کد خبر: ۳۶۱۰۶۰۲

تاریخ: ۲۷ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۹:۱۷

مدیر جامعة الزهراء(س):

مسئولیت‌پذیری و برخورد فاطمه(س) با زیردست الگوی مدیریتی برای امروز است

گروه حوزه‌های علمیه: مدیر جامعة الزهراء(س) با بیان اینکه غوغای مسئولیت‌پذیری را در زندگی فاطمه(س)مشاهده می‌کنیم، گفت: مسئولیت‌پذیری و برخورد فاطمه(س) با زیردست الگوی مدیریتی برای امروز است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمحمود مدنی، مدیر جامعه الزهراء(س) 27 خردادماه در ادامه جلسات سیره فاطمی(س) گفت: غالب مردم به علت اینکه زود خسته می‌شوند اهمیت کمتری برای شب بیست و یکم قائل هستند در حالی که احتمال این شب بیشتر است.

وی با اشاره به اینکه متاسفانه روابط مکانیکی حاکم بر روابط اجتماعی در جوامع شده است افزود: این روابط مانند روابط اجزای مختلف یک ساعت است که به صورت مکانیکی کار می‌کنند و اگر تنها یک رقاصک ساعت خراب باشد تمامی اجزای دیگر از کار می‌افتند.

وی افزود: این در حالی است که در روابط ارگانیکی اگر عضوی مانند دندان در بدن انسان خراب شد بقیه بدن از کار نمی‌افتد یا حتی وقتی یک عضو تا درصدی خراب شد باز هم بقیه آن کار خود را انجام می‌دهد.

مدنی بیان کرد: در یک سازمان نباید روابط مکانیکی حاکم باشد بلکه باید روابط ارگانیکی داشته باشیم که متاسفانه مفهوم غایبی در برخی سازمان‌های ما شده است لذا افراد باید احساس وظیفه و مسئولیت کرده و کارهای بر زمین مانده را انجام دهند.

مدنی با بیان اینکه در زندگی حضرت زهرا(س)، غوغای مسئولیت‌پذیری را مشاهده می‌کنیم؛ تصریح کرد: در روایات بیان شده است که امیرمومنان، شخصیت دوم عالم وجود، در کارهای خانه به کمک حضرت زهرا می شتافت و خانه را جارو می کرد و آب می‌آورد و در بقیه کارها به ایشان کمک می‌فرمود.

مدیر جامعه الزهرا(س) بیان کرد: آن طرف قصه نیز دختر رسول الله، اول شخص عالم و کسی که مادرش ده‌ها کنیز و غلام داشت کارهای خانه را خودش انجام می‌داد و چنان آسیاب می‌کرد که خون از دستش جاری می‌شد در حالی که امام حسین(ع) نیز در حال گریه کردن بود.

وی با اشاره به برخورد فاطمه(س) با فضه به عنوان کنیزه او افزود: حضرت زهرا کارها را تقسیم کرده بودند و می فرمود پیامبر به من فرمودند که یک روز تو کار کن و یک روز هم فضه که این مسئله برای برخورد با زیردست در امور مدیریتی بالاترین درس است.

وی تاکید کرد: بنابراین در یک مجموعه سازمانی نباید هر کسی تنها به فکر کار خود باشد و اگر یک روز فردی به دلیلی غایب بود دیگران نسبت به انجام کارهای او مسئولیتی قبول نکنند و شانه از زیر این بار خالی کنند.