کد خبر: ۳۵۶۸۲۵۲

تاریخ: ۱۱ بهمن ۱۳۹۵ - ۰۹:۴۱

ادب در کلام و گفتار

إنَ الَّذِینَ یغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولئِک الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوی لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِیمٌ؛ همانا کسانی که نزد پیامبر (از روی ادب و احترام) صدایشان را پایین می آورند، آنان کسانی هستند که خداوند دلهایشان را برای (پذیرش) تقوا آزمایش (و آماده) کرده و آمرزش و پاداش بزرگ مخصوص آنها است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، وارث نوشت: إنَ الَّذِینَ یغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولئِک الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوی لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِیمٌ
همانا کسانی که نزد پیامبر (از روی ادب و احترام) صدایشان را پایین می آورند، آنان کسانی هستند که خداوند دلهایشان را برای (پذیرش) تقوا آزمایش (و آماده) کرده و آمرزش و پاداش بزرگ مخصوص آنها است.
نکته ها:
«غض» به معنای پایین آوردن و کوتاه کردن است. این واژه در قرآن، هم در مورد کوتاه کردن صدا به کار رفته و هم در مورد کوتاه کردن نگاه؛
دستورات  اسلام برای نوع سخن و گوینده و چگونگی بیان او :
1- سخن باید واقعی و حقیقی باشد.
2- گفتار بایستی دل پسند باشد.
3- سخن باید رسا و شفّاف باشد.
4- بعضی از گفتار باید نرم بیان شود.
5- سخن باید بزرگوارانه بیان شود.
6- سخنی باشد که پذیرش و عمل آن آسان باشد.
7- در گفتار هیچ گونه لغو و باطلی نباشد.
8- گفتار باید همراه با کردار باشد وگرنه قابل سرزنش است.
پیامها:
1- هم خلافکار را توبیخ کنیم و هم درستکار را تشویق. (در آیۀقبل کسانی که در محضر پیامبر صلی الله علیه و آله بلند صحبت کردند توبیخ شدند، و در این آیه و آیات بعد، افراد مؤدّب تشویق می شوند. )
2- ادب های مقطعی و لحظه ای، نشان دهندۀعمق تقوا نیست.
3- در قرآن هرجا «مَغْفِرَةٌ» و «أَجْرٌ» آمده، ابتدا سخن از مغفرت است. زیرا تا از گناه پاک نشویم، نمی توانیم الطاف الهی را دریافت کنیم.
4- لازمۀایمان و تقوا، عصمت از گناه نیست، چه بسا افراد مؤمن متّقی که گرفتار لغزش و گناه می شوند امّا به زودی جبران می کنند.
منبع: تفسیر نور؛ ج 9؛ ص163، تفسير نمونه، ج‏22، ص: 132
سوره حجرات، آیه 3