کد خبر: ۳۶۱۵۴۰۶

تاریخ: ۱۳ تير ۱۳۹۶ - ۱۵:۵۶

جلسه قرآن «حیدر میرزایی» و صبحانه‌ای کنار منار معروف پامنار + صوت و عکس

گروه جلسات و محافل: جلسه قرآن حیدر میرزایی، قاری و مدرس قرآن، صبح امروز در مسجد حضرت خدیجه(س) با حضور پر از شوق قرآن‌آموزان در کنار منار معروف محله پامنار برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، جلسه حیدر میرزایی، قاری و مدرس قرآن، صبح امروز از ساعت 8 الی 10:30 در مسجد حضرت خدیجه(س) واقع در خیابان پامنار، جنب منار با حضور اساتید و قاریان برگزار شد. در این جلسه که دو سال است، تشکیل می‌شود، اعضا به تلاوت آیاتی از ادامه درس جلسه پرداختند و میرزایی، نکات تجویدی و قرائات مختلف را متذکر شد.

از جمله نکاتی که میرزایی به آن اشاره کرد،. مبحث ترقیق حرف را بود که در این باره گفت: اگر حرف (را) ساکن باشد برای اینکه متوجه شویم کجا درشت می‌شود، کجا نازک، به قبل آن نگاه می‌کنیم؛ چرا که حرف قبلی می‌گوید حرف (را) چگونه باشد. همین فتحه و ضمه و کسره‌ای که حرف قبلی دارد بر روی (را) ساکن نیز اعمال می‌شود. بنابر این اگر حرف قبل از (را) ساکن فتحه یا ضمه داشت درشت تلفظ می‌شود مانند «تَرتیلا»، «و رتل‌القرآن ترَتیلا» (به فیلم مراجعه شود).
اگر قبل از حرف (را) ساکن، فتحه وجود داشته باشد مانند «فِرعون» آن را نازک تلفظ می‌کنیم. مورد دیگر این است که نه تنها حرف (را) بلکه حرف قبل از آن هم ساکن است، در این موقع نیز حرف قبل از آن حرف ساکن را نگاه می‌کنیم، اگر فتحه و کسره داشته باشد، تکلیف به همان صورتی است که در بالا گفته شد.

میرزایی ادامه داد: پس حرف (را) که ساکن است و حرف قبل آن هم ساکن است، اگر ما قبل آن فتحه یا ضمه داشت این (را) را درشت تلفظ می‌کنیم، اگر آن حرف کسره داشت (را) نازک تلفظ می‌شود. مانند «والعصر»،‌ «عَصر»، «خُسر»، «یُسر»، «نَضر»، «نُذر» و ... (به فیلم مراجعه شود).
اگر دیده شد حرف (را) ماقبل آن (الف و واو) مدی دارد، (الف) از جنس فتحه حساب می‌شود و (واو) نیز از جنس فتحه به شمار خواهد رفت و همان قواعد را می‌گیرد.

میرزایی در ادامه با رسیدن به آیه «وَأَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ؛ نماز را در دو طرف روز و پاسی از شب بپا دار، بدرستی که نیکی‌ها بدی‌ها را از بین می‌برد، این تذکریست برای آنان که اهل ذکرند» گفت: دو طرف روز، به معنای صبح و عصر است و (زُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ) یعنی ساعاتی از شب که نزدیک روز باشد. یعنی می‌فرماید که نماز را در صبح و عصر و در ساعاتی از شب که نزدیکتر به روز باشد، به پا دار و این ساعات با نماز صبح و عصر(که هر یک در طرفی از ظهر قرار دارند) و نماز مغرب که وقتش ساعات اول شب است تطبیق می کند، به هر جهت منظور نظر آیه، نمازهای یومیه واجب است، آنگاه می‌فرماید: نیکی‌ها، بدی‌ها را حبط و زایل می‌کند، یعنی نمازهای یومیه حسناتی هستند که آثار معاصی و گناهان را از بین می‌برند و آنچه ذکر شد، یادآوری و تذکری است برای بندگانی که ملبس به ذکر خدای تعالی هستند.

حیدر میرزایی از شاگردان استاد ابراهیم پورفرزیب(مولایی) 15 سال است که علاوه بر جلسه صبح‌های سه‌شنبه مسجد حضرت خدیجه(س)، صبح‌های شنبه و چهارشنبه در مسجد چهارسوق کوچک جلسه‌داری می‌کند. وی تلاوت قرآن را از سن نوجوانی آغاز کرده است و از سن 12 سالگی خدمت استاد مولایی تلمذ کرده و در کنار استاد مولایی از استادان صدیق و سیدمهدی سیف و ابراهیم آهور بهره برده است.

تلاوت محمود متقی‌پناه

{$sepehr_media_550251_300_24}

دریافت