کد خبر: ۳۵۹۸۹۹۳

تاریخ: ۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۵:۵۰

آیت‌الله‌العظمی سبحانی:

طلاب قدر مباحث قرآنی را بدانند

گروه حوزه‌های علمیه: آیت‌الله‌العظمی جعفر سبحانی با بیان اینکه فراگیری مطالب فقهی مستند به آیات قرآن برای طلاب واجب عینی است افزود: همه باید دنبال این مباحث بروند و به خوبی آن را فرابگیرند و قدر این مباحث را بدانند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا) آیت‌الله‌العظمی جعفر سبحانی، امروز 23 اردیبهشت ماه در درس خارج خود با اشاره به احکام مرتبط با زنان طلاق داده براساس آیه «وَإِنْ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ إِلَّا أَنْ يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَ الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكَاحِ وَأَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَلَا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ»(237 بقره) گفت: مورد اتفاق همه علمای اسلامی است که در مورد مهریه زن، بدون اینکه مقاربتی صورت گرفته باشد مرد موظف است نصف مهریه زن را بپردازد.

این مرجع تقلید تصریح کرد:  در اینجا قرآن کریم یک بحث اخلاقی مطرح کرده و آن این است که اگر خود زن همین نصف مهریه را ببخشد دیگر مهریه بر گردن مرد نخواهد بود؛ قرآن در عین اینکه حکم شرعی را تشریع کرده از حکم اخلاقی نیز سخن به میان آورده است.

این استاد برجسته حوزه با اشاره به عقده نکاح عنوان کرد: برای تفسیر این تعبیر مباحث متعددی از سوی مفسران بیان شده از جمله برخی گفته‌اند که مراد ولی دختر و برخی نیز شوهر را گفته‌اند.

آیت‎الله سبحانی با بیان اینکه سیاق آیه برای ما حجت است عنوان کرد: جای که قرآن درباره شوهر سخن می‌گوید با خطاب سخن گفته است ولی در اینجا چون خطاب نیست لذا شوهر مورد نظر نیست و پدر و جد منظور خواهد بود. از روایات اهل‌بیت(ع) نیز بر می‌آید که مراد از «عقدة النکاح»، پدر و جد است.

این مفسر قرآن با بیان اینکه فراگیری مطالب فقهی مستند به آیات قرآن برای طلاب واجب عینی است افزود: همه باید دنبال این مباحث بروند و به خوبی آن را فرابگیرند و قدر این مباحث را بدانید زیرا هم اکنون مورد نیاز کشور و فضای علمی اسلام است.

آیت‌الله جعفر سبحانی با اشاره به آیه تبیان بودن قرآن برای همه چیز گفت: علامه طباطبایی فرموده است که وقتی قرآن مبین همه چیز است می‌تواند مبین خودش نیز به طریق اولی باشد و حرف درستی است لذا در آیه مورد بحث نیز این مسئله صادق است.