کد خبر: ۳۶۳۰۱۲۳

تاریخ: ۲۳ مرداد ۱۳۹۶ - ۰۹:۲۳

برقعی:

شعرسرایی برای اهل بیت(ع) از کرامت آنهاست

گروه ادب: دبیر جشنواره «محبوبه خدا» از شعرسرایی برای اهل بیت عصمت و طهارت(ع) به عنوان کرامت این خاندان در حق خودش یاد کرد و افزود: شعری که هنوز برای امام موسی کاظم(ع) نسروده‌ام را دوست دارم.

سیدحمیدرضا برقعی، شاعر برگزیده مردمی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، درباره زیباترین شعری که تاکنون برای اهل بیت عصمت و طهارت(ع) سروده است عنوان کرد: هر شعری برای انسان خاطره دارد. به قیصر امین‌پور گفتند بهترین شعرت کدام است، گفت هنوز نسروده‌ام؛ ولی من با هر کدام از شعرهایم خاطره‌ای داشته و همه شعرهایم را دوست دارم، چون برای اهل بیت(ع) سروده‌ام.

دبیر جشنواره «محبوبه خدا» با بیان اینکه برای سرودن هر یک از شعرهایم از ائمه معصوم(ع) خواسته‌ام که توفیق دهند برای آنها بسرایم، ادامه داد: بهترین شعری که دوستش دارم، ‌شعر حضرت موسی بن جعفر(ع) است که هنوز نگفته‌ام! تاکنون برای ایشان شعر نسروده‌ام.

وی در ادامه این مطلب اظهار کرد: شعری که برای ایشان بسرایم را خیلی دوست دارم. سال‌هاست که منتظرم برای امام کاظم(ع) شعر بگویم و هنوز نتوانسته‌ام، دلیل آن را نیز نمی‌دانم، ولی این انتظار را دوست دارم تا روزی که این اتفاق بیفتد، و روزی که آن شعر را بنویسم، حال خوبی خواهم داشت.

دبیر جشنواره «شعر کتاب» همچنین عنوان کرد: حال و هوای هر شعری با شعر دیگر فرق دارد. برای مثال شعری دارم که هنوز در کتاب‌هایم آن را به چاپ نرسانده‌ام. «ای راهب کلیسا، دیگر مزن به ناقوس/ خاموش کن صدا را، نقاره می‌زند طوس» این شعر را خیلی سال پیش برای امام رضا(ع) سروده‌ام، ولی هنوز آن را چاپ نکرده‌ام.

وی با اشاره به اینکه شاید خود وی نیز از نظر تایید، پای این شعر را مهر نزند، گفت: اما این شعر را خیلی دوست دارم. چون خاطره بسیار خوبی با آن دارم؛ شعری است که در زمان خودش خیلی معروف شد و حتی آن را برای خود من هم پیامک می‌کردند و پایین شعر می نوشتند حافظ!

برقعی با بیانی طنز و گفتن این که چنین اتفاقاتی در فضای مجازی می‌افتد، عنوان کرد: زبان این شعر معلوم است و قطعاً فرستنده این شعر باید متوجه می‌شد که این سروده نمی‌تواند متعلق به حافظ باشد. در عین حال باید گفت که محتوا برای مردم مهم است.

این شاعر برگزیده در پاسخ به اینکه آیا حضرات معصوم(ع) تاکنون کرامتی در حق وی داشته‌اند یا خیر،‌ بیان کرد: مگر می‌توان برای اهل بیت(ع) شعر سروده و منتظر اتفاقی نبود؟ ولی من به دنبال معجزه و کرامت نیستم. همین که به من اجازه می‌دهند برای آنان بسرایم و شاعر آنان باشم کفایت می‌کند که کسی همانند من برای آنان بنویسد؛ من کجا و مدح و ثنای اهل بیت(ع) کجا؟ این موضوع نشان‌دهنده کرامت بیش از حد آنان است؛ کرامت از این والاتر؟