کد خبر: ۳۵۶۹۹۵۸

تاریخ: ۱۵ بهمن ۱۳۹۵ - ۰۰:۱۳

معنای دقیق «فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ»

حجت الاسلام ادیب بهروز با بیان اینکه اعمال انسان ها باید در دنیا، مخلصانه باشد، گفت: «فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ» یعنی بازتاب عمل در عالم قیامت، بسیار دقیق است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، شبستان نوشت: اخیراً در فضای مجازی شبهه ای مطرح شده است که اعمال انسان ها در سرانجام زندگی آنها تاثیرگذار نیست بلکه نیات آدمی مهم است و انسان برای یک نیت پاک و خیرخواهانه حتی می تواند، از راه های غیرحلال و شرعی هم به مقصود خوب خود برسد یا اینکه انجام افعال گناه اهمیتی ندارد بلکه باید دل آدمی پاک باشد، برای بررسی ابعاد این شبهه و اهمیت اعمال انسان ها گفت وگویی با حجت الاسلام و المسلمين محسن ادیب بهروز٬ مدیر گروه تاریخ اسلام حوزه های علميه خواهران داشته ایم که بخش اول این گفت وگو را در ادامه می خوانید:
حجت الاسلام و المسلمين محسن ادیب بهروز، مدیر گروه تاریخ اسلام حوزه های علميه خواهران اظهار کرد: برای پاسخ به سوالات دینی، اگر مستندات ما مشخص و قابل پیگیری برای محققان باشد، این پاسخ می تواند قابل استناد باشد و در این مسیر پاسخ های ما در حد امکان، قرآن، روایات همسو و هماهنگ و همچنین گزارش های تاریخی همسو و هماهنگ است، این قید، برای آن است که روایت و گزارش تاریخی مخالف با قرآن، دروغ است و از معصوم صادر نشده است.
تکیه بر عمل در بیش از 100 آیه قرآن
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران با اشاره به اینکه بیش از 100 آیه قرآن روی عمل تکیه می کند، تصریح کرد: به تعبیر کلی در قرآن، دستور به عمل صالح داده شده است و خداوند برای مشخص شدن مصادیق این عمل، به صورت محوری روی نماز، زکات و سایر موارد تاکید کرده است.
اعمال، سنجه زندگی انسان ها در قیامت است
وی با اشاره به اینکه براساس این مستند، عمل یک استوانه است که همه چیز به آن سنجیده می شود، بیان کرد: زمانی که عمل با قید صالح همراه می شود، به این معناست که این عمل باید با انگیزه و توقع همسو و هماهنگ همراه باشد که این انگیزه براساس تاکیدات قرآن، اخلاص است، یعنی فرد تنها از خداوند برای انجام این عمل، توقع دارد، فقط به دستور خداوند انجام می دهد و براساس مبانی خاص، این عمل را همسو می کند که در نهایت عمل صالح نامیده می شود.
آثار جزیی ترین اعمال در سرنوشت آدمی تاثیرگذارست
ادیب بهروز ادامه داد: این موضوع به قدری در قرآن از اهمیت برخوردار است که در زمان مطرح شدن بحث قیامت، به صورت یک شاخص معین مطرح می شود؛ «فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ» به این معنا که واکنش در خصوص عمل در عالم قیامت، بسیار دقیق است و آثار جزیی ترین اعمال هم حتی مورد توجه قرار می گیرد زیرا تمام موارد با اعمال سنجیده می شود.
ایمان، پشتوانه اعمال انسان ها
مدیر گروه تاریخ اسلام حوزه های علميه خواهران با اشاره به اینکه عمل با توقع، انگیزه و هدف شخص عملگر همسو می شود، گفت: قرآن این هدف را گاه با تعبیر اخلاص یاد می کند اما بصورت کلی و فراگیر با تعبیر ایمان مطرح می کند، در واقع ایمان، یک فرآیندی است که برای هر انسانی، عمل های او را پشتیبانی می کند تا آن اعمال، به دستور خداوند انجام شود و در نهایت مورد رضایت خداوند قرار گیرد.
وی با بیان اینکه ایمان بدون عمل، حقیقی تلقی نمی شود، تصریح کرد: ایمان و عمل باید توامان باشد زیرا عملی که در مرحله ایمان انجام می گیرد، اگر واقعی باشد و ناشی از توهم فرد نباشد، دارای آثار بیرونی خواهد بود که این آثار، پیوسته شدن این اعمال پسندیده را موجب می شود، یعنی فرد لحظه به لحظه در حال انجام عمل می شود، حتی برای تثبیت و تقویت ایمان هم قرآن سفارش به عمل کرده است.
نماز، موجب واکسینه شدن اعمال بعدی انسان ها
ادیب بهروز با اشاره به اینکه قرآن روی نماز تکیه بسیار زیادی کرده است، گفت: نماز به تنهایی یک عمل است و مجموعه رفتاری است که شخص انجام می دهد اما زمانی که از بعد مبانی دینی بررسی می شود، مجموعه عملی است که در فرد موجب تثبیت و تقویت ایمان می شود تا برای انجام عمل های بعدی واکسینه شود.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران تاکید کرد: واکسینه شدن به دلیل آن است که فرد بطور طبیعی در طول روز در حال انجام یک عمل است، مانند: غذا خوردن، راه رفتن، خوابیدن، اندیشیدن و ... که این اعمال زمانی که در قالب دین تعریف می شود، عمل صالح است، به همین جهت قرآن روی انجام عمل صالح تاکید بسیار دارد.
وی در پایان خاطرنشان کرد: در منطق دین اسلام، انسانی که خالی از عمل همسو و هماهنگ با ذات خداوند باشد، وجود ندارد یبه عبارت دیگر انسانی این چنینی، در سند دین اسلام یعنی قرآن، به عنوان انسان معتقد به خداوند و مورد پذیرش اسلام نیست.