کد خبر: ۳۶۲۰۹۴۱

تاریخ: ۲۹ تير ۱۳۹۶ - ۰۴:۵۳

از تدریس تا عمل به آموزه های قرآن

عشق، نعمتی است كه به هركس هدیه نمی‌كنند: چه آنكه وسیله‌ای است که انسان را از صراط مستقیم به وصال دوست رهنمون می سازد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) حوزه نوشت: طلاب شهید، بمانند دیگر شهدا، از عاشقان حقیقی كوی یار بودند كه در این راه جان خود را فدا كردند؛  یكی از این عاشقان، طلبه شهید حسین رستملو است. سرباز مکتب جعفری این طلبه شجاع و دلیر که مقتدایش امام حسین(ع) بود و رهرو خط سرخ شهادت، در یک خانواده مذهبی و متدین در روستای رهال از توابع شهرستان خوی دیده به جهان هستی گشود. نامش را از مولایش به عاریت گرفته و حسین گذاشتند تا زینت بخش حیات خاکی اش گردد.

حسین از همان دوران کودکی علاقه وافری به حضور در مسجد و شرکت در مراسم معنوی و روحانی داشت؛ به طوری که در آن دوران ضمن شرکت در نماز جماعت روستا، هم پای پدر به تلاوت قرآن مشغول می شد.

اخلاق و رفتار شهید حسین رستملو از کودکی متمایز از هم سن وسالانش بود و با توجه به شوق مضاعفی که برای کسب معارف ناب الهی داشت، پس از طی نمودن دوران ابتدایی در دبستان ناصرخسرو زادگاهش روستای رهال، پای در مسیر کسب علوم دینی نهاد و بعد از اتمام مقطع ابتدایی، در سال 1356 وارد حوزه علمیه نمازی شهرستان خوی شد، تا از مکتب بیکران امام صادق(ع) کسب فیض نموده، بر محسنات اخلاق بیفزاید و معارف و شناخت خویش را وسعت بخشد.

شهید حسین رستملو که در دوران انقلاب اسلامی نوجوانی بیش نبود با عشق و علاقه به امام در راهپیمایی ها و تظاهرات شرکت می کرد. اخلاق زیبا و نیکویش همه را مجذوب خود کرده بود و با وجود شجاعت و بی با کی که داشت، سخت متواضع و فروتن بود.

حسین بعد از اتمام صرف ونحو و گذراندن دروس مقدماتی در مدرسه علمیه نمازی، از سال 1358 جهت ادامه تحصیل علوم دینی، رهسپار حوزه علمیه قم شد و در مدرسه علمیه حجتیه این شهر مشغول تحصیل گشت.

شهید حسین رستملو  خداوند متعال به حسین هوش و ذکاوت خاصی در تعلیم علوم دینی داده بود، به طوری که بعد از ورود به شهر مقدس قم، با تمسک به الطاف الهی و نیز ممارست و پشتکار در امر تحصیل، متون حاشیه تفتازانی و شرح لعمه شهید ثانی را به راحتی حفظ نمود.

کم حرفی،پرهیز از حضور در فضای غیبت، دائم الذکر بودن، اهتمام به نماز شب و دائم الوضو بودن از ویژگی های بارز شخصیتی شهید حسین رستملو بود؛ به گفته خودش، دائم الوضو بودن باعث می شد، تا تمام نمازهایش را در اول وقت اقامه کند.

در فصل تابستان و ایام تعطیلات، بیشتر اوقات فراغت خود را در مسجد می گذراند و برای نوجوان روستای رهال کلاس های قرآنی و آموزش روخوانی و روان خوانی قرآن کریم برگزار می نمود، بچه ها را دور خود جمع می کرد و از مبانی دینی و گفتمان انقلاب اسلامی سخن به میان می آورد.

با شروع جنگ تحمیلی به ندای «هل من ناصر ینصرنی» مولا و امام خود لبیلک گفت و به خیل رزمندگان نور علیه ظلمت پیوست و میدان جهاد و پیروی از ولی امر را واجب ترین مسائل دانسته، درس و حوزه را رها کرد و وارد میدان کارزار شد.

این شهید والامقام كه هدفش تبلیغ دین محمدی(صلی الله علیه و آله) بود، فعالیت خود را در رشته علمی و معنوی خود منحصر نكرد، بلكه تبلیغ را جدای از دفاع از كیان اسلامی نمی‌دانست و به همین منظور در سال 1361همراه عمو و پسرعمویش عازم جبهه های حق علیه باطل گشت.

پس از گذراندن آموزش های نظامی از طرف سپاه «خوی» به عنوان تك تیرانداز و فردی گمنام به خط مقدم اعزام گردید تا با نیتی خالص و بی‌ریا و دور از تكبر، به عنوان فردی عادی از انقلاب اسلامی حفاظت كند و چه نیكو این ایثار و گذشت را به اكمال رسانید.

شهید حسین رستملو پس از اعزام به تیپ بیت المقدس  و استقرار در گردان المهدی به فرماندهی شهیدصفر حبشی در عملیات غرور آفرین مسلم بن عقیل(ع) در منطقه سومار با مزدوران بعثی به نبرد تنگاتنگ پرداخت و چون مسلم بن عقیل(ع) در تنگنای محاصره قرار گرفت و آن قدر پایداری کرد تا با فقدان خویش اثری جاوید در تاریخ مبارزات حق طلبانه امت شهید پرور گذاشت و با اهدا خون خود سرافراز و رو سفید به دیدار جانان شتافت و با شهادت دفتر زرین انقلاب را مزین نمود.

بعد از اینكه سالهای سال پیكرش در زیر آسمان كبود منطقه سومار نورافشانی می‌كرد، سرانجام پیکر مطهرش در سال 1373 به خانواده‌اش تحویل گردید و در تاریخ دهم اسفند این سال در گلزار شهداء شهرستان خوی به خاك سپرده شد.