کد خبر: ۳۶۰۵۵۴۰

تاریخ: ۱۱ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۲:۰۳

ویژگی‌های مهدی یاوران در روایات و قرآن

علاوه بر آن كه خود حضرت مهدى(عج) ادامه دهنده راه همه پيامبران و اوصيا و دارنده همه سنن و مواريث آنان است؛ به طور طبيعى يارانش نيز دارنده اين ميراث گرانبها خواهند بود.

به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) شبستان نوشت: حجت الاسلام رحیم کارگر، استاد و کارشناس مهدوی در کتاب «مهدویت و دوران ظهور» می نویسد:

سوالی مطرح می شود که آيا ياران اصلى امام زمان(عج) عصاره تاريخ اند و از ميان همه انسان هاى صالح و اولياى الهى انتخاب می شوند؟ این افراد داراى چه ويژگى هاىی هستند كه به اين مقام برگزيده شده اند؟

انقلابى بزرگ و جهانى، نيازمند رهبران و مديرانى لايق، كاركشته، وارسته و پرتوان است كه هم پيروزى اش تأمين گردد و هم اهداف و برنامه هاى فراگير آن تحقق يابد. بستر زمان و تاريخ، دروازه ورودى انسان ها به دانشگاه مهدوى است؛ دانشگاهى كه در آن مليّت و قوميّت، مذهب، نژاد، مقطع زمانى و... مطرح نيست؛ بلكه فراملى، قومى، نژادى و انسانى است. براين اساس قيام مهدوى، به حدى گسترده و فراگير است كه در قلمرو آن، همه مليت ها و گروه ها- از گذشته تا حال و آينده - حضور دارند و حتى ملائكه الهى نيز در آن به ايفاى نقش مى پردازند.

پس از آنجايى كه در ميان ياران حضرت، پيامبران و اولياى الهى (چون عيسى، يوشع، خضر، اصحاب كهف و...) و هم از اصحاب پيامبر اسلام و اميرمؤمنان (علیه السلام)  (چون سلمان و مالك، ابوذر و...) حضور دارند، مى توان گفت، آنان عصاره تاريخ خواهند بود. علاوه بر آن كه خود حضرت مهدى(عج) ادامه دهنده راه همه پيامبران و اوصيا و دارنده همه سنن و مواريث آنان است؛ به طور طبيعى يارانش نيز دارنده اين ميراث گران بها خواهند بود.

البته در مجامع روايى بر 313 يار خاص آن حضرت تاكيدات ويژه اى شده و اوصاف و خصلت هايى براى آنان شمارش شده است كه نشان مى دهد واقعا آنان انسان هاى برتر، شايسته و برگزيده هستند و توان انجام اين مأموريت بزرگ الهى را دارند.

اوصاف ياران در قرآن:

در قرآن، آياتى وجود دارد كه ويژگى هاى برشمرده آنها را، مى توان بر ياران خاص حضرت مهدى(عج) تطبيق داد و در بعضى از روايات نيز، بيان شده كه اين آيات در مورد مهدى(عج) و اصحابش باشد؛ از جمله مى فرمايد:

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُومِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذلِكَ فَضْلُ اللّهِ يُوتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ»[1].

براساس اين آيه، خداوند در آينده جمعيتى را براى حمايت دين بر مى انگيزد و اوصاف كسانى را كه بايد اين رسالت بزرگ را انجام دهند، چنين شرح مى دهد:

1- آنان عاشق خدا بوده و جز به خشنودى او نمى انديشند. هم خدا آنها را دوست دارد و هم آنان خدا را دوست دارند. «يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ»

2- در برابر مؤمنان خاضع و فروتن هستند. «أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُومِنِينَ»

3- در برابر ستمكاران قدرتمند هستند. «أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ»

4- جهاد در راه خدا برنامه هميشگى آنهاست. «يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ»

5- ثابت قدم بوده و از ملامت كنندگان باكى ندارند. «وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ»

در پايان مى فرمايد: «به دست آوردن اين امتيازات (علاوه بر كوشش شخصى)، مرهون فضل الهى است كه به هر كس شايسته باشد، داده مى شود. «ذلِكَ فَضْلُ اللّهِ يُوتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ»

در روايتى از امام صادق (علیه السلام)  اوصافى براى ياران حضرت مهدى بيان شده كه با اوصاف مذكور در آيه هماهنگ است[2].

به طور كلى مى توان اوصاف، و ويژگى هاى ياران خاص حضرت را در روايات چنين شمارش كرد.

اوصاف ياران در احاديث:

1- شناخت عميق نسبت به خدا؛ امام صادق (علیه السلام)  مى فرمايد: «در قلوب آنان (ياران مهدى)، نسبت به ذات خدا شكى نيست»[3]

«آنان به وحدانيت خداوند آن چنان كه حق وحدانيت اوست، اعتقاد دارند»[4].

2- معرفت امام زمان(عج)؛ امام سجاد (علیه السلام)  مى فرمايد: «آنان كسانى اند كه به امامت مهدى(عج) اعتقاد دارند»[5].

3- اخلاص؛ امام جواد (علیه السلام)  فرمود: «هنگامى كه براى مهدى، 313 تن از اهل اخلاص جمع شد، خداوند امر او را ظاهر خواهد كرد»[6].

4- اطاعت و فرمانبرى؛ امام صادق (علیه السلام)  مى فرمايد: «اطاعت آنان از امام، بيشتر از فرمانبرى كنيز در برابر مولايش است»[7].

5- استقامت؛ آن حضرت هم چنين فرمود: «... گويا قلب هاى آنان مانند تكه هاى آهن است ... محكم تر از سنگ است»[8].

6- جان نثارى؛ از امام صادق (علیه السلام)  نقل شده است: «آنان پروانه وار شمع وجود امام را در ميان گرفته و او را با جانشان محافظت مى كنند (يحفون به)»[9].

7- برخوردارى از تأييدات الهى؛ امام على (علیه السلام)  فرمود: «... خداوند مردى (مهدى) را در آخرالزمان مى انگيزاند... او را به ملائكه اش تأييد كرده و انصارش را حفظ خواهد نمود»[10].

8- شهادت طلبى؛ امام صادق (علیه السلام)  فرمود: «ياران مهدى، آرزو مى كنند كه در راه خدا به شهادت برسند»[11].

9- صبر و بردبارى؛ امام على (علیه السلام)  مى فرمايد: «ياران مهدى، گروهى اند كه به خاطر صبر و بردبارى در راه خدا، بر او منت نمى گذارند و از اين كه جان خويش را تقديم حضرت حق مى كنند، به خود نمى بالند و تكبر نمى كنند»[12].

10- شيران روز و زاهدان شب؛ امام صادق (علیه السلام)  فرمود: «گويا من نظر مى كنم به قائم و اصحاب او در نجف و كوفه، سجده ها به پيشانى هاى آنها اثر گذاشته است ؛ شيران در روز و راهبان در شب اند...»[13].

11- همدلى؛ امام على (علیه السلام)  فرمود: «ايشان يكدل و هماهنگ هستند»[14].

12- خواستار بركت؛ از امام صادق (علیه السلام)  آمده است: «آنان بر فراز اسب هاى خود دست بر زين امام مى كشند و تبرك مى جويند»[15].

13- عبادت الهى؛ امام صادق (علیه السلام)  فرمود: «در دل شب، از خشيت خداوند، ناله هايى دارند مانند ناله مادران پسر مرده» و «شب ها را با عبادت به صبح مى رسانند و روزها را با روزه به پايان مى برند»[16].

14- شجاعت؛ امام على (علیه السلام)  مى فرمايد: «همه شيرانى اند كه از بيشه ها خارج شده اند و اگر اراده كنند كوه ها را از جا بر مى كنند»[17].

15- علم و بصيرت؛ امام على (علیه السلام)  مى فرمايد: «پس گروهى در آن فتنه ها صيقلى مى شوند، مانند صيقل دادن آهنگر، شمشير را. ديده هاى آنان به نور قرآن جلا داده و تفسير در گوش هايشان جا گرفته است. در شب جام حكمت را به آنها مى نوشانند، بعد از اين كه در بامداد هم نوشيده باشند»[18].

16- حق ياورى؛ امام صادق (علیه السلام)  مى فرمايد: «خداوند به وسيله آنها، امام حق را يارى مى كند»[19].

17- حكمت نورانى؛ از امام صادق (علیه السلام)  نقل شده است: «گويى دل هاى آنان مشعل نورانى است (كان قلوبهم القناديل)»[20].

با توجه به اين روايات، روشن مى شود كه ياران حضرت مهدى(عج)، داراى چنان ويژگى ها و اوصاف برتر و كم نظيرى هستند كه به حق در اين مقام و موقعيت قرار گرفته اند و بدين جهت نقش مهمى در پيروزى آن قيام جهانى خواهند داشت.

پی نوشت ها:

[1].مائده 5، آيه 54.

[2].بحارالانوار، ج 52، ص 308.

[3].همان، ص 317.

[4].بشارة الاسلام، ص 220.

[5].كمال الدين، ح 1، باب 31، ح 2.

[6].همان، ح2، ص 378-377.

[7].بحارالانوار، ج 52، ص 308.

[8].همان، ص 307، ح 82.

[9].همان، ص 308.

[10].همان، ص 280،ح 6.

[11].همان، ص 307، ح 82.

[12].يوم الخلاص، ص 224.

[13].بحارالانوار، ج 52، ص 386.

[14].يوم الخلاص، ص 224.

[15].بحارالانوار، ج 52، ص 308.

[16].يوم الخلاص، ص 224.

[17].همان.

[18].بحارالانوار، ج 52، ص 334، ح 64.

[19].همان، ص 308.

[20]. همان.