کد خبر: ۳۶۴۸۵۸۰

تاریخ: ۱۱ مهر ۱۳۹۶ - ۱۰:۲۷

حجت‌الاسلام پناهیان:

اولین مانع بسط اندیشه انتظار، تحجر و سطحی‌نگری است

گروه اندیشه: تحجر یعنی نمی‌خواهد فکر کند، می‌گویی چه التهابی اتفاق افتاده در میان جوان‌ها، امثال شهید حججی‌ها و شهدای مدافع حرم در سراسر منطقه چه عظمت‌هایی آفریده شده! اینها از علائم ظهور است، می‌گوید روایت نداریم، مگر همه‌چیز روایت می‌خواهد؟ یک‌کمی هم درایت می‌خواهد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) حجت‌الاسلام پناهیان در مراسمی که با حضور رهبر معظم انقلاب اسلامی، اقشار مختلف مردم و جمعی از مسئولان در حسینیه امام خمینی(ره) برگزار شد، به سخنرانی پرداخت. در ادامه بخش‌هایی از سخنرانی وی به همراه فایل صوتی آن تقدیم می‌شود.

اگر کسی بخواهد منتظر باشد، اولا باید به وضع موجود اعتراض داشته باشد. درجات اعتراض به وضع موجود متفاوت است. مثلا بعضی‌ها اگر جهان پر از عدالت نشود، اعتراض ندارند؛ آدم‌های مرده‌ای‌اند! می‌گویند حالا ما کشور خودمان را آباد کنیم!

بعضی‌ها هم می‌خواهند اعتراض بکنند، الاهم فلاهم نمی‌کنند؛ آنها افرادی خوارج گونه‌اند. خوارج اعتراضاتی داشتند که یکی در میان درست بود، ولی با اعتراضاتشان منبع حل این مشکلات را تضعیف کردند. عنصر اول انتظار، اعتراض به وضع موجود است. اگر می‌خواهی یک ملتی را بدبخت بکنی، این احساس مسئولیت جهانی را ازش بگیر، دیگر از خودش هم نمی‌تواند دفاع کند!

بعضی وقت‌ها رؤسای جمهور خبیث، که حیوان اگر به آن‌ها وصف شود، به حیوان توهین شده، ابراز رسالت‌های جهانی می‌کنند برای برقرار دموکراسی. بعد سیاسیون ما جرئت نمی‌کنند از تعهدات جهانی که به عهده دارند سخن بگویند! حضرت امام(ره) فرمود: مسؤلین اگر خدمت هم به مردم بکنند، خیانت است اگر به فکر اقامه عدل در جهان نباشند! ولو به مردم خدمت بکنند، خدمت به جای خودش.

عنصر سوم انتظار؛ داشتن یک تصور روشن از وضع مطلوب است وگرنه منتظر نخواهیم بود. تصور شما از وضع مطلوب چیست؟ "آقا کلا اوضاع را درست می‌کنند." چگونه درست می‌کنند؟! آیا در جامعۀ مهدوی، آدم‌ها با پست و مقام فاسد نمی‌شوند؟ بله، برخی از موارد در روایت آمده است که فاسد می‌شوند و حضرت فوراً دستور اعدام آنها را می‌دهد. دیگر آنها را به #حصر نمی‌فرستد که بعدش بعضی‌ها با او #عکس_یادگاری بگیرند!

افکار عمومی هم این حرف را می‌فهمد، چون افکار عمومی دیگر مثل زمان پیامبر(ص) ضعیف نیست که آن موقع برخی مستحق اعدام بودند ولی پیامبر(ص) آنها را اعدام نکردند. حذیفه گفت: چرا اینها را اعدام نمی‌کنید؟ رسول خدا(ص) فرمود: مردم حرف می‌زنند. اولین مانع بسط اندیشه انتظار، تحجر، سطحی‌نگری و تفکر نکردن است.

بعضی‌ها این‌قدر از زمانۀ علی(ع) خوش‌شان می‌آید! می‌گویند: «منافقین و خوارج راحت بودند و هرچه می‌خواستند به علی(ع) توهین می‌کردند! ببینید علی(ع) چقدر آزادی می‌دادند!» بله این خیلی زیباست. ولی مُرده باد جامعه‌ای که این‌قدر نفهمی در آن موجود باشد که بشود به علی(ع) ظلم کرد! این طرفش را هم بگو! این طرفش را هم بگو که علی(ع) می‌فرمود: «يَا أَشْبَاهَ الرِّجَالِ وَ لَا رِجَال‏!» این طرفش را هم بگو که امیرالمؤمنین(ع) فرمود اگر باطل توهین شده بود، کار به اینجا نمی‌کشید. آن طرفش را دوست ندارد بگوید. آن طرفش را اگر بخواهد بگوید، باید از جامعۀ مهدوی بگوید. تحجر یعنی نمی‌خواهد فکر کند.

تحجر یعنی نمی‌خواهد فکر کند! می‌گویی آقا چه التهابی اتفاق افتاده در میان جوان‌ها، امثال شهید حججی‌ها و شهدای مدافع حرم در سراسر منطقه از ایران، افغانستان، پاکستان، لبنان، عراق، سوریه چه عظمت‌هایی آفریده شده! یمن ببین چه خبر شده. خب، اینها از علائم ظهور است! می‌گوید روایت نداریم که بفرماید اگر جوانان شهادت‌طلب شدند، از علائم ظهور است! آقا مگر همه‌چیز روایت می‌خواهد؟ یک‌کمی هم درایت می‌خواهد!

می‌گویی: «اربعین 20میلیون نفر برای امام حسین(ع) می‌آیند! این متحول‌شدن دل‌ها از علائم ظهور است!» می‌گوید: «روایتی نداریم که اگر زائرین اربعین زیاد شوند، از علائم ظهور است!» آیا روایت داریم که باید فکر کنید، یا نه؟!

امام(ره) شهادت‌طلبی جوانان را از علائم ظهور می‌دانست و می‌فرمود: این قلب‌هایی که قبل از انقلاب، توجه به دنیا داشت، امروز مى‏بينيم كه این شوق و شعفها به لقاء اللَّه براى آنها حاصل شده (یعنی شهادت‌طلب شده‌اند) و ایمان آنها تقویت شده که يكى از علائم ظهور بقیة الله ارواحنا له الفداء است! (صحیفه امام/۱۶/۱۳۰) اگر متحجّرین جرأت می‌کردند با کلام حضرت امام هم...

چرا دعای ندبه‌های ما آن رونق لازم را که باید داشته باشند، ندارند؟ آن ضجه‌هایی که ما باید در دعای ندبه‌ها بشنویم، چرا آن مقداری که لازم است، نمی‌بینیم؟ برای اینکه اندیشۀ انتظار در جامعۀ ما بسط نیافته است! این مقدار احساسات به امام زمان(ع) در جامعۀ ما، نسبت به چیزی که باید باشد تقریبا صفر است!

اگر دیدید کسی نسبت به فرج یک احساس سرشار و یک غلیان احساسات ندارد، بدانید که او دربارۀ فرج، آدم نفهمی است! چون کسی که معنا و عمق فرج را بفهمد، شبیه امام صادق(ع) برای فرج ضجه خواهد زد و اشک خواهد ریخت.