کد خبر: ۳۵۷۳۱۷۸

تاریخ: ۲۳ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۳:۰۷

قوت ادبی؛ شاخصه‌ای مهم در انتخاب «لم یزرع»

گروه ادب: نویسنده رمان «لم یزرع» گفت: اینکه یک اثر ادبی چه ارزشی دارد و با چه قوت ادبی بنا شده، ارزشمند بوده و موضوع مؤلفه‌ای خنثی است.

محمدرضا بایرامی، نویسنده کتاب «لم یزرع» اثر برگزیده سی و چهارمین جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) درباره ویژگی‌های این رمان که سبب برگزیده شدن آن در کتاب سال شده است، گفت: من نمی‌توانم درباره ویژگی‌های این کار صحبت کنم و باید از داوران این کار سؤال شود که چه شاخص‌هایی را مورد توجه قرار دادند.

وی در پاسخ به اینکه آیا فکر می‌کنید موضوع این رمان که خارج از گیشه بوده، می‌تواند به عنوان شاخص مهم در انتخاب اثر تلقی شود، افزود: اگر این باشد جای تأسف دارد؛ چراکه موضوع اهمیتی ندارد و اینکه یک نویسنده چگونه می‌نویسد و با چه کیفیتی کار می‌کند مهم است، حالا نه اینکه به طور مطلق دارای اهمیت نباشد، ولی چگونگی پرداختن به یک موضوع حائز اهمیت است وگرنه موضوعات به صورت شفاهی هم خوب و جذاب هستند.

بایرامی در ادامه عنوان کرد: اینکه یک اثر ادبی چه ارزشی دارد و با چه قوت ادبی بنا شده است، ارزشمند است و به نظرم یک موضوع به خودی خود مؤلفه خنثی است.

وی در ادامه در پاسخ به اینکه چه اندازه با این موضوع موافق هستید که درخشان‌ترین بخش این کتاب بخش پایانی آن است، بیان کرد: این رمان، به گونه‌ای است که انگار از پایان به اول بوده، به این معنی که جذاب‌ترین بخش‌ها در آخرین بخش رمان جای گرفته است و در اوایل رمان، مخاطب با شخصیت‌ها آشنا می‌شود و هر چه جلوتر می‌رود، دراماتیک‌تر می‌شود، البته چند بار هم خواستم آن را تغییر دهم تا این اوج از ابتدا به وجود بیاید که نشد.

گفتنی است، «لم یزرع» که از سوی انتشارات نیستان روانه بازار نشر شده، رمانی است که به قلم محمدرضا بایرامی به رشته تحریر درآمده است، وی در این اثر سعی کرده به‌نوعی مظلومیت شیعیان عراقی در طول هشت سال دفاع مقدس را نیز به تصویر بکشد. شیعیانی که اگر در جنگ حضور داشتند ناچار از فشار حزب بعث بوده و اگر حضور نداشته‌اند نیز زندگی و عرصه چنان بر آنها تنگ می‌شده که توان فکری و جسمی برای زندگی باقی نمی‌مانده است.

این رمان با چنین تمی به سراغ ماجرای کشتار شیعیان منطقه دجیل در عراق رفته است. شیعیانی که به خاطر سوءقصد و ترور ناکام صدام در روستایشان و نه توسط خودشان حتی، حزب بعث تمامی خانه و کاشانه و زمین‌های کشاورزی‌شان را نابود می‌کند.