کد خبر: ۳۵۷۲۷۵۴

تاریخ: ۰۲ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۰:۱۷

وصیت نامه شهید دکتر ابراهیم خسروآبادی:

زینب‌وار از سنگر حجاب بر خصم درون بتازید/ فریادگر خون شهیدان باشید

کانون خبرنگاران نبأ: شهید دکتر ابراهیم خسروآبادی در وصیت به خانواده‌اش بیان کرد: شما را وصیت می‌کنم به تقوای خدا، صبر، نظم و اطاعت از فرمان خدا. خانواده عزیزم شعائر اسلامی یادتان نرود. مادرم و خواهرانم، حجاب اسلامی یادتان نرود. شما باید زینب وار از سنگر حجاب بر خصم درون بتازید و نشان دهید که زنان مسلمان کمی از مردمانشان ندارند و شما باید فریادگر خون این شهیدان باشید.

کانون خبرنگاران ایکنا، نبأ، در مصاحبه با خواهر شهید دکتر ابراهیم خسروآبادی متن وصیت‌نامه این شهید را گردآورده است که به شرح ذیل است:
بسمه تعالی

الحمدللَّه الّذی هدینا لهذا و ما کنّا لنهتدی لولا ان هدینااللَّه

الصلوه و السلام علی سیدنا و مولانا، حبیبنا و حبیب قلوب العالمین و رسول الله العالمین محمد (ص) و الصلوه والسلام علی اله الطاهرین المعصومین المکرمین و لعنه الله لعن الدائم الابدیه علی اعدائهم و مخالفیهم من الان الی یوم الدین

الهم اجعل محیای محیا محمد (ص) و آل محمد(ص) و اجعل مماتی ممات محمد (ص) و آل محمد (ص)

الهی تو خود شاهدی که این بنده گنهکارت حاضر است از همه چیز خود بگذرد ولی در عوض تو نیز از گناهش درگذری.

پروردگارا! در این لحظات که شاید آخرین لحظات و ساعات عمر من باشد، از تو عاجزانه می‌خواهم که گناهم را ببخشایی تا با کوله باری سهل و سبک از این دنیا بروم.

پروردگارا! اگر تو از خطاهای من در نگذری و بر آن قلم عفو نکشی من چگونه خواهم توانست در روز رستاخیز جوابگوی آن اعمال کریه و زشت خود باشم؟ خدایا جز تو پناهی ندارم. مولای من اگر مرا از در خانه‌ات برانی دیگر به کجا رو آورم؟ پروردگار من، اله من، معبود من، کیست مرا جز تو؟ تنها به امید توست که به درگاهت رو آورده ام! ایمان دارم که تو ارحم الراحمینی، تو غفاری، تو خود شاهدی که من از گذشته خویش سخت پشیمانم و اگر تو مرا نبخشی، مسلماً از زیانکاران خواهم بود. اکنون که در این آخر ساعات توقف در اینجا و چند ساعت قبل از عملیات چند کلمه بعنوان وصیت ذکر می‌کنم تا برای دیگران مفید باشد.

در درجه اول راه حق روشن و آشکار است و راه باطل نیز همچنین، هر دو در مقابل دیدگان شما قرار دارد و همه ما قادر به تمیز دادن هستیم، راه حق، راه اسلام و راه پیامبر اکرم و راه ائمه هدی و در حال حاضر راه و خط امام.

و راه باطل، راه کفر و عناد، راه شقاوت، راه ابوجهل‌ها و ابولهب‌ها و ابوسفیان‌ها و در حال حاضر راه صدام خائن و حامیان پلیدش.

شما را وصیت می‌کنم به اینکه رهرو راه امام باشید و مطیع محض اوامر ایشان برای همیشه بمانید. مباد از فرمان او سرپیچی کنید که فرمان او همان فرمان اسلام و قرآن است. او نائب برحق آقا امام زمان (عج) است و مخالفت با او مخالفت با اسلام است. تا آخرین نفس و تا آخرین قطره خون خود در راه تحقق آرمانها و اهداف راه امام که همان راه اسلام است ثابت قدم بکوشید و مطمئن باشید که راه حق چنین واضح و هویدا است. چرا پیروی از باطل کنیم؟ و باعث خسران و زیان اخروی خود را فراهم کنیم؟ بدانید که دنیا دار امتحان است و فانی است.

خداوند با قراردادن این دو راه در مقابل دیدگان ما، ما را مورد آزمایش قرار می‌دهد.

" انا هدینا السبیل اما شاکرا و اما کفورا "

" ما راه را نمایاندیم به او، خواه شکر گذارد و خواه کفر ورزد" (قرآن مجید سوره دهر)

و اما اگر حق را برگزیدید بدانید کسانی که می‌گویند خدای ما الله (خدای یکتای قادر و متعال) است بر این ایمان باید بایستند و ترس و خوف را از غیر خدا به خود راه ندهند. پس از ایمان آوردن و انتخاب حق باید در نگهداری آن نیز جهاد کنید و اکنون کسانی‌که راه اسلام و امام را برگزیده‌اند باید با حضور خود در صحنه مبارزاتی استقامت خود را در این راه به ثبوت برسانند. ای کسانی که راه امام را برگزیده‌اید برشماست که در جبهه‌ها حضور پیدا کنید و از اسلام مظلوم دفاع نمایید. ولی این در ذهنتان باشد، این جبهه نیست که به شما احتیاج دارد بلکه این شما هستید که به جبهه نیاز دارید. جبهه‌ها اکنون دانشگاهی جهت خودسازی است و جایی است برای آزمودن خود.

اگر توفیق شهادت نصیبم شد، لباس نظامی مرا که داخل ساکم می‌باشد به کسی بدهید که به جبهه بیاید.

بعد از آن چند کلمه به خانواده‌ام:

شما را وصیت می کنم به تقوای خدا، صبر، نظم و اطاعت از فرمان خدا.

خانواده عزیزم شعائر اسلامی یادتان نرود. مادرم و خواهرانم، حجاب اسلامی یادتان نرود. شما باید زینب وار از سنگر حجاب بر خصم درون بتازید و نشان دهید که زنان مسلمان کمی از مردمانشان ندارند و شما باید فریادگر خون این شهیدان باشید.

تهیدستان را فراموش نکنید. انفاق کنید. خمس و زکات یادتان نرود....

خانواده عزیزم، پدر و مادر مهربانم، بعد از من گریه نکنید. زیرا من در این معامله با خدای خویش متحمل ضرری نشده‌ام. البته گریه برای نهضت اسلام خوبست و شما با گریه خود بر مظلومیت اسلام عزیز، نهضت اسلام را زنده نگه دارید. اما اگر می‌خواهید بخاطر از دست دادن من گریه کنید که من راضی نیستم و مطمئن هستم که موجب خوشنودی خدا نخواهد شد. این امر یک مورد امتحان است که خداوند از شما به عمل می‌آورد و در مقابل صبر شما، بشارت تان می‌دهد: "ولنبلونکم بشیء من الخوف و الجوع و نقص من الاموال و الانفس و الثمرات و بشر الصابرین. الذین اذا اصابتهم مصیبه، قالو انا لله و انا الیه الراجعون"

و چنانچه صبر پیشه کنید و موفق ار بوته امتحان بدر آیید، آنوقت است که: "اولئک علیهم صلوه من ربهم و رحمه و اولئک هم المهتدون"

آنگاه درود و رحمت خدا نثار شما می‌شود و از زحمات بیکران خداوندی بهره‌مند می‌گردید.

ابراهیم خسروآبادی