کد خبر: ۳۵۷۶۷۴۷

تاریخ: ۰۳ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۳:۳۲

به مناسبت سالروز درگذشت قاری شهیر مصری/

روش منحصر به فرد استاد «احمد عامر» در آموزش حفظ قرآن

گروه بین‌الملل: مرحوم استاد «احمد محمد عامر»، از قاریان مشهور مصری در آموزش حفظ قرآن کریم شیوه‌ای منحصر به فرد داشت که آن را در جلسه‌های آموزشی که به‌صورت مرتب در مسجد «الرحمن» برگزار می‌کرد، به کار می‌برد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، شیخ احمد محمد عامر، در سال ۱۹۲۷ میلادی در روستای «العساکره» در شهر «فاقوس» واقع در استان «الشرقیه» مصر متولد شد.

وی از دوران کودکی با قرآن کریم مأنوس و پدرش «شیخ محمد عامر» از فعالان قرآنی بود، این قاری برجسته مصری در دوران کودکی به مکتب‌خانه قرآنی «شیخ عبدالله» در روستای «الأخیوه» در استان «الشرقیه» مصر ملحق شد و درحالی که تنها ۱۱ سال داشت، حفظ کامل قرآن را در آنجا به پایان رساند.
مرحوم احمد محمد عامر، قرائات قرآنی را نزد شیخ «عبدالسلام الشرباصی»، پدربزرگ شیخ «محمد خاطر»، مفتی اسبق مصر در استان «الدهقلیه» مصر فرا گرفت و در سن ۱۳ سالگی تمامی احکام و قواعد تجوید و قرائات هفت‌گانه قرآنی را آموخت تا این که اهالی روستا به وی لقب «استاد» دادند.
احد عامر، پس از دوره ابتدایی مدرسه را ترک کرد و در کنار پدرش به کار تجارت پرداخت. پنجاه‌ ساله بود که کسب و کار تجارت را کنار گذاشت و تمام هم و غم خود را صرف فعالیت‌های قرآنی به‌صورت جدی و حرفه‌ای کرد.
این قاری برجسته پس از مدتی عضو اتحادیه قاریان مصر شد و با وجود اینکه نماینده اتاق بازرگانی مصر بود، ولی بر حفظ قرآن کریم و آموزش آن در جای جای مصر اصرار داشت.
شیخ محمد طبلاوی، رئیس اتحادیه قاریان مصر در این باره می‌گوید: روزی شیخ احمد عامر را که مشغول آموزش حفظ قرآن بود، در الازهر دید؛ روش او بسیار آسان و برای بزرگ و کوچک جذاب بود، بنابراین او را وارد اتحادیه قاریان قرآن مصر کرد و به تدریج ارتقای منصب یافت و معاون رئیس کل اتحادیه قاریان این کشور شد.
استاد احمد عامر پس از آن‌ که آوازه‌اش در سراسر استان «الشرقیه» و کشور مصر فراگیر شد، در آزمون ورود به رادیو قرآن قاهره شرکت کرد و در سال ۱۹۶۳ میلادی توانست امتیاز ورود به رادیو را دریافت کند.
این قاری بین‌المللی مصری، در تمام کانال‌های تلویزیونی و رادیویی جلسه‌های آموزش حفظ قرآن داشت.
روش منحصر به فرد در آموزش حفظ قرآن
استاد احمد عامر به تدریس و آموزش احکام قرآن همت می‌گماشت، وی بعد از ظهر روزهای جمعه به مدت یک ساعت در مسجدی که توسط خود او به نام «الرحمن» تأسیس شده بود، قرآن آموزش می‌داد؛ مسجد الرحمن شبیه مسجدالنبی(ص) بود و از نظر دقت در طراحی و خدمت به قرآن‌آموزان در امر یادگیری حفظ و قرائت کلام‌الله مجید مایه افتخار و مباهات هر مسلمانی است.
وی همچنین در کرسی‌های قرآنی‌ متعددی که به شکل سنتی برگزار می‌شد، به تدریس قرآن می‌پرداخت که معروفترین آن‌ها روزهای جمعه و سه‌شنبه بود، روز‌های جمعه صدها نفر از ساعت 10 صبح در مقابل کرسی قرآن مسجد الرحمن این قاری برجسته جمع می‌شدند تا استاد نحوه تلفظ صحیح حروف و کلمات قرآن را به روش آسان و منحصر به فرد خود برای آنان شرح دهد.
استاد عامر در این جلسه‌ها در 15 دقیقه نخست به شرح صفات تک تک حروف الفباء، نحوه ادای مخارج حروف، ارتباط دو حرف مجاور به هم و  علت تقدم یک حرف بر حرفی دیگر و مشکلاتی که در تلفظ نادرست حروف وجود دارد، می‌پرداخت.
وی پس از شرح و تحلیل احکام تجوید، شروع به قرائت می‌کرد و همگی پس از او با شنیدن و نگاه کردن به قرآنی که خودش برای تک تک حضار فراهم می‌کرد ـ حتی اگر هزار نفر بودند ـ آیات را تکرار می‌کردند. در سال 1972 میلادی بود که احمد عامر از پادشاه مالزی نشان تقدیر و تجلیل دریافت کرد.
استاد احمد محمد عامر برای نخستین‌بار همراه با کاروانی از سوی وزارت اوقاف مصر به سودان رفت و سفرهای وی به کشورهای عربی از جمله فلسطین، سوریه، عربستان، آمریکا و کشورهای اروپایی و آسیایی ادامه یافت، تا این که وی در سال ۱۹۵۹ میلادی به فلسطین و در سال ۱۹۶۹ میلادی به فرانسه، آمریکا، برزیل و انگلستان سفر کرد.
احمد عامر چندین بار هم به ایران سفر و بارها در مسابقات بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران به عنوان داور شرکت کرده بود.
وی، ۱ اسفندماه سال گذشته، در سن ۸۹ سالگی دار فانی را وداع گفت.
سخنان استاد درباره قرآن کریم

قرآن کریم متشکل از 28 حرف است، اگر توانستید هرکدام را درست تلفظ کنید و احکام تجوید را که توسط اساتید شرح داده شده است، صحیح بکار گیرید، بنابراین به آسانی و سهولت قرآن را حفظ خواهید کرد؛ شما در کلام عادی، کلمات و اسم‌ها را به‌صورت صحیح تلفظ می‌کنید، ولی در قرآن هر حرف با حرف بعدی مرتبط و تلفظش سخت‌تر خواهد بود. مثلا در کلمه «أفتطمعون»، برخی این کلمه را با تفخیم همزه، فاء، میم و تاء تلفظ می‌‌کنند؛ در این صورت در تلفظ کلمه 4 خطا وجود خواهد داشت. در‌حالی‌که باید همزه، فاء، میم و تاء را به شکل ترقیق و تنها طاء را به شکل تفخیم ادا کرد؛ گویی بخواهی قطعه پشمی را از بین قطعات حریر بدون آن که صدمه‌ای ببینند و مخدوش شوند، بیرون بکشی.