کد خبر: ۳۵۹۸۶۳۸

تاریخ: ۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۵:۵۰

جشنی برای آشتی با امام زمان(عج) یا قهر

گروه جامعه: متاسفانه با تغییر ذائقه مردم، جشن‎های نیمه شعبان در برخی مناطق به حاشیه رفته و جای خود را به مجالس طرب‎انگیز، رقص مختلط پسر و دختر و آواز داده‎اند که بیشتر تیشه به ریشه مذهب تشیع و فرهنگ انتظار می‎زند تا زمینه‎سازی ظهور حضرت.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، نگاهی گذرا به تعالیم دینی نشان می‎دهد، شادی و سرزندگی از آثار ایمان مذهبی است؛ چرا که مذهب بر زمینه‎های پیدایش شادی سفارش کرده و نشانه‎هایش را ستوده است؛ توصیه به شرکت در مجالس شادی مثل مجالس عروسی، ولیمه و اطعام دادن در هنگام ازدواج و تولد فرزند و خرید خانه و برگشت از حج و زیارت که هدف از آنها ایجاد انس و الفت و صفا بین مؤمنان و شاد و مسرور ساختن آنها است، گواه اهمیت دادن دین مبین به مقوله شادی و سرور است.

سفارش به پوشیدن لباس‎های نیکو، زیبا و نیز زینت کردن و معطر بودن و شادی کردن و شاد ساختن یکدیگر در اعیاد اسلامی مورد تاکید اسلام قرار داشته است. همچنین تأکید بر صله ارحام، اطعام دادن، دست دادن و مصافحه با مؤمنان، زیارت آنها و تبسم کردن به رویشان و همچنی هدیه دادن به آنها، شاهد دیگری بر توجه اسلام به این امر است؛ اما چگونگی این شادی و نحوه اجرای شاد ساختن دیگران در مراسمات و اعیاد مذهبی سوالی است که در این ایام و جشن‌های نیمه شعبان که از حالت مرسوم به یک حالت غیر عادی و رقص و پایکوبی در برخی مناطق تبدیل شده باید مورد بررسی قرار گیرد.

سوال اینجاست که آیا این نوع جشن‏های نیمه شعبان توانسته است مردم را با امام خود آشتی دهد و فاصله میان امام و شیعیانش را کم کند؟ آیا مراسم و جشن‎های این ایام، در افزایش معرفت مردم ما نسبت به امام زمان (عج) مؤثر بوده است؟

متاسفانه در سال‎های اخیر و با تغییر ذائقه مردم، مجالس مولودی و جشن‎های مذهبی در برخی مناطق به حاشیه رفته و جای خود را به مجالس طرب‎انگیز، رقص مختلط پسر و دختر در انظار عمومی همراه با دی جی و آواز داده‎اند؛ ولی باید دانست برگزاری این نوع جشن‎ها در نیمه شعبان تیشه ای ست به ریشه مذهب تشیع و فرهنگ انتظار.

ظهور حضرت، بدون اصلاح جامعه و آمادگی جوانان با ایمان ممکن خواهد بود؟ لذا برگزاری جشن‎های مردمی در نیمه شعبان نباید در حد جشن‎های خیابانی تهی از معارف دینی و اخلاقی باشد و باید با بهره‎گیری از شور حاصل از نیمه شعبان نیل به شعور باطنی را هدف بگیریم.

در زمان انتظار باید از تمامی فرصت‌ها برای ارتقای کمال فرد و جامعه استفاده کرد و با سرمایه‌گذاری بر روی محتوای مراسم مذهبی به تغذیه روحی منتظران پرداخته شود؛ عده‎ای هنوز شیرینی و شربت‎دادن را لازمه برگزاری جشن و سرور می‎دانند و اغلب به جای بهره‎گیری از یک سخنران خبره و یا یک کارشناس مسائل دینی از یک مداح یا مرثیه سرا که شاید کمتر به محتوای مطالب توجه دارند دعوت به عمل می‎آورند، در حالی که می‎توان از هزینه‎های اضافی برای خرید اقلام فرهنگی و توزیع آن در بین مخاطبان استفاده کرد که اثرات عمیق‎تری بر جای خواهد گذاشت.

در پایان باید گفت در شرایط بین المللی فعلی و تلاش‎هایی که رسانه‎های غربی برای ارائه تصویری غیرواقعی و خشن از دین مبین اسلام می‎کنند، باید همه دست به دست هم دهیم تا این مجالس و محافل دینی، تریبون پرقدرت ترویج اسلام ناب محمدی شده و از این کانال، حقایق دینی بیش از پیش برای جامعه به ویژه جوانان منتشر و زمینه‎های ظهور صاحب الزمان(عج) فراهم شود.

وهاب خدابخشی