرات بیرونیش قابل دستیابی باشد.

در انتهای این یاداشت باید به برخی چالش‌های دینی این سریال اشاره کرد و آنهم بحث ارث در اسلام است که چگونه پسر از پدر یا پدر از پسر ارث می‌برد. در «هشت‌و‌نیم دقیقه» سعی شده به شکلی ظریف‌ به برخی از قانون‌های ارث نقد وارد شود، البته اینکه درباره موضوعات مختلف می‌توان نقد کرد امری عاری از اشکال است، اما درباره موضوعی که در قرآن به طور آشکار سخن گفته شده بهتر است از اظهار نظر غیر آگاهانه پرهیز شود، چون سبب شبهه افکنی می‌شود؛ اتفاقی که متاسفانه در سریال «هشت‌و‌نیم دقیقه» رخ داده است.