کد خبر: ۳۵۷۷۰۴۰

تاریخ: ۰۴ اسفند ۱۳۹۵ - ۰۸:۱۶

روزی‌های غیبی خدا که غافلگیرمان می‌کند

رزق غیبی در قرآن کریم با این عبارت بیان می‌شود: وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ؛ و از جایى كه حسابش را نمى‌‏كند، به او روزى مى‏‌رساند. (طلاق؛ ۳) از لابلای آیات قرآن و روایات اهل بیت(علیهم السلام) نکاتی یافت می‌شود که برخی از آنها بدین شرح است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) بلاغ نوشت: گرچه در هر یک از نعمت‌های خدا، دنیایی از اعجاب و شگفتی نهفته است؛ امّا شکل اختصاص بعضی رزق‌ها، شگفتی مضاعف دارد و کاملاً غافلگیر کننده و خارج از محاسبات عادّی، نصیب انسان می‌شود. آری! روزی‌های غافلگیرکننده!
با روزی‌های غافلگیرکننده خدا آشنا شوید
انسان به عنوان شریف‌ترین مخلوقات الهی، همانند دیگر موجودات، بر سر سفره نعمت‌های خالق بی همتا نشسته؛ و حتّی قدرت شمارش نعمت‌هایش را ندارد! چنانچه خداوند در قرآن می‌فرماید: وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَحیمٌ؛ و اگر نعمت‏[هاى‏] خدا را شماره كنید، آن را نمى‌توانید بشمارید. قطعاً خدا آمرزنده مهربان است‏. (نحل؛ ۱۸)
وسعت و پیچیدگی خلقت انسان به خصوص با داشتن ابزارهای منحصر به فردی چون جسم و روح و عقل[به طور همزمان] و قدرت اعجاب برانگیز اختیار و نیز، خلق شدن تمام نعمت‌های این دنیا برای او [هُوَ الَّذی خَلَقَ لَكُمْ ما فِی الْأَرْضِ جَمیعاً؛ اوست آن كسى كه آنچه در زمین است، همه را براى شما آفرید. (بقره ۲۹)]، همه و همه؛ نشانگر وسعت نیاز انسان است. نیاز به بی نهایت! لذا فرمود: یا أَیُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمید؛ اى مردم، شما به خدا نیازمندید، و خداست كه بى‏نیازِ ستوده است. (فاطر؛ ۱۵) خلاصه اینکه متکفّل روزی همه، خداست: إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتین‏؛ خداست كه خود، روزى‏بخشِ نیرومندِ استوار است. (ذاریات؛ ۵۸)
در بیکران روزی
خداوند به عنوان وجود بی همتا، در همه شئون، بی مانند و خارج از تصوّر است. شأن روزی دادن او نیز این چنین است. قرآن کریم از او با عنوان «بهترین روزی دهنده» نام می‌برد و می‌فرماید: وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ خَیْرُ الرَّازِقین‏؛ و راستى این خداست كه بهترین روزى‏دهندگان است.(حج؛ ۵۸) بهترین بودن خدا در بحث رزق، از تمام جهات است. مثلاً؛ از جهت وسعت، کیفیّت، کمّیّت، تکرار، تنوّع، از لحاظ زمان، عدالت و از هر جهت دیگر، خداوند، بهترین و نیز دست نیافتنی است. رزق‌های الهی فقط شامل مادیّات نمی‌شود؛ بلکه روزی‌های دیگر ارجحیّت دارند؛ لذا می‌فرماید: وَ ما أُوتیتُمْ مِنْ شَیْ‏ءٍ فَمَتاعُ الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ زینَتُها وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَیْرٌ وَ أَبْقى‏ أَ فَلا تَعْقِلُونَ؛ و هر آنچه به شما داده شده است، كالاى زندگى دنیا و زیور آن است، و[لى‏] آنچه پیش خداست بهتر و پایدارتر است؛ مگر نمى‌‏اندیشید؟ (قصص؛ ۶۰)
روزی‌های خاص
گرچه در هر یک از نعمت‌های خدا، دنیایی از اعجاب و شگفتی نهفته است؛ امّا شکل اختصاص بعضی رزق‌ها، شگفتی مضاعف دارد و کاملاً غافلگیر کننده و خارج از محاسبات عادّی، نصیب انسان می‌شود. آری! روزی‌های غافلگیرکننده!
لازم است تأکید شود که منظور از رزق و روزی، تنها شامل رزق مادّی نمی‌شود و همه توفیقات، معارف و مقامات معنوی نیز داخل در معنای رزق هستند. حال به بیان برخی ویژگی‌ها و رموز رزق محسابه نشده می‌پردازیم.
جایگاه تلاش
خداوند برای هر رزقی اسبابی قرار داده که با تلاش کردن حاصل می‌شود. بدون تلاش، چیزی برای انسان نیست: وَ أَنْ لَیْسَ لِلْإِنْسانِ إِلاَّ ما سَعى‏؛ و اینكه براى انسان، جز حاصل تلاش او نیست. (نجم؛ ۳۹) این آیه شریفه به عنوان یک اصل کلّی، در دنیا و آخرت قابل استناد است. در همین رابطه پیامبر گرامی اسلام صلی الله و علیه وآله می فرمایند: باكِروا فی طَـلَبَ الرِّزقِ وَ الحَوائِجِ فَاِنَّ الغُدُوَّ بَرَكَةٌ وَ نَجاحٌ؛ در پى روزى و نیازها، سحر خیز باشید؛ چرا كه حركت در آغاز روز، [مایه] بركت و پیروزى است. (نهج الفصاحه ص ۳۷۱ ، ح ۱۰۷۸) حال؛ سؤال این است: آیا ما قادریم نتیجه تمام تلاش خود را محاسبه کنیم؟! واقعیّت برآمده از تجارب همگان، چیز دیگری را اثبات می‌کند. واقعیّت این است که بعضی از نتایج، کاملاً غیرمنتظره و خارج از محاسبات عادّی ما واقع می‌شود. این است معنای روزی محاسبه نشده!
جایی برای غیب
مؤمنان حقیقی ضمن بهره برداری از سنّت عمومی الهی و تلاش در جهت کسب توفیقات مادّی و معنوی، همیشه جایی را برای روزی‌های غیبی و غیر منتظره باز می‌گذارند؛ تا این آیه قرآن را معنا کنند: الَّذینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَ یُقیمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ یُنْفِقُونَ؛ آنان كه به غیب ایمان مى‏‌آورند، و نماز را بر پا مى‏‌دارند، و از آنچه به ایشان روزى داده‌‏ایم انفاق مى‌‏كنند. (بقره؛ ۳) ایمان به رزق محاسبه نشده نیز، قسمتی از همین ایمان به غیب است. چنانکه می‌فرماید: وَ فِی السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُون‏؛ و روزى شما و آنچه وعده داده شده‌‏اید در آسمان است. (ذاریات؛ ۲۲) بهره مندی از روزی‌های غیبی، قواعد خاص خود را دارد.
رزق غیبی
تقوا
مؤمن، ضمن تلاش حسابگرانه و منطقی، برای رسیدن به اهداف خیر فردی و اجتماعی خود، همچون کسی که از بیابان پُر از خاری عبور می‌کند تا خود را به مقصدش برساند، مواظب است تا لباس‌هایش با خارها پاره نشود؛ لذا لباسش را با دستش از روی زمین برمی‌چیند و با دقّت و احتیاط حرکت می‌کند. این، معنای تقواست! قرآن می‌فرماید: وَ مَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً * وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِب‏؛ و هر كس از خدا پروا كند،[خدا] براى او راه بیرون‏شدنى قرار مى‏دهد و از جایى كه حسابش را نمى‏كند، به او روزى مى‏رساند. (طلاق؛ ۲-۳)
چشم به سفره خدا
قرآن کریم ضمن برحذر داشتن پیامبر اکرم از چشم دوختن به نعمت‌هایی که به کافران داده شده، توجّه ایشان را به رزق الهی جلب نموده و می‌فرماید: وَ لا تَمُدَّنَّ عَیْنَیْكَ إِلى‏ ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَیاةِ الدُّنْیا لِنَفْتِنَهُمْ فیهِ وَ رِزْقُ رَبِّكَ خَیْرٌ وَ أَبْقى‏؛ و زنهار به سوى آنچه اصنافى از ایشان را از آن برخوردار كردیم [و فقط] زیور زندگى دنیاست تا ایشان را در آن بیازماییم، دیدگان خود مدوز، و [بدان كه‏] روزىِ پروردگار تو بهتر و پایدارتر است. (طه؛ ۱۳۱) لذا پیامبر اکرم(صلّی الله علیه و آله) می‌فرمایند: مَنِ انْقَطَعَ اِلَى اللّهِ كَفاهُ اللّهُ كُلِّ مَؤُنَةٍ وَ رَزَقَهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ وَ مَنِ انْقَطَعَ اِلَى الدُّنْیا و َكَلَهُ اللّهُ اِلَیْها؛ هر كس از غیر خدا بِبُرد، خداوند، هزینه زندگى او را تأمین مى‌‏كند و از جایى كه انتظار ندارد، روزى‌‏اش مى‏‌دهد؛ امّا هر كس چشم امیدش به دنیا باشد، خداوند، او را به دنیا وا مى‌‏گذارد. (نهج الفصاحه ص ۷۳۱ ، ح ۲۷۹۶) پس، تنها کسی مستحقّ رزق غیبی است که چشم امید به غیر خدا ندوزد.
تعقیب و گریز رزق
امام علی(علیه السلام) در خطاب به امام مجتبی(علیه السلام) می‌فرمایند: وَ اعلَم یا بُنَیَّ إِنَّ الرِزقَ رِزقانِ؛ رِزقٌ تَطلُبُهُ وَ رِزقٌ یَطلُبُکَ فإِن لَم تَأتِهِ أَتاکَ؛ ای فرزند من! روزی بر دو قسم است، یکی آن که تو در پی آنی، و دیگری آنکه او به دنبال تو می‌گردد، که اگر تو به سوی او نروی او به سوی تو می‌آید. (نهج البلاغه؛ نامه ۳۱)
کلام آخر
از مجموع آنچه بیان شد روشن می‌شود که مؤمنان در کنار همه محاسبات منطقی و با رعایت تقوا و توکّل فقط به خدا، جایی را نیز برای کمک‌ها و نعمت‌هایی خالی می‌کنند که با حساب و کتاب آنها جور در نمی‌آید... و این است کادو و هدیه‌ی غافلگیرکننده خُدا!