کد خبر: ۳۵۶۳۵۶۹

تاریخ: ۲۸ دی ۱۳۹۵ - ۱۱:۳۷

قد خمیده تشکل‌های قوی قرآنی با بودجه‌های اخیر

گروه مؤسسات قرآنی مردم‌نهاد: مدیرعامل اتحادیه مؤسسات قرآنی ـ مردمی کشور با اشاره به وجود تشکل‌های قوی قرآنی در برابر این همه ابزارهای مخرب دشمن، گفت: بی‌توجهی دولت به برنامه‌های قرآنی در برنامه ششم و بودجه 100 میلیارد تومانی سال 96 جای سوال دارد.

حجت‌الاسلام والمسلمین سیدحسین کوششی، مدیرعامل اتحادیه مؤسسات قرآنی ـ مردمی کشور در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، با اشاره به کاهش بودجه قرآنی طی سنوات گذشته از 600 میلیارد تومان به 200 میلیارد و سپس 100 میلیارد و نیز کم‌توجهی دولت به فعالیت‌های قرآنی در برنامه ششم توسعه گفت: دولتی که نسبت به ارزش‌های دینی و اسلامی مدعی است و دولتی که می‌داند ماهیت انقلاب اسلامی، ماهیت فرهنگی ـ دینی بوده است، باید توجه جدی‌تری در مباحث دینی و قرآنی داشته باشد.
تلاش برای ترویج فرهنگ دینی در جامعه
وی با اشاره به خیل عظیم شهدای انقلاب و جنگ تحمیلی با هدف ترویج فرهنگ دینی در جامعه، اظهار کرد: با توجه به این اهداف و سیاست‌ها که مبنای اصلی نظام بوده است، انتظار این بود که دولت اگر هم قرار است بودجه‌های مختلف را کاهش دهد، این کاهش اعتبار از بخش‌های دیگر باشد نه از بودجه قرآنی که خودش به اندازه کافی اندک است.
مدیرعامل اتحادیه مؤسسات قرآنی ـ مردمی کشور تأکید کرد: مجلس، طی سنوات قبل، نیم درصد از اعتبارات کل دستگاه‌های اجرایی را به فعالیت‌های قرآنی اختصاص داد که آن نیم درصد نیز کم شد. بودجه فعالیت‌های قرآنی از 600 میلیارد به 200 میلیارد تومان در سنوات گذشته کاهش یافت که آن 200 میلیارد نیز تخصیص پیدا نکرد و برای سال 96 نیز 100 میلیارد تومان اعلام شد.
وی اظهار کرد: در مقابل این همه ابزارهای مخرب دشمن، 100 میلیارد تومان، مبلغی نیست، لذا از دولت انتظار می‌رود که بودجه فرهنگی را به طور عام و بودجه قرآنی را به طور خاص، نه تنها کاهش ندهد، بلکه افزایش دهد. مسائل فرهنگی، کم اهمیت‌تر از مسائل اقتصادی نیست، اما متأسفانه در لایحه بودجه دولت به این مقوله توجه جدی نشده است و این تصمیم دولت واقعا جامعه قرآنی را متحیر کرده و نگاه جامعه را نسبت به ادعاهای دولت تغییر داد و امیدواریم که خودشان، اصلاحاتی در این زمینه داشته باشند.
تقویت فرهنگ قرآنی به باور افراد بازمی‌گردد
کوششی به پیشنهادی برای پیشبرد اهداف قرآنی در جامعه پرداخت و گفت: تقویت فرهنگ قرآنی به باور افراد باز می‌گردد. در حاکمیت اسلامی مدیران و مسئولان نظام باید به این باور برسند که اگر این اعتقاد قلبی نسبت به قرآن و آموزه‌های قرآنی نبود، اصلا نظام نبود.
مدیرعامل اتحادیه مؤسسات قرآنی ـ مردمی کشور با تأکید بر اینکه دولت و دلتمردان باید بحث‌های حمایتی را تقویت کنند، اظهار کرد: البته نگاه مردمی و تکیه بر مشارکت مردم یکی از مسائل اصلی است که باید در توسعه کارهای قرآنی باشد، اما دستگاه حاکمیتی هم باید حامی قانونی و مالی این مجموعه‌ها باشد تا بتوانند این مسیر را درست طی کنند.
تناقض تهیه اظهارنامه‌های مالیاتی تشکل‌های قرآنی با قانون معافیت
وی عنوان کرد: مثلاً یکی از بحث‌هایی که مطرح است، بحث اظهارنامه‌های مالیاتی است که مجلس تشکل‌های قرآنی را از پرداخت مالیات، معاف کرده است. لذا هنگامی که آنها معاف هستند، پر کردن دفاتر و اظهارنامه‌های مالیاتی چه ضرورتی دارد؟ جز اینکه اسراف می‌شود و مشکلی در عمل حل نمی‌کند و بار مالی را برای مؤسسات در زمینه آماده کردن دفاتر دارد که این گونه موارد حداقل کمک‌هایی است که دولت می‌تواند انجام دهد.
کوششی با اشاره به بحث بیمه فعالان قرآنی، تصریح کرد: صندوق بیمه فعالان قرآنی در شورای توسعه تصویب شده است، اما به دلیل نبود اعتبارات همینگونه مانده است و فعالان قرآنی نتوانسته‌اند، بیمه شوند. هنرمندان، روزنامه‌نگاران و گروه‌های مختلف، بیمه هستند اما قرآنیان علی‌رغم مصوبه‌های موجود، بخاطر نبود اعتبار، نتوانسته‌اند صندوق بیمه را راه‌اندازی کنند.
مدیرعامل اتحادیه مؤسسات قرآنی ـ مردمی کشور درخصوص علت توجه بیشتر مردم به حوزه عترت تا قرآن؟ ادامه داد: مردم نسبت به قرآن، اعتقاد دارند و علاقه‌مند به این موضوع هستند و باید تشکیلاتی باشد تا افرادی که در این مسیر تلاش می‌کنند، ساماندهی کنند تا ما بتوانیم از طریق مشارکت‌ها و نذورات مردمی در بحث قرآن و توسعه وقف قرآنی این خلأ را پر کنیم.
کوششی بیان کرد: نذورات و وقفیات بیشتر در مباحث عزاداری و ماه محرم است، اما نسبت به قرآن هم این باور هست، اما باید این هدایت توسط دستگاه‌های حاکمیتی صورت گیرد تا با یک راهبرد مردمی این نیز رخ دهد.
حضور جدی مردم و نهادهای مدنی در بحث عترت
وی با اشاره به اینکه یکی از مشکلاتمان در جامعه قرآنی این است که دستگاه‌ها در یک رقابت کاذب قرار دارند که باید این رقابت حذف شود، عنوان کرد: اما در بحث عترت، اینگونه نیست و نهادهای مدنی و مردمی، بطور جدی راه افتاده‌اند، اما در بحث قرآن بیشتر دستگاه‌های حاکمیتی سعی می‌کنند خودشان را مداخله دهند و نهادهای مردمی قرآنی با اینکه تعدادشان زیاد است اما بطور واقعی در بین مردم جانیفتاده‌اند که یکی از دلایل آن دخالت دستگاه‌های حاکمیتی است.