کد خبر: ۳۶۲۳۳۶۵

تاریخ: ۰۴ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۵:۱۹

محمد قهرمانی:

چرا بنیاد فارابی از عملیات‌های دفاع مقدس فیلم نمی‌سازد/ ضرورت ترسیم عملیات مرصاد

گروه هنر: یک تهیه‌کننده سینما و تلویزیون گفت: سینما با ساخت فیلم درباره عملیات مرصاد می‌تواند تصویرگر چهره کریه منافقان باشد؛ مزدورانی که با پشت کردن به مردم خود با دشمن بعثی همدست شده و به این خاک و سرزمین حمله کردند.

ناصر قهرمانی، تهیه‌کننده سینما و تلویزیون و مدیرعامل سابق موسسه فرهنگی – هنری شهید آوینی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا) درباره سالروز عملیات مرصاد چنین اظهار نظر کرد: فردا سالروز یکی از مهم‌ترین اتفاقاتی است که در کشور ما رخ داده؛ در این سالروز، نقاب از چهره یکی از خون‌خوارترین دشمنان این سرزمین بار دیگر افتاد تا مردم با چهره کریه آنها بیشتر آشنا شوند. این مزدوران همان منافقین هستند که با حمایت صدام در سال 67 دست به عملیاتی نظامی زدند، اما به همت جوانان این سرزمین، پوزه آنان به خاک مالیده شد.

وی افزود: بحث ما اینجاست که چرا سینما نتوانسته از این رویداد مهم و حماسی برای افشای چهره کریه منافقان در سینما بهره برد، هرچند ممکن است عده‌ای بگویند که سینما در پرداختن به کدامیک از عملیات هشت سال دفاع مقدس موفق بوده که حالا انتظار داریم در این عملیات موفق باشد! این گفته در تا حدی درست است، اما فرقی بین این عملیات و دیگر عملیات‌های هشت سال دفاع مقدس وجود دارد. آن‌هم اینکه در این مبارزه دشمن بعثیان نبود، بلکه منافقینی بودند که دستشان به خون جوانان این مرز و بوم آغشته است.

این تهیه‌کننده گفت: نکته دیگر این که پرداختن به عملیات مرصاد به‌نوعی نشان می‌دهد که گروهکی که ادعای مبارزه با آمریکا و استکبار را پیش از انقلاب داشت، چگونه بعد از انقلاب اسلامی گمراه می‌شود و دستانش را به خود مردم آغشته می‌کند و از آن بدتر وقتی می‌بیند بین مردم جایی ندارد به دامن دشمن این سرزمین پناه برده و با آنها متحد شده و به این آب و خاک حمله می‌کند!

وی در پاسخ به این سوال که کم‌کاری موجود در این حوزه را باید از چشم هنرمندان دید یا مسئولان سینمایی در این زمینه مقصر هستند؟ تاکید کرد: از نگاه من در این زمینه تنها مدیران مقصر هستند و هیچ تقصیری متوجه هنرمندان نیست، چون آنها از صمیم قلب آرزو دارند در این حوزه کار کنند، اما وقتی این امکان برایشان فراهم نیست، دیگری کاری از دست آنها بر نمی‌آید. برای مثال آیا سینماگران ما دوست ندارند رمان «دا» را در قالب یک فیلم یا سریال بسازند؟ جواب این سوال کاملاً مشخص است، پس نباید در این زمینه هنرمندان را مقصر دانست.

تهیه‌کننده فیلم «فرشتگان قصاب» تاکید کرد: سوال دیگر من این است، بنیاد سینمایی فارابی به عنوان متولی سینما هر سال بخشی از بودجه خود را صرف تولید کارهای سینمایی می‌کند. باید از آن‌ها پرسید چرا این بودجه هیچ‌گاه صرف تولید فیلم‌هایی با محوریت عملیات‌های دفاع مقدس نمی‌شود؟ البته شاید مسئولان این بنیاد پاسخ دهند که بودجه آنان به حدی نیست که انتظار داشت به واسطه آن عملیات عظیمی چون مرصاد را تصویر کرد! این توجیه به نظر به هیچ‌وجه مناسب نیست، چون اگر سرمایه مورد نظر آنان کم است آنها به واسطه ارتباطاتی که با نهادهای نظامی دارند، قادرند مشارکت و همکاری آنها را در این زمینه جلب کنند.

وی در پاسخ به این سوال که جدا از مشکلات موجود آیا محدودیت‌هایی دیگری هم در حوزه سینمای دفاع مقدس یا انقلابی وجود دارد که به نوعی باعث کم‌کاری در این حوزه شده؟ چنین پاسخ داد: نمی‌توان کتمان کرد برخی مواقع برای تولید فیلم‌های انقلابی مشکلاتی وجود دارد که نمی‌توان آن را نادیده گرفت؛ برای مثال وقتی ما می‌خواستیم فیلم «شکارچی شنبه» را تولید کنیم برای گردآوری عوامل پشت و جلوی دوربین با مشکلاتی مواجه شدیم که شاید این معضلات در مسیر تولید فیلم‌هایی که می‌خواهد تصویرگر عملیات مرصاد باشد هم وجود داشته باشد، اما به نظرم این قبیل مسائل را می‌توان برطرف کرد، تنها کافیست که یک همت مضاف در این میان وجود داشته باشد.

این تهیه‌کننده در بخش دیگری از سخنان خود تصریح کرد: در بخشی از سخنانم به همکاری سپاه و ارتش با سینما اشاره کردم. این بحث را می‌خواهم کمی باز کنم. در طول هشت سال دفاع مقدس بسیاری از ارتشیان و سپاهیان ایران اسلامی در دفاع از سرزمین‌شان جان خود را فدا کردند یا این‌که جانباز شده‌اند، اما آیا ارزش کار آن‌ها پایان‌یافته؟ جواب این سؤال خیر است، چون تا زمانی که تاریخ این سرزمین پایدار است، کشور اعتبار و ارزش خود را وامدار رزمندگان است. برای همین اگر سپاه و ارتش در زمینه تولید فیلم و سریال‌های دفاع مقدسی همکاری داشته باشند در حقیقت به تصویرگری گوشه‌ای از افتخارات این سرزمین توجه کرده‌اند.

وی در انتهای سخنانش تاکید کرد: حمایت‌های ارگان‌های نظامی از تولیدات سینمایی نیز امری رایج در سینمای جهان است. برای مثال پنتاگون علاوه بر اینکه از تولید برخی فیلم‌ها حمایت می‌کند خود نیز سفارش دهنده کارهای سینمایی است، برای همین بی‌توجهی به این حوزه از سوی ارگان‌های نظامی، نوعی نادیده گرفتن یک ابزار تبلیغی است.