کد خبر: ۳۶۵۳۳۲۸

تاریخ: ۲۴ مهر ۱۳۹۶ - ۱۲:۰۰

سجاده گشوده به سمت خدا، سلام

گروه ادب: بیست و پنجم محرم‌الحرام سالروز شهادت چهارمین امام همام حضرت زین‌العابدین(ع) در شعر آئینی شاعران معاصر تجلی یافته و یادآور مصائب حافظ انقلاب عاشوراست.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، علی‌ بن‌ حسین بن علی بن ابی‌طالب، مشهور به امام سجاد و زین العابدین(ع)، چهارمین امام شیعیان است که مدت امامت ایشان ۳۵ سال بود. امام سجاد(ع) در واقعه کربلا حضور داشتند، اما به علت بیماری، در جنگ شرکت نکردند. لشکر عمر بن سعد پس از شهادت امام حسین(ع) ایشان را همراه اسیران کربلا به کوفه و شام بردند. خطبه امام سجاد(ع) در شام باعث آگاهی مردم از جایگاه اهل بیت(ع) شد. بنابر روایات شیعه، امام سجاد(ع) به دستور ولید بن عبد الملک به روایتی در 25 محرم‌الحرام (بین سال‌های92 تا 95)با سم به شهادت رسیدند. مدفن غریبانه ایشان در قبرستان بقیع کنار مزار امام حسن مجتبی(ع)، امام محمد باقر(ع) و امام جعفر صادق(ع) است. شاعران بسیاری در ابراز ارادت به آن حضرت، شعرهایی سروده و تقدیم کرده‌اند که در ادامه به چند نمونه اشاره می‌شود.
استاد غلامرضا سازگار یکی از شاعرانی است که درباره اهل بیت(ع) شعرهای بسیاری سروده است، شعری که در ادامه آمده زبان حال امام سجاد(ع) پس از واقعه کربلاست و با ردیف «گریه می‌کند» شعرش را سامان داده است.
دریا به دیده تر من گریه می‌کند
آتش ز سوز حنجر من گریه می‌کند
سنگی که می‌زنند به فرقم ز روی بام
بر زخم تازه سر من گریه می‌کند
از حلقه‌های سلسله خون می‌چکد چو اشک
زنجیر هم به پیکر من گریه می‌کند
ریزد سرشک دیده اکبر به روی نی
اینجا به من برادر من گریه می‌کند
وقتی زدند خنده به اشکم زنان شام
دیدم سه ساله خواهر من گریه می‌کند
رأس حسین بر همه سر می‌زند ولی
چون می‌رسد برابر من گریه می‌کند
ای اهل شام پای نکوبید بر زمین
کاینجا ستاده مادر من گریه می‌کند
تا روز حشر هر که به گل می‌کند نگاه
بر لاله‌های پرپر من گریه می‌کند
زن‌های شام هلهله و خنده می‌کنند
جایی که جد اطهر من گریه می‌کند
بگذار ظالمانه بخندند شامیان
«میثم» که هست زائر من گریه می‌کند
مرتضی محمودپور، شاعر و مداح اهل بیت(ع) است که این شاعر نیز همانند استاد سازگار زبان حال آن حضرت را بیان کرده و عنوان شعرش را «بازار شام» نامیده است.
بر نیزه سرت دیدم و از خویش بریدم
وز خویش بریدم چو به نی رأس تو دیدم
انگار تمامی علی بر سر نیزه‌ست
بار غم و اندوه تو از نیزه کشیدم
معراج تو بر نیزه شده قاری قرآن
من سوره کهف از سر معراج شنیدم
گیسوی پریشان ز چه بر باد سپردی؟
این زلف پریشان تو دادست نویدم
صبح ظفر ماست به نزدیکی یک آه
از ناقه عریان ز پی‌ات آه کشیدم
در شام بلا گر چه به ما سخت گذشته است
شادم که به فیض نظر شاه رسیدم
افسوس که در شام بلا هلهله کردند
در هر نفسی زین همه دشنام شهیدم
سید رضا مؤید نیز به ویژگی‌های اخلاقی آن حضرت اشاره و وی را حافظ انقلاب عاشورا معرفی کرده است.
در جسم جهان فیض بهارانم من
عالم چون زمین تشنه، بارانم من
در زهد دلیل پارسایان جهان
در عشق امام جان نثارانم من
فرزند حسین و زینت عبّادم
شایسته‌ترین سجده گذارانم من
با این همه منزلت ز سوز دل و جان
روشنگر بزم سوگوارانم من
چون لاله همیشه از جگر می‌سوزم
چون شمع همیشه اشکبارانم من
****
من نور دل پیمبر و زهرایم
روشنگر بزم عترت طاهایم
افروخته‌تر ز شمع افروخته‌ام
دل سوخته‌تر ز لاله صحرایم
با ذکر دعا و خطبه و اشک و پیام
من حافظ انقلاب عاشورایم
بیمار فتاده در دل آتش و خون
لب تشنه، خسته بر لب دریایم
آن طرفه شهید زنده‌ام من که به عمر
از تیغ جفا بریده‌اند اعضایم
****
آنم که به هر گام خطرها دیدم
در هر نفس از ستم شررها دیدم
با آن که ز کربلا، دلم خونین بود
در شام همى خون جگرها دیدم
با آن كه به خاک و خون بدیدم تن‌ها
بر عرشه نیزه نیز، سرها دیدم
در باغ به خون نشسته کرببلا
افتاده، قلم قلم شجرها دیدم
یک سو، تن صد چاک پدرهاى شهید
یک سو، تن پامال پسرها دیدم
****
من دیده‌ام آنچه را که دیدن سخت است
دیدن نه همین بلکه شنیدن سخت است
از ورطه طوفان زده آتش و خون
بر ساحل آرزو رسیدن سخت است
هفتاد و دو تن ز بهترین یاران را
دیدن به زمین و دل بریدن سخت است
بار غل و زنجیر چهل منزل راه
با پیکر تب‌دار کشیدن سخت است
جانبخش بود صداى قرآن اما
از رأس پدر به نى شنیدن سخت است
آن کس که امامتش به خون شد آغاز
وآن کس که خلیل کربلا بود منم
دردا که چه آورد قضا بر سر من
ای کاش نمیزاد مرا مادر من
محمدسعید میرزایی
ای داغدار آینه کربلا سلام
معنای صبر و داغ و سجود و دعا سلام
سجاد، ای صحیفه تو مصحف شهود
سجاده گشوده به سمت خدا سلام
ای نورِ صادر از صدفِ پنج تن، درود
ای وارث حقیقت آل عبا، سلام
جان داده با تمام شهیدان حسین را
سجاد، ای شهادت بی‌انتها، سلام
ای عزّتت چنان که شهیدان کربلا
دادند پیشتر ز شهادت، ترا سلام
ای ثانی علی تو به مظلومی و به عدل
ای دومین شهید به زهر جفا سلام
ای قلب داغدیده هفتاد و دو شهید
ای گشته عالمی به غمت مبتلا، سلام
زیباتر از تو ای همه صبر ای همه رضا
در کربلا که گفت به کرب و، بلا «سلام»؟
در راه کوفه بر تو و بر عمه تو داد
رأس پدر ز منبر نی، بارها سلام
ای خورده سنگ دشمن دین چون نبی، درود
در شهر شام، شاهد طشت طلا، سلام
ای خطبه بلیغ تو همچون علی، درود
صبر جمیل، آه، سکوتِ رسا، سلام
ای نسخه دعای تو مشق فرشته‌ها
ای بوسه بر لب تو دعای دعا، سلام
ای رفته ارتفاع نماز تو تا خدا
انگار بود عمر تو یک سجده تا سلام
من زنده‌ام به عشق تو و جد و باب تو
تا لحظه وفات دهم بر شما سلام
ای سبط مصطفی که بر او هر نفس، درود
نام تو تا همیشه گره خورده با سلام