کد خبر: ۳۵۸۷۲۵۱

تاریخ: ۱۸ فروردين ۱۳۹۶ - ۰۰:۳۰

یادداشت وارده/

آیا اقتصاد ایران در سال 95 مقاوم‌تر شد

گروه اقتصاد: دولت از این جهت که گفتمان اقتصاد مقاومتی را کنار نگذاشت و از آن حمایت کرد، موفق بود، هرچند که به ثمر نشاندن اقتصاد مقاومتی و چشاندن ثمرات آن به مردم نیازمند اقدام و عمل جدی است.

محمدجواد توکلی، عضو هیئت‌علمی گروه اقتصاد مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)، در یادداشتی که در اختیار خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، قرار داده، به بررسی وضعیت تحقق اقتصاد مقاومتی در سال 95 پرداخته است که متن این یادداشت در ادامه می‌آید:
دولت و دولتی‌ها مدعی‌اند اقتصاد ایران در سال 95 مقاوم‌تر شد. آن‌ها به مصوبات زیاد ستاد اقتصاد مقاومتی و به دستاوردهایی همچون کاهش تورم و احیانا افزایش نرخ رشد اقتصادی استناد می‌کنند اما اگر بخواهیم واقع‌بینانه در مورد سال 95 قضاوت کنیم، باید دید که کدامیک از شاخص‌های اقتصاد مقاومتی بهبود یافته است؟ آیا اقتصادمان درونزا تر شده است؟ دانش‌بنیان‌تر شده است؟ مولدتر و پویاتر شده است؟ آیا در مردمی‌تر کردن اقتصاد موفق‌تر بودیم؟ آیا توانسته‌ایم مدیریت و سبک زندگی اقتصادی جهادی را تقویت کنیم؟ و بالاخره آیا پیشرفتی در عدالت‌بنیان‌تر کردن اقتصاد کشور عزیزم داشته‌ایم؟
مشاهده حال و روز اقتصاد کشور در این روزها، نشانی از بهبود شاخص‌های اقتصاد مقاومتی ندارد. هنوز تعلیق اقتصاد نفتی ایران وابسته به تعلیق سیاسی پسابرجامی است. این تعلیق به‌ قدری شدید است که حتی سرمایه‌گذاران نفتی مثل شرکت توتال را هم نتوانسته متقاعد کند که از سفره چرب و شیرین قراردادهای نفتی جدید بهره برد.
ما موفقیتی در دانش‌بنیان‌تر کردن اقتصاد کشور کسب نکردیم، شاهد این ماجرا را می‌توانید در تخصیص  بودجه‌ها و روند ضعیف ارتباط صنعت و دانشگاه بیابید. بگذریم از این که مطالعات هسته‌ای و هوا فضا در فضایی دچار رکود شد که به بیکاری برخی متخصصین این حوزه انجامید.

اقتصادمان مردمی‌تر هم نشد و هنوز فضای کسب و کار بهبود نیافته است. در عدالت‌بنیانی هم پیشرفت چندانی نکردیم؛ جز اینکه یارانه برخی را قطع کردیم و خاطره مفاسد اقتصادی برخی دانه درشت‌ها را گرامی داشتیم و نهایت‌کاری که کردیم تقدیم لیست 50 بدهکار بزرگ بانکی به قوه قضاییه بود.
در سال 95 اقتصاد ما درونزا‌تر نشد، بلکه درجه برونگرایی‌اش تقویت شد. افزایش فروش نفت و تقویت خام‌فروشی نمایانگر این مسئله است. ما برای خیلی از خارجی‌ها در این سال فرش قرمز پهن کردیم؛ از اتریشی‌ها گرفته که به مدد آنها خواستیم سیستم کترینگ را سر و سامان دهیم تا اعطای چک سفید امضا به فرانسوی‌ها برای تقویت مونتاژ اتومبیل‌های نسل قبلشان در کشور. بازار پوشاک و حتی خرده‌فروشی را هم که به ترکیه‌ای‌ها واگذار کردیم، کشوری که برای ما هزینه‌های زیادی در منطقه ایجاد کرده و می‌کند.
در مورد افزایش نرخ رشد کشور و آمارهای عجیب و غریبی که از افزایش رشد اقتصادی کشور ارائه می‌شود هم با هیچ عینکی نمی‌توان اظهار خشنودی کرد. حتی اگر نرخ‌های رشد اعلامی را بپذیریم، بخش عمده آن مدیون رشد بخش نفت و گاز است که چنین رشدی نمی‌تواند نشان مقاوم‌تر شدن اقتصاد کشور باشد.
البته دولت موفقیت‌هایی در زمینه کاهش تنش‌ها در اقتصاد سیاسی بین‌الملل داشت  و در کاهش نرخ تورم موفق عمل کرد. هرچند که این دو دستاورد هم ثمره زیادی برای ما نداشت. کاهش تنش‌های بین‌المللی به خاطر عدم گشایش قابل توجه در نقل و انتقالات بانکی، و عدم افزایش سرمایه‌گذاری خارجی به خاطر بقای سایه تحریم بر کشور گشایش اقتصادی چندانی در پی نداشت.
کاهش تورم نیز برای مردم ملموس نیست، چرا که آنها افزایش تدریجی قیمت کالاها اساسی همچون گوشت و سایر اقلام مصرفی‌شان را با پوست و گوششان لمس می‌کنند. گذشته از آنکه کاهش تورم به بهای افزایش و تعمیق رکود رخ داده است. دولت از این جهت که  گفتمان اقتصاد مقاومتی را کنار نگذاشت و حداقل در ظاهر از آن حمایت کرد،  نیز موفق بود، هرچند که  به ثمر نشاندن اقتصاد مقاومتی و چشاندن ثمرات آن به مردم نیازمند اقدام و عمل جدی است.