کد خبر: ۳۵۶۷۷۳۴

تاریخ: ۰۹ بهمن ۱۳۹۵ - ۲۲:۱۹

آیت‌الله هادوی تهرانی:

تلاوت قرآن بدون تدبر کارایی لازم را ندارد/ فکر و جان آلوده؛ مانع انس با قرآن

گروه حوزه‌های علمیه: استاد تفسیر حوزه علمیه با بیان اینکه هرقدر انسان از ناپاکی و آلودگی دورتر باشد فهم او از قرآن بیشتر است بیان کرد: تلاوت قرآن بدون تدبر کارآیی لازم را ندارد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) آیت‌الله مهدی هادوی تهرانی، امروز 9 بهمن ماه در ادامه تفسیر سوره مبارکه انبیاء گفت: خداوند در ازای زحمت و رنج و امتحانات سختی که ابراهیم متحمل شد و از غیر خدا هم هیچ کمکی نخواست به او هدیه‌ای که همان اسحاق و یعقوب بود عطا کرد.

وی افزود: داشتن فرزند صالح یکی از بزرگترین نعمات الهی است که خداوند نیز وقتی اسحاق و یعقوب را به ابراهیم داد با منت از آن یاد کرده است. البته نباید اشکال کرد که نوح که 950 سال پیامبری در شرایط سخت انجام داد و به فرزند بد مبتلا شد این بد بودن ناشی از والدین اوست.

هادوی تهرانی با تاکید بر اینکه این طور نیست که هر والدینی که خوب هستند دلیل بر این نیست که همه فرزندان او صالح باشند و یا برعکس بیان کرد: ما در مقام مقایسه میان نوح و ابراهیم نیستیم زیرا تعیین سطح برای انبیاء کار انسان‌های عادی نیست همان طور که مقام توکل و شهادت دو مقام والایی است که هر کسی توان فهم آن را ندارد.

وی همچنین در ادامه تفسیر سوره مبارکه مومنون اظهار کرد: در آیه 64 این سوره فرمود کسانی که راه انحرافی خود را ادامه بدهند کمکی از ناحیه خدا در قیامت به آنان نخواهد شد.

وی افزود: خداوند نوع برخورد آنان با پیامبران را ناشی از عدم تدبرشان در قول نبی و قرآن و نشانه‌های الهی می‌داند زیرا تدبر باعث می‌شود تا انسان پشت الفاظ و پرده ظاهر را ببیند.

هادوی تهرانی با اشاره به اینکه تلاوت قرآن براساس روایات بسیار مورد تاکید است بیان کرد: مهمتر از تلاوت و قرائت، تدبر است زیرا تلاوت بدون تدبر اثر لازم را نخواهد داشت.

این استاد تفسیر حوزه عنوان کرد: باید سعی کنیم از لفظ به معنا برسیم و در حد توان به بطن قرآن برسیم؛ زیرا قرآن کنز و گنجی است که هر قدر در آن تدبر و غور کنیم به انتها نمی‌رسد به همین دلیل در سیره ائمه(ع)، ختم قرآن و قرائت و تدبر در آن بسیار مشاهده می‌شود.

استاد حوزه علمیه با بیان اینکه حقیقت قرآن بر قلب ائمه وارد شده است گفت: متاسفانه ما که خود را پیرو ائمه(ع) می‌دانیم تدبر چندانی در قرآن نداریم در صورتی که هرقدر تامل در آیه‌ای بیشتر شود به اندازه‌ای که طهارت نفس داریم حقیقت قرآن بیشتر بر ما آشکار می شود.

وی افزود: فکر و ذهن و جان آلوده نمی‌تواند به حقیقت قرآن برسد زیرا آلودگی‌ها سبب می‌شود انسان در برخورد با قرآن نه تنها جذب قرآن نمی‌شود بلکه دفع می‌شود و همین فرقان و نور و ذکر برای نا اهل، ظلمت و تاریکی و گمراهی می‌شود.

هادوی تهرانی اظهار کرد: هرقدر به حقیقت قرآن نزدیکتر شویم بیشتر جذب می‌شویم؛ این علامتی است که اگر انسان با خواندن قرآن بیشتر اشتیاق پیدا کند نشان می‌دهد که بستر انس با قرآن برای او فراهم‌تر است ولی اگر قرائت کرد و احساس دلبستگی پیدا نکرد انسان مشکلی دارد که باید آن را حل کند.