کد خبر: ۳۶۰۲۰۲۵

تاریخ: ۰۱ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۱:۵۲

یتیم‌نوازی در دنیا، انسان را همنشین پیامبر(ص) در بهشت می‌کند

گروه معارف: امام جمعه اهل سنت شهرستان زاهدان گفت: کسی که در دنیا، یتیم‌نوازی کند، روز قیامت با رسول خدا همنشین می‌شود؛ چرا که حضرت رسول(ص) روزی به دو انگشت سبابه و وسطی خود اشاره کردند و فرمودند «من و پرورش‌دهنده یتیم، روز قیامت این‌چنین به هم نزدیکیم».

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از سیستان و بلوچستان، مولوی عبدالحمید اسماعیل‌زهی، امام جمعه اهل سنت شهرستان زاهدان صبح امروز در مسجد مکی این شهرستان، گفت: قرآن کتاب انسان‌ساز است که انسان را به مقام اولیاء الله می‌رساند؛ قرآن کتاب انقلاب است که درون و بیرون انسان‌ها را متحول می‌کند.
وی اظهار کرد: خداوند در سوره مبارکه ماعون، نمازگزارانی را که نماز بی‌توجه و ریاکارانه می‌خوانند و مانع رفع نیاز دیگران می‌شوند، توبیخ می‌کند. « فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّين؛ الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ؛ الَّذِينَ هُمْ يُرَاءُونَ؛ وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ» پس واى بر نمازگزارانى  كه از نمازشان غافلند، ريا مى‌كنند و از کمک کردن خودداری می‌کنند.
مولوی عبدالحمید ادامه داد: الله تعالی از عدم توجه مردم به یتیم‌های شهر به‌عنوان نقصی بزرگ یاد می‌کند و تأکید می‌کند که یتیم باید مورد توجه و اکرام قرار گیرد، به آن‌ها رسیدگی شود، به یتیم‌ها محبت شود، برای آن‌ها لباسی گرفته شود، برایشان خوراک تهیه کنید و مشکلات‌شان را حل کنید.
وی بیان کرد: کسی که در دنیا، یتیم‌نوازی کند و یا یتیمی را به سرپرستی قبول کند، روز قیامت با رسول خدا همنشین می‌شود، چرا که حضرت رسول(ص) روزی با دو انگشت‌ سبابه و وسطی خود اشاره کردند و فرمودند « من و پرورش‌دهنده یتیم، روز قیامت این‌چنین به هم نزدیکیم».
امام جمعه اهل سنت زاهدان افزود: خداوند متعال انسان را در رابطه با دو امر نکوهش می‌کند، یکی این‌که شما یتیم را اکرام نمی‌کنید و دوم اینکه مردم را به اطعام مسکین تشویق نمی‌کنید. بنابراین باید مسکینان، یعنی کسانی را که گرفتاری و مشکلِ مالی دارند، مورد توجه و رسیدگی قرار داد.
وی اظهار کرد: در جامعه ما افرادی بسیاری هستند که به دلیل مشکلات جسمانی، توانایی کار کردن ندارند، حتی هزار تومان هم در جیب‌شان نیست، نان ندارند، این افراد باید مورد رسیدگی قرار گیرند.
مولوی عبدالحمید در پایان افزود: حب مال و دنیادوستی گناه بزرگی است، سرچشمه همه خطاهاست؛ همین حب به دنیا است که انسان را به گناه می‌اندازد و نمی‌گذارد به یتیم و مسکین کمک کند.