کد خبر: ۳۵۸۶۳۸۹

تاریخ: ۱۴ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۱:۵۳

ابولقاسم حسینجانی:

فرهنگ هنر انقلاب باید مردم را به حرکت و فکر بیندازد

گروه ادب: ابولقاسم حسینجانی با اشاره به پویایی هنر انقلاب با حضور همگانی مردم گفت: فرهنگ هنر انقلاب، فرهنگی است كه مردم را به حركت و فكر بیندازد و به زندگی و نشاط برساند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآ«(ایکنا)، به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه هنری، ابولقاسم حسینجانی، استاد فرهیخته شعر و ادب به بهانه هفته هنر انقلاب و سالروز شهادت سید اهل قلم، شهید سیدمرتضی آوینی در قالب یادداشتی شفاهی به بررسی هنر انقلاب پرداخت. متن این یادداشت چنین است:

شهید آوینی آن چنان برای من عزیز است كه در اشعاری به وصف او پرداختم، در شعری نیمایی به نام «از تبار لاله‌ها» با این مقدمه؛ برای سیدمرتضی آوینی روایت‌گر شهادت اهل قلم، كه در این شعر آمده است؛

«ای بقیّه خدا!

مردی

ـ از تبار لاله‌ها ـ

به درك ارتفاع عشق

می‌رسد.

واژه‌های داغ را

بیاورید

واژه فراق را

بیاورید!

چارُق و عصای من كجاست؟

راه را

چگونه می‌شود برُفت؟

عاشقی، غریبه نیست

كربلای پنج تن

به گوش می‌رسد.

ای بقیّه خدا!

به داد اشك‌های سرخِ ما

برس! »

در این شعر دیدگاه من به شهید آوینی به عنوان یك شهید هنرمند كاملاً واضح است، اما اگر بخواهیم در مورد هر كدام از هنرمندان شهیدمان مطلبی برای گفتن داشته باشیم، به دلیل آن كه سال‌هاست از آن دوران فاصله زمانی گرفته‌ایم، بهتر است جدی‌تر از قبل به آنها بپردازیم و این كار می‌تواند با تحلیل كتاب‌های شهید آوینی و یا تحلیل و بررسی رویكرد و رفتار ایشان و البته اینكه جریان‌های فكری كه در مورد این شهید و امثال ایشان وجود دارد چیست و آن را بررسی و ارزیابی كنیم.

اینكه آیا مناسبتی برخورد كردن با یك شخصیت فرهنگی هنری چون شهید آوینی درست است؟ و آیا اینكه سالی یكبار و به خاطر سالروز شهادت ایشان آن هم در تقویم مراسمی داشته باشیم و به آن بپردازیم كافی است؟ و آیا اصلاً این نگرش درست است؟

باید در مجموع به هنرمندان بپردازیم؛ اول باید بررسی كنیم كه هنر و هنرمند انقلابی داریم؟ و اگر داریم چند نفر از آنها در راه انقلاب و از راه انقلاب به هنر رسیده‌اند؟ و یا اینكه هنرمند بوده‌اند و در مسیر انقلاب هم گام برداشتند و به هنر انقلابی رسیده‌اند؟ واقعاً چند نفر را این گونه می‌توانیم بیابیم؟ باید سرمایه‌های هنری انقلابی‌مان را شناسایی كنیم و آنها را ارج نهیم.

من این هنرهای سفارشی، مناسبتی و همایشی را در واقعیت امر هنر نمی‌دانم، ما باید به این نكته توجه داشته باشیم. برخی از هنرمندان ما هنرمندان انقلابی بوده‌اند كه نه فقط در جریان انقلاب، بلكه خیلی قبل‌تر از آن هم با فعالیت‌های خود در راه انقلاب گام برمی‌داشتند و جزء ریشه‌های انقلاب بوده‌اند و این انقلاب را به وجود آوردند و اگر این نوع افراد در آن دوران نبودند اصلاً انقلاب شكل نمی‌گرفت. به نظر من باید نسبت به این افراد مهربانانه‌تر برخورد شود.

اگر هنر را به عنوان ریشه تازه‌ای برای تفكر و تنفس روحی و زنده ماندن آدمی در نظر بگیریم، هنرهایی كه امروزه به آن هنر گفته می‌شود و از آن برای دعوا و مجادله‌های بین یكدیگر استفاده می‌شود را هنر نمی‌دانم و اصلاً این از جنس هنر نیست.

از دیدگاه من، هنر فرایندی هست كه به جمع كردن تضارب آراء و تضارب جان‌ها و تضارب روح‌ها می‌انجامد.

برای مثال در مورد همین جشنواره‌ای كه در حال برگزاری است، منظور من جشنواره شعر فجر است. به نظر من این جشنواره باید با حضور پُررنگ‌تری از هنرمندان انقلابی و ریشه‌های هنر انقلاب كه در صحبت‌هایم به آن اشاره كردم اداره شود.

انقلاب یعنی جذب و حركت و همان طور كه ریشه واژه «جهان» از جهیدن و حركت كردن می‌آید، انقلاب هم با حركت و جهش و پویایی زندگی شكل می‌گیرد و دوام خواهد یافت. و یا واژه تازه و تازیدن كه در اشعار حافظ نیز به آن اشاره شده است كه می‌گوید «من و ساقی به هم تازیم و بنیادش براندازیم» به معنای پیشی گرفتن از یكدیگر در راه درست زندگی است و این با تازه بودن و تازگی میسر خواهد شد و انقلاب و هنر انقلاب هم، هنر تازگی‌ها و هنر دلنوازی و چشم نوازی‌هاست.

در مجموع باید بگویم كه فرهنگ هنر انقلاب، فرهنگ آن‌ چیزی است كه مردم را به حركت و فكر بیندازد و مردم را به زندگی و نشاط برساند.

توصیه من به هنرمندان نسل جوان این است كه برای انجام درست رسالتی كه برعهده‌شان است به مطالعه بپردازند، لازم است كه تاریخ را در جوانب مختلف حداقل تا صد سال گذشته مورد مطالعه قرار دهند؛ لازم است كه درباره انقلاب بدانند. برای این كار نیاز به میزگردهای توأم با حضور موافق و مخالف داریم و كلاس‌های آموزشی برایشان در نظر بگیریم.

ما باید سه چیز را برای نسل جوان‌مان سرلوحه قرار دهیم و آن نقل، نقد و عقل است كه باید هنرمند نسل جوان از هر سه حیث در آن پرورش یابد.

ابوالقاسم حسینجانی میاندهی(متولد ۱۳۲۸ - بندر انزلی) وی پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی و متوسطه وارد دانشگاه شد و مدرك كارشناسی ارشد در رشته مهندسی برق را از دانشكده فنی دانشگاه تبریز اخذ كرد. عشق به شعر و ادبیات از دوران نوجوانی در وجود او جوانه زد. حسینجانی علاوه بر سرودن شعر، به خاطر آشنایی با زبان‌های انگلیسی و عربی، در حوزه ترجمه نیز فعالیت دارد و در رشته تخصصی خویش آثاری را به زبان فارسی ترجمه كرده است. در كنار شعر و ترجمه، وی در حیطه نویسندگی نیز به خلق آثار ارجمندی نایل آمده است كه تأملات او پیرامون شهید و شهادت و آثاری كه او در همین زمینه خلق كرده، همه سرشار از طراوت و تازگی است.