کد خبر: ۳۶۰۵۲۹۳

تاریخ: ۱۳ خرداد ۱۳۹۶ - ۰۹:۱۶

نگاهی به چند فیلم ضدایرانی هالیوود/ ایران‌هراسی؛ محور نفوذ فرهنگی و انزوای اقتصادی

گروه هنر: هالیوود پس از پیروزی انقلاب اسلامی همراه با سیاست‌های کاخ سفید، نگاهی خصمانه به، فرهنگ، آرمان‌ها و ملت ایران داشته و دارد؛ گواه این ادعا نیز، فیلم‌های متعددی است که در این ژانر ساخته شده است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، بسیاری از کشورهای استعماری با انقلاب به مخالفت برخاستند. در این میان آمریکا پرچم‌دار بود و به‌انحای مختلف با ملت ایران دشمنی می‌کرد، زیرا پیام انقلاب، منافع بسیاری از این کشورها را با خطر مواجه کرده بود. دشمنی آمریکا با ملت ایران نیز به شکل نظامی یا اقتصادی و سیاسی منحصر نشد، بلکه به شکل ویژه از ابزار فرهنگی به ویژه هنر جهت شبیخون فرهنگی سود برده می‌شد تا به اقتدار و آرمان‌های ایران اسلامی خللی وارد شود.
در این میان سینما نقشی تعیین‌کننده و محوری ایفا می‌کند، چون هر سال حداقل یا یا دو فیلم با محوریت ایران تولید می‌شود که در تمامی آنها نیز چهره‌ای که از ایران ترسیم می‌شود، کاملاً تیره و سیاه است. در همین راستا برای آشنایی بیشتر با این تولیدات به برخی از فیلم‌هایی که در این حوزه ساخته شده‌اند، اشاره می‌کنیم؛

«سنگسار ثریا م» هجمه به باورهای اسلامی

«سنگسار ثریا م»، نام فیلمی به کارگردانی سیروس نورسته محصول ۲۰۰۸ آمریکا است. این فیلم پایه رمانی به همین نام است. این فیلم در مورد سنگسار شدن ثریا منوچهری، ساخته شده که داستان آن در ۱۹۸۶ و در راستای نقض حقوق بشر و سنگسار در ایران اتفاق می‌افتد. شهره آغداشلو در نقش زهرا و جیمز کاویزل، بازیگر نقش خبرنگار فرانسوی در فیلم بازیگران اصلی هستند. فیلمنامه این اثر بر اساس رمانی از فریدون صاحب‌جمع است و آن را سیروس نورسته به همراه همسرش بتسی گیفن نورسته نوشته است. تهیه‌کننده این فیلم، کمپانی «ام ‌پاورپیکچرز» است.

این فیلم سینمایی در اردن جلوی دوربین رفته و بازیگران ایرانی بسیاری در آن حضور دارند. پرویز صیاد، ویدا قهرمانی، نوید نگهبان، علی پورتاش و محمد یزدانی از جمله این افراد هستند. دیالوگ‌های «سنگسار ثریا م» بیشتر به زبان فارسی است و فیلم با زیرنویس انگلیسی پخش جهانی می‌شود.

این فیلم سینمایی جدا از نگاه کاملا سیاهی که به ایران دارد به احکام اسلامی نیز حمله‌ای آشکار دارد و به همین واسطه اسلام را دینی بدوی به جهانیان معرفی می‌کند؛ در صورتی‌که اگر به شکل حقیقی به برخی احکام اسلامی و واقعیات روز کشور نگریسته شود، مشخص خواهد شد که شرایط اجرای آن‌ها در زمان حال مهیا نیست. جدا از سنگسار، احکامی چون ازدواج موقت نیز در این فیلم به بدترین شکل معرفی می‌شود و پایبندی از اصول اخلاقی نیز به معنای عقب‌ماندگی در فیلم تصویر می‌شود. در این فیلم همچنین تصویری که از ایران نشان داده می‌شود بسیار بدوی و عقب‌مانده است، به نحوی‌که در آن هیچ نشانه‌ای از تمدن را نمی‌توان مشاهده کرد.

«سنگسار ثریا م» در بحث گیشه نتوانست موفقیتی کسب کند، چون فیلمی بسیار آزاردهنده است که به هیچ‌وجه نمی‌توان تصاویر آن را تحمل کرد. درباره بازیگران ایرانی حاضر در فیلم هم باید گفت جملگی آنها افراد رانده‌شده هستند و حاضرند برای گذران زندگی تن به هر خفتی بدهد، برای همین فرقی برایشان نمی‌کند در فیلمی که بازی کنند که بدترین دروغ‌ها به کشورشان نسبت داده شده باشد.

«شرایط» فیلم‌های درباره پسمانده‌های اجتماعی

«شرایط» (Circumstance) فیلمی از مریم کشاورز و محصول سال ۲۰۱۱ است. این فیلم در جشنواره ساندنس به نمایش درآمد و جایزه برگزیده تماشاگران را دریافت کرد. در این فیلم بازیگرانی چون؛ نیکول بوشهری، سارا کاظمی، رضا سیکسو صفایی و سهیل پارسا نقش آفرینی کرده‌اند. در این فیلم داستان دو جوان روایت می‌شود که درگیر مسائل غیراخلاقی هستند و در این فیلم سعی می‌شود، چهره‌ای تطهیر شده از آنها ارائه شود. در حقیقت این کار به‌نوعی می‌خواهد مشکلاتی که امروز به واسطه دور شدن از اخلاقیات درگیر آن است، به دیگر جوامع تعمیم دهد تا به‌نوعی از باری که بر دوشش است بکاهد. این فیلم داستانی را روایت می‌کند که امکان وقوع ان در ایران بسیار نادر است، اما فیلم به گونه‌ای داستان را روایت می‌کند که مشکل مطرح شده در فیلم به کل جامعه تعمیم پیدا می‌کند!

در این فیلم همچون دیگر کارهای ضدایرانی، جامعه ایرانی به‌شدت خشم توصیف می‌شود به نحوی‌که در آن هیچ نشانی از آزادی نیست! البته پرواضح است منظور از آزادی مورد نظر آنان نیز بیشتر معطوف به مسائل غیراخلاقی می‌شود. «شرایط» در گیشه به هیچ‌وجه موفق نبود تنها در چند جشنواره سفارشی توانست جوایزی را به خود اختصاص دهد.

«مریم» تطهیری برای مسائل غیراخلاقی

«مریم» نام فیلمی محصول آمریکا به سال ۲۰۰۰ میلادی است. این فیلم درام که به وقایع یک خانواده ایرانی مقیم آمریکا در زمان اوایل سال‌های پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ می‌پردازد، ساخته رامین سری است و بازیگران چون مازیار جبرانی، شهره آغداشلو و شان طوب در آن به نقش‌آفرینی می‌پردازند. فیلم داستان؛ مریم آرمین دختری است در دبیرستان در نیوجرسی در آمریکا که خود را یک آمریکایی می‌داند. تا اینکه پسر عمویش علی از ایران به منظور تحصیلات عالیه وارد آمریکا می‌شود. او یک اصولگرای مذهبی و از طرفداران پر و پا قرص امام خمینی(ره) است. اما رفته رفته مریم متوجه می‌شود که بین علی و پدرش گذشته دردناکی مدفون شده است. از سوی دیگر، در حالی‌که دانشجویانی در ایران سفارت آمریکا را تصرف کرده‌اند، علی نیر در صدد ترور محمدرضا شاه پهلوی در مرکز سرطان مموریال اسلون- کترینگ در منهتن می‌شود، جایی که شاه در آن بستری است و پدر مریم پزشکی در آن مرکز است.

در این فیلم محور تسخیر لانه جاسوسی است که بارها در فیلم‌های آمریکایی مد نظر قرار گرفته است، البته این فیلم جز اولین آثاری است که در این زمینه ساخته شده، برای همین در بحث ساختار به هیچ وجه با کارهایی نظیر «آرگو» همسان نیست، اما به ما نشان می‌دهد که ما تا چه اندازه در این عرصه کم کار هستیم. این فیلم سینمایی به دلیل غیر واقعی بودن موضوع همچنین ساختار بسیار ضعیف نتوانست در گیشه به موفقیتی دست یابد.

«آرگو» جدی‌ترین فیلمی ضد ایرانی هالیوود

«آرگو» نام فیلمی سینمایی محصول کشور آمریکا به سال ۲۰۱۲ میلادی و ساخته بن افلک است. داستان این فیلم برداشتی آزاد از وقایع بحران تسخیر لانه جاسوسی در تهران است، که در آن ۶ دیپلمات آمریکایی توانستند از منزل سفیر کانادا در تهران به خارج از ایران بگریزند. در این فیلم بازیگرانی چون بن افلک، آلن آرکین، برایان کرانستون، هوشنگ توزیع و امید ابطحی به نقش‌آفرینی می‌پردازند.

تهیه‌کنندگان این فیلم بن افلک، جرج کلونی و گرانت هسلو هستند. آرگو نامزد هفت جایزه مختلف در هشتاد‌و‌پنجمین دوره جوایز اسکار بود و در نهایت سه اسکار بهترین فیلم، بهترین فیلمنامه اقتباسی و بهترین تدوین را کسب کرد. این نخستین‌بار از سال ۱۹۸۹ و برنده‌شدن رانندگی برای خانم دیزی بود که فیلمی بدون نامزدی برای عنوان بهترین کارگردانی، برنده اسکار بهترین فیلم می‌شد. آرگو نامزد پنج جایزه گلدن گلوب شد که دو جایزه (بهترین فیلم درام و بهترین کارگردانی) را از آن خود کرد؛ آرگو همچنین برنده جایزه بهترین فیلم از طرف انجمن تهیه‌کنندگان آمریکا شد.

این فیلم بر خلاف بسیاری از تولیدات ضد ایرانی، ساختار منسجم و قوی داشت، به‌نحوی‌که از بازی گرفته تا کارگردانی و فیلمنامه «آرگو» از امتیازت بسیار خوبی بهره می‌برد، درضمن نمی‌شود برای آن ضعف چشم‌گیری برشمرد. همین مسئله به‌نوعی تاثیرگذاری آن را هم بیشتر می‌کند. این در حالی است که ما هنوز یک فیلم با این محوریت در کشورمان نساختیم تا بخواهیم به واسطه آن آنچه را در واقعیت رخ داده برای جهانیان بازگو کنیم.

«دختری تنها در شب به خانه می‎رود»

«دختری در شب تنها به خانه می‌رود» فیلمی به کارگردانی و نویسندگی آنا لیلی امیرپور است. این فیلم را به عنوان نخستین فیلم ایرانی در ژانر «ترسناک وسترن» می‌شناسند. فیلم‌برداری کار سیاه و سفید است تا شکل نورپردازی فیلم بیشتر بتواند به فضای وحشت فیلم کمک کند. این فیلم داستان چند شخصیت را در شهری تخیلی در ایران به نام «شهر بد» روایت می‌کند. آرش که پدر معتادی دارد با دختری که خون‌آشام است برخورد می‌کند و عشقی میان آنها شکل می‌گیرد. ساخته امیرپور را باید یکی از ضعیف‌ترین کارهایی توصیف کرد که با محوری ایران‌ستیزی تولید شده و در آن هیچ ارزش قابل‌توجهی مشاهده نمی‌شود.

در این فیلم سینمایی شیلا وند، آرش مرندی، مارشال منش، دومنیک رینس و... نقش‌آفرینی کرده‌اند، هرچند بازی که از آنها در فیلم می‌بینیم بسیار بد و ضعیف است، حتی در بحث گویش هم ما اتفاقی خوب را در فیلم نمی‌بینیم. این فیلم یک شکست کامل در گیشه خورد، چون نه غربیان از آن استقبال کردند نه ایرانی‌ها اشتیاقی برای دین آن داشتند.

«گلاب» روایتی آمریکایی از فتنه 88

گلاب (Rosewater) فیلم درامی از کارگردان آمریکایی جان استوارت است که در سال ۲۰۱۳ ساخته شد. فیلمنامه فیلم نوشته جان استوارت است که آن را بر اساس رمان سپس آنها «به سراغ من آمدند» اثر مازیار بهاری نوشته است. این فیلم که به پیامدهای انتخابات ریاست جمهوری دهم ایران می‌پردازد داستان مازیار بهاری خبرنگار بی‌بی‌سی است که به ایران می‌آید و به دلیل جاسوسی دستگیر می‌شود. در این فیلم همچون دیگر آثار ضد ایرانی شهر آغداشلو بازی دارد؛ بازیگری که عناد خود را با کشورش با آثار متعدد بیان کرده است.

درباره مباحت فنی این فیلم چیز چندانی نمی‌توان گفت، جز آنکه این فیلم یک اثر سفارشی است که در سطح متوسطی تولید شده، اما به هر حال توانسته هزینه 10 میلیون دلاری خود را در گیشه به دست آورد. این فیلم ضد ایرانی در سال ۲۰۱۴ از سوی هیئت ملی بازبینی فیلم آمریکا برنده جایزه آزادی بیان شد! همین اتفاق نشان می‌دهد این برخورد با فیلم نشان می‌دهد تا چه حد از این آثار حمایت می شود، حال آن کار می خواهد کیفیت داشته باشد یا خیر.

«سپتامبر‎های شیراز» فیلم سفارش شده صهیونیست‌ها

«سپتامبرهای شیراز» ساخته وین بلر فیلمی ضد ایرانی است که در آن آدرین برادی، سلما هایک، شهره آغداشلو و آنتونی عزیزی نقش‌آفرینی کرده‌اند. این فیلم همانند دیگر کارهای مشابه نگاهی غیرواقعی به ایران ابتدای انقلاب دارد. «سپتامبر‎های شیراز» بر اساس کتابی به همین نام نوشته دالیا سافر ساخته شده است. فیلم، قصه یک خانواده یهودی را روایت می‎کند که پس از انقلاب اسلامی ایران در سال 57، شرایط زندگی را برای خود دشوار می‎بینند و برای همین دست به مهاجرت می‎زنند.
نکته جالب درباره این فیلم حضور دو ستاره مطرح هالیوود در فیلم است که نشان از سرمایه‌گذاری که برای فیلم شده را می‌دهد، اما به هر حال فیلم نتوانست، انتظارات کمپانی سازنده را (صهیونیست‌ها) را به‌درستی برآورده کند، چون فروشی ناامید کننده در گیشه داشت، حتی در جشنواره‌های جهت‌دار هم فیلم نتوانست به موفقیتی دست یابد.

«کشتی گیر آمریکایی: جادوگر» فیلمی ورزشی با رویکردی ضد ایرانی

کشتی‌گیر آمریکایی : جادوگر (American Wrestler: The Wizard) ساخته آلکس راناریولواست. فیلمنامه این کار توسط برایان راندیک نوشته شده و در آن داستان جوانی ایرانی روایت می‌شود که در ابتدای دهه 80 به آمریکا مهاجرت می‌کند، اما با رفتار نژادپرستان آنها مواجه می‌شود. این فیلم به‌نوعی داستان تهیه‌کننده فیلم (علی افشار) است که در فیلم یکی از نقش‌های اصلی را بازی می‌کند.

این خلاصه داستان تنها ظاهر ماجرا است، چون در باطن فیلم سرشار از ایران‌ستیزی است. این ویژگی را از ابتدا تا به انتهای فیلم مشاهده می‌کنیم. نگاهی که به انقلاب اسلامی در فیلم می‌شود، کاملاً تحریف شده است و هر آنچه در فیلم از ایران گفته می‌شود، نمود واقعی ندارد، البته کارگردان خواسته با نقدی که به رفتار آمریکایی‌ها در فیلم می‌زند به‌نوعی برای خود مشروعیت به‌دست آورد، غافل از اینکه این نحو پیام‌رسانی وی تنها بازی است تا بخواهد رویکرد اصلی‌اش را به بیننده منتقل کند.

جان وویت، ویلیام فیکنر، و جورج کاستروس بازیگرانی نقش اصلی هستند. این فیلم سینمایی روز 11 نوامبر 2016 در آمریکا به نمایش درآمد و اکران آن تنها به داخل آمریکا خلاصه شد و فروشی ناامیدکننده نیز داشت.

«خانه‌ای از شن و مه»؛ ملودرامی ضد ایرانی

فیلم «خانه‏‌ای از شن و مه» محصول سال ۲۰۰۳ میلادی، که از روی کتاب «آندره دوباس» با همین عنوان ساخته شده است، زندگی یک خانواده یک ژانرال ارتش طاغوت را به تصویر می‌کشد که پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، در پی مصادره اموالشان، از ترس جانشان به آمریکا مهاجرت می‌کنند. کلنل بحرانی که اکنون برای تامین معاش زندگی خانواده‌اش در چند شیفت و جای مختلف (حتی کارگری) کار می‏‌کند، مجبور می‌شوند که خانه نسبتاً مجلل خود را بفروشند و خانه دختری افسرده که به دلیل عدم پرداخت مالیات به مناقصه گذاشته شده است را با وجود نارضایتی او بخرد. در فیلم «خانه‌ای از شن و مه»، شهره آغداشلو بازی می‌کند که از زمانی‌که به آمریکا مهاجرت کرده علی‌رغم ملیت ایرانی‌اش، نام تعدادی فیلم ضد ایرانی را در کارنامه کاری خود به ثبت رسانده است.

داود کنشلو