کد خبر: ۳۶۲۴۴۳۲

تاریخ: ۰۸ مرداد ۱۳۹۶ - ۰۸:۱۷

چه ذکرهایی را به کودکان آموزش دهیم

دین اسلام درخصوص تربیت کودکان در قرآن کریم سفارش هایی کرده است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) حجت الاسلام والمسلمین مهدی شهرباف درخصوص تربیت اسلامی کودکان گفت: در قرآن مراحل حیات انسان در آیه 20 سوره مبارکه حدید شمرده شده است. خداوند در این آیه می فرماید: « اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ ۖ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطَامًا ۖ وَفِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٌ ۚ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ» یعنی « بدانيد كه زندگى دنيا، در حقيقت، بازى و سرگرمى و آرايش و فخرفروشى شما به يكديگر و فزون‌جويى در اموال و فرزندان است. [مثَل آنها] چون مثَل بارانى است كه كشاورزان را رستنى آن [باران‌] به شگفتى اندازد، سپس [آن كشت‌] خشك شود و آن را زرد بينى، آنگاه خاشاك شود. و در آخرت [دنيا پرستان را] عذابى سخت است و [مؤمنان را] از جانب خدا آمرزش و خشنودى است، و زندگانى دنيا جز كالاى فريبنده نيست.»

در این آیه خداوند مراحل رشد و نمو انسان و روحیات انسان را می شمارد . لذا از این آیه می توان استنباط کرد که اولین چیزی که یک بچه به آن احتیاج دارد بازی کردن است که البته در بعضی روایات هم داریم که بچه را تا 7 سالگی باید رها کرد و نباید به او سخت گیری کرد. البته منظور این نیست که به او اصلا کاری نداشته باشیم. بلکه اسلام برنامه هایی را برای این دوران قرار داده است.

وی ادامه داد: برای مثال امام صادق (ع) می فرماید:« چون کودک سه ساله شود هفت بار به او بگو بخوان «لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ» بعد، واگذارش تا به سن سه سال و هفت ماه و بیست روز رسد، هفت بار به او بگویند: بگو «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ»، و دیگر تا چهار سالگی او را واگذار، و چون چهار سالش تمام شد هفت بار بگوید: «صلی اللَّه علی محمد و آل محمد» و رها کنید تا پنج سالگی به او گفته شود دست راست و چپ کدامست؟ وقتی فهمید، رو به قبله واداشته شود، و سجده کند، و باز واگذارش کنید تا 6 سالگی چون شش ساله شد رکوع و سجود آموزد تا هفت ساله شود، در این سن دستور دهند تا دست و صورت را بشوید وضو بگیرد، بعد به نمازش وادارند، و چون نه ساله گردد، وضوء یادش دهند و اگر ترک کرد تنبیه گردد و به صلاة فرمانش دهند، و بر ترک آن تنبیهش کنند. و چون نماز و وضوء فرا گیرد، و والدینش آمرزیده شوند ان شاء اللَّه.»

این روایت نشان می دهد اگر اسلام می گوید او را رها کنید به معنی این نیست که هیچ کاری با او نداشته باشید چون متاسفانه گاهی این تصورات پیش می آید. بلکه منظور این است که سخت گیری نکنید که باعث زده شدن فرزند از پدر و مادر می شود.

حجت الاسلام شهرباف تصریح کرد: در روایت دیگری امام موسی ابن جعفر (ع) می فرماید:« خدا غضب نمی کند برای چیزی، مثل آنکه غضب کند برای ظلم به زن و فرزند.» یعنی ظلم به زن و فرزند آنقدر مورد غضب خداوند متعال می شود که هیچ چیزی به این اندازه خدا را غضبناک نمی کند. بنابراین باید به کودکان محبت کنیم. در روایت دیگری از پیامبر اکرم(ص) داریم که فرمودند : هرکه فرزند خودش را ببوسد خداوند متعال برای او حسنه ای می نویسد، هرکه فرزند خود را شاد کند خداوند در قیامت او را شاد می کند، هرکه به فرزند خود قرآن بیاموزد، خداوند در قیامت دو لباس بهشتی برتن پدر و مادر می پوشاند به طوری که از نور این لباس بهشتی صورت اهل بهشت روشن می شوند.