کد خبر: ۳۶۰۲۳۴۵

تاریخ: ۰۲ خرداد ۱۳۹۶ - ۰۹:۱۸

شادی‌هایی که به غم منتهی می‌شود

بعضی‌ها دلشان به لهو و لعب خوش است؛ «تَفْرَحُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیْرِ الْحَقِّ»(غافر/75) بی‌خود، شاد هستی، اگر کسی گناه بکند و بخندد به جهنم می‌رود.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) فارس نوشت: حجت‌الاسلام «محسن قرائتی»، استاد تفسیر قرآن کریم اظهار کرد:  قرآن می‌فرماید: «إِنَّ قارُونَ کانَ مِنْ قَوْمِ مُوسى‏ فَبَغى‏ عَلَیْهِمْ وَ آتَیْناهُ مِنَ الْکُنُوزِ ما إِنَّ مَفاتِحَهُ لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ أُولِی الْقُوَّةِ إِذْ قالَ لَهُ قَوْمُهُ لا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لا یُحِبُّ الْفَرِحینَ »(قصص/76) اینقدر به او گنج و پول دادیم که یک گروه قوی باید کلیدهای آن را جا به جا کند. دسته کلید بعضی‌ها یک کیلویی است.
- قرآن در عین حال می‌فرماید: «إِنَّ اللَّهَ لا یُحِبُّ الْفَرِحینَ» این‌هایی که با پول دلشان خوش است، نباید دلشان خوش باشد. مال دنیا مثل خورشید است. آدم باید خوب از خورشید استفاده کند اما اگر به خود خورشید نگاه کنی، کور می‌شوی.
- بعضی‌ها دلشان به مدرک خوش است. «فَرِحُوا بِما عِنْدَهُمْ مِنَ الْعِلْمِ»(غافر/83) دلش به همین دو کلمه‌ای که خوانده است، خوش است. می‌گوید: فارغ التحصیل شدم. نمی‌داند که آدم با دیپلم و لیسانس فارغ نمی‌شود.
-  بعضی‌ها دلشان به لهو و لعب خوش است. «تَفْرَحُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیْرِ الْحَقِّ»(غافر/75) بی خود، شاد هستی. داریم اگر کسی گناه بکند و بخندد به جهنم می‌رود. پیامبر(ص) فرمود: «مَنْ أَذْنَبَ ذَنْباً وَ هُوَ ضَاحِکٌ دَخَلَ النَّارَ وَ هُوَ بَاکٍ»(ثواب‏الأعمال، ج‏223) کسی را دست انداخته‌اند. مسخره‌اش می‌کنند. سر به سرش می‌گذارند و می‌خندند. این خنده و شادی هست. اما چه ارزشی دارد؟
- «غُلِبَتِ الرُّومُ فی‏ أَدْنَى الْأَرْضِ وَ هُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَیَغْلِبُونَ»(روم/3-2) بعد می‌فرماید: «وَ یَوْمَئِذٍ یَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ»(روم/4) امروز باید خوشی کنید. چه موقع خوشی کنیم؟ «سَیَغْلِبُونَ» روزی که پیروز می‌شوید.
- قرآن می‌گوید: «قُلْ» به مردم بگو «بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِکَ فَلْیَفْرَحُوا» به فضل و رحمت خدا شاد باشید. خوب است. بعد می‌فرماید «هُوَ خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُونَ» فضل خدا از درآمد بهتر است.
- امیرالمومنین علی(ع) می‌فرماید: «الْمُؤْمِنُ بِشْرُهُ فِی وَجْهِهِ وَ حُزْنُهُ فِی قَلْبِهِ»(نهج‏البلاغه، حکمت 333) علامت مومن این است که لبخند داشته باشد. این یکی از کمالات مومن است.