کد خبر: ۳۶۰۱۳۶۲

تاریخ: ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۶:۱۷

آیت‌الله العظمی سبحانی تشریح کرد:

انجام اعمال عمره در درون حج با آیه 196 سوره مبارکه بقره هماهنگ است

گروه حوزه‌های علمیه: آیت‌الله العظمی سبحانی با برشمردم نکات فقهی آیه 196 سوره مبارکه بقره تاکید کرد: استدلال فقهای شیعه در مورد انجام اعمال عمره در درون حج با قرائن مختلف با آیه 196 سوره مبارکه بقره هماهنگ است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) آیت‌الله العظمی جعفر سبحانی امروز 30 اردیبهشت ماه در درس خارج خود در مسجد اعظم با اشاره به آیه شریفه «وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ ...»(بقره/196) و اعتقاد برخی بر اجمال در این آیه گفت: سه نوع حج در اسلام است؛ حج تمتع، افراد و قران؛ در مورد حج تمتع باید گفت کسانی که زندگی آنان در بیرون از حد مکه است(که برخی 12 و یا 48 مایل ذکر کرده‌اند) باید حج تمتع بگذارند؛ یعنی از میقات احرام ببندند اگر چه بنده معتقدم کسانی که از میقات عبور می‌کنند باید از میقات احرام ببندند.

آیت‌الله سبحانی با اشاره به روایتی از خلیفه دوم مبنی بر حرمت متعه نساء و متعه حج بیان کرد: حج افراد نیز حجی است که کسانی که در داخل محدوده ذکر شده هستند احرام برای حج می‌بندند؛ یعنی خود اهالی مکه و حوالی آنان برای حج محرم می شوند و یکسره به عرفات می‌روند و حج قران نیز از دید علما همان حج افراد است و قران هم وظیفه افراد مکی و حوالی مکه است اگرچه اهل سنت می‌گویند فرد برای حج و عمره، محرم می‌شود و برای عمره، احرام جداگانه‌ای نیست ولی ما معتقدیم در هر دو(قران و افراد) باید احرام جداگانه وجود داشته باشد.

وی افزود: در زمان جاهلیت همیشه برای حج احرام می‌بستند و تمام می‌کردند و عمره را در ماه‌های بعد به‌جا می‌آوردند؛ پیامبر اکرم(ص) تا سال دهم حج را انجام نداده بود البته عمره داشتند ولی در سال دهم هجرت، عمل حج را آموزش داد چون به این عمل عبادی پیرایه‌های زیادی به رسم جاهلیت بسته شده بود.

این مرجع تقلید تصریح کرد: بخشی از صحابه پیامبر(ص)، برخی از اعمال حج را که باید بعد از عرفه انجام بدهند جلوتر انجام می‌دادند؛ در همین اثنا پیامی از سوی جبرئیل برای پیامبر(ص) آمد که عمره را در حج انجام بدهید و نیت خود را برگردانید و این حکم دائمی شد؛ خلیفه دوم در همین جا هم اعتراض و با عمره در حج مخالفت کرد که اجتهاد در مقابل نص بود.

آیت‌الله سبحانی عنوان کرد: خلیفه معترض بود که عمره نباید در حج داخل شود و در بین آن نیز مردم بتوانند تمتع از حلال داشته باشند و بعد از حج بروند عمره بگذارند؛ استدلال دیگر وی نیز کسب درآمد برای مردم مکه بود که خداوند جواب او را داده خلاق متعال روزی اهل مکه را ترک نکرده است و حتی کسانی مانند عبدالله بن عمر با نظر خلیفه مخالف بوده‌اند.

این مرجع تقلید اظهار کرد: الان هم سایه اختلاف در میان اهل سنت وجود دارد و حج تمتع را کمرنگ انجام می‌دهند.

استاد برجسته حوزه علمیه با اشاره به اعتقاد اهل سنت در جداسازی عمره و حج گفت: این استدلال خلاف آیه شریفه فوق است زیرا در این آیه از واژه«وَأَتِمُّوا» استفاده کرده و فرموده است که این دو حج را تمام کنید و تمام کردن به معنای کامل کردن است و نه فردی به جا آوردن و قرینه این معنا نیز در خود آیه وجود دارد و آن اینکه فرموده است کسانی هستند که محصر (یا بیمار و یا کسی که به علت جنگ نتواند وارد مکه شود) می‌شوند عمل ناقص هم مورد قبول است.