کد خبر: ۳۵۸۵۲۸۶

تاریخ: ۰۵ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۳:۰۰

منطقه فتح‌المبین؛ خاکی به تازگی خون شهیدان

گروه جهاد و حماسه: خاک منطقه فتح‌المبین نرم و کمی مرطوب است، قدم زدن روی این خاک آرام بخش است و روح را تازه می‌کند چراکه می‌دانیم خون شهیدان هدر نرفت و به لطف خدا کیان کشور حفظ شد و اکنون این وظیفه ما است پا جای پای شهدا بگذاریم و اجازه پا مال شدن خون شهیدان را ندهیم.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا) منطقه عمومی فتح‌المبین در غرب رودخانه کرخه واقع شده است و از شمال به ارتفاعات صعب العبور تی‌شکن، دالپری، چاه نفت و تپه سپتون؛ و از جنوب به ارتفاعات میشداغ، تپه‌های رملی و چزابه (شیب)؛ و شرق به مرز بین‌المللی (در شمال و جنوب فکه) منتهی می‌شود. این منطقه ٢٥٠٠ کیلومتر مربع وسعت دارد از لحاظ جغرافیایی ناهموار است و علاوه بر ارتفاعات یادشده، دارای تپه های ماهور بسیار و بعضاً غیر قابل عبور است. این بلندی‌ها به دلیل پستی زمین در شرق کرخه، روی شهرهای شوش، هفت تپه و جاده اهواز – اندیمشک کاملا مشرف هستند. ارتفاعات ابوصلیبی خات با ‌٢٠٢ و ‌١٨٩ متر، کوه‌های برغازه، رقابیه تی‌شکن، کمر سرخ، تنگه ابوغریب و رقابیه، مراکز رادار، سایت ‌٤ و ‌٥، پادگان عین خوش و نقاط حساسی همچون دوسلک و سه راهی قهوه‌خانه از عوارض مهم منطقه عملیاتی فتح‌المبین بودند.
امروز در نزدیکی‌های شهر شوش و همان مناطق عملیاتی، یادمان شهدای فتح‌المبین واقع شده است، محل دفن شهدای گمنام و عملیات‌های مختلف است.
مکانی آرام و خوش آب و هوا و سرسبزی‌هایی که به جذابیت‌های آن اضافه می‌کند، نام این یادمان انسان را به یاد عملیات فتح‌المبین می‌اندازد؛ عملیاتی که غرور هر ایرانی را به جوشش می‌آورد و لوحی زرین در کتاب تاریخ دفاع مقدس به حساب می‌آید، این عملیات بدون شکلیک حتی یک گلوله از سوی نیروهای ایرانی صورت گرفت و در طی آن توپخانه ارتش عراق به تصرف رزمندگان اسلام درآمد و دشمن خسارت زیادی را دید.
یادمان فتح‌المبین یادآور جانفشانی شهیدانی است که با خون خود روزخانه‌ها را گلگون کردند و خاک‌ها را لاله‌زار ساختند،هوای فتح‌المبین تازه و دوستداشتنی است، گاهی دلش می‌گیرد و ابری می‌شود و گاه هم گویا به یاد شهیدی می‌افتد و چشمی تر می‌کند، خاکریز‌ها و معابرش هنوز بوی حضور رزمندگان را می‌دهند گویا انسان در آن معابر می‌شنود که رزمندگان باهم صحبت می‌کنند، می‌خندند، دعا می‌کنند و مناجات می‌خوانند.
بالای یک تپه یادمان شهدای فتح‌المبین بنا شده و شهدای گمنام را دربر گرفته است، در سال 1360 عملیاتی با نام امام مهدی(عج) تدارک دیده شد تا رزمندگان دشمن را که تا جاده اندیمشک جلو آمده بود را تضعیف و به عقب برانند در این عملیات رزمندگان قصد نفوذ در شیارهای المهدی، شیخی و شلیکا را داشتند که با سنگرهای کمین دشمن روبه‌رو می‌شوند و در این منطقه درگیری صورت می‌گیرد. این درگیری منجر به شهادت تعداد زیادی از رزمندگان اسلام شد، امروز سنگرها و مزارهای شهدای گمنام در منطقه فتح‌المبین بیانگر مقاومت فولادمردانی است که جان خود را فدا کردند تا ما امروز بتوانیم به راحتی و اقتدار زندگی کنیم.
خاک فتح‌المبین نرم و کمی مرطوب است، قدم زدن روی این خاک آرام بخش است و روح را تازه می‌کند چراکه می‌دانیم خون شهیدان هدر نرفت و به لطف خدا کیان کشور حفظ شد و اکنون این وظیفه ما است پا جای پای شهدا بگذاریم و اجازه پا مال شدن خون شهیدان را ندهیم.